Not again
Slecht design is overigens helaas niet beperkt tot de plaatsing van vijanden. Dungeons in hun geheel voelen als weinig meer dan een manier om tijd te rekken. Keer op keer moet je op en neer rennen vanwege schakelaars en deuren, welke moeten verbloemen dat de levels die je doorloopt doorgaans korter zijn dan die van de eerste game van twee console-generaties geleden. Ze ogen bovendien ook nog nagenoeg hetzelfde als eerdere games, wat je af doet vragen wat het bestaansrecht is van deze spin-off.
Fans van de serie zullen nu allicht al hun antwoord klaar hebben: de humor en de parodieën. En ik snap het. Dit is ook wat mij keer op keer terugbrengt naar de serie, maar hier ga je het niet vinden. De grappen zijn schaars en grotendeels gerecycled, zoals Neptune’s obsessie met pudding en Blanc’s complex over haar borsten, en het metacommentaar slaat ook grotendeels de plank mis. Niet enkel slaat het anno 2024 als een tang op een varken, maar waarom zou je het laten draaien om een fictieve tweede crash? Had dan de aanloop naar 1983 behandeld of juist de nasleep ervan met deze fictieve tweede crash als het dreigende gevaar. Die logica voelde echter als een gedachte achteraf.
Hetzelfde kan overigens worden gezegd van het Game Maker-stuk van de titel, een variatie op disc development die we eerder al zagen. Als CEO van ontwikkelaar Victory moet je games ontwikkelen en je bedrijf laten groeien. Invloed op het verhaal of je gevechtsprestaties heeft het echter nauwelijks. Toch laat je het beter niet links liggen, want op één moment speelt het een cruciale rol, hetgeen feitelijk het enige is waarmee diens toevoeging bestaansrecht krijgt. Zoek voor die tijd echter al tutorials op, want erg goed wordt het allemaal niet uitgelegd, waardoor ik pas richting het eind van de twintig uur durende game bepaalde aspecten ervan ging gebruiken.
Conclusie:
Dezelfde vijanden, dezelfde omgevingen en een combat-systeem dat slechter is dan voorheen; het is moeilijk om te zien waarom deze game gemaakt moest worden. Zelfs het verhaal heeft geen glans meer, al is het moeilijk te zeggen of dat door de game komt of door het grote tempo waarmee Neptunia-titels verschijnen. Het is ironisch dat een game die waarschuwt over de gevaren van shovelware, zelf tot aan nek in de stront lijkt te staan.
Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie