NightSky

Eerlijkheid gebiedt me te zeggen dat ik niet altijd op de hoogte ben van alle gamereleases en dan met name van de games die via de downloadkanalen worden aangeboden. Als mij dan gevraagd wordt om een spelletje via de E-shop van Nintendo te downloaden en daarover een review te schrijven, sta ik negen van de tien keer zonder een enkel vooroordeel aan het begin van het spel. Deze review gaat over NightSky, een spel waarvan ik totaal niet wist wat het was. Er zat maar een ding op en dat was spelen met die handel.

De bedoeling van NightSky is eigenlijk erg simpel. Jij bent een ietwat betoverde bal en je moet er voor zorgen dat je naar het volgende scherm komt. In totaal zijn er tien werelden die uit een aantal sublevels bestaan. Die sublevels zijn vaak drie tot vier schermpjes die je moet doorkruisen. Het spel begint met een korte introductie en daarna kun je rollen en zweven totdat je alle werelden uitgespeeld hebt.

De werelden zijn erg minimalistisch vormgegeven. Eigenlijk is er weinig anders dan een achtergrond met daarop zwart silhouet van de omgeving en een aantal silhouetten van de objecten die in die omgeving tot je beschikking staan. Via die objecten moet jij naar de overkant zien te komen. Denk daarbij bijvoorbeeld aan een soort wipwap die kantelt wanneer je erover heen rolt, een flipper van een flipperkast of een ronddraaiend rad.

Daarnaast zijn er ook diverse schakelaars die je kunt en moet gebruiken. Soms activeren ze een platform, op andere momenten zorgen ze dat er bijvoorbeeld rotsen naar beneden rollen die op hun beurt een gat opvullen. Zo zijn er tal van vindingrijke puzzeltjes te vinden. Deze puzzels vergen even wat denkwerk, om vervolgens het ‘ja natuurlijk-moment’ te beleven, waarna je zonder problemen verder kunt. Buiten de schakelaars zijn er diverse condities waarin de bal andere eigenschappen heeft. Soms kun je de bal namelijk gigantisch snel laten rollen en op andere momenten is er geen zwaartekracht, waardoor je door de levels heen moet zweven.

Het grootste euvel van het spel is dat het eigenlijk nooit echt uitdagend wordt. Je doet er soms eventjes over om te bedenken hoe je het scherm kan verlaten, maar wanneer dat duidelijk is, volstaan meestal slechts enkele pogingen om het einde te bereiken. Dat is best jammer, want er zitten best goede ideeën in het spel verwerkt.

Conclusie

NightSky is zo’n typisch spel dat maar erg weinig verkeerd doet, maar om de een of andere manier niet het spel is dat je continu wil spelen. De levels kennen vindingrijke elementen en zijn best vermakelijk om te spelen, maar omdat de echte uitdaging ontbreekt, prikkelt het spel niet genoeg om het keer op keer te spelen en om het iedereen aan te raden. Het is een ontspannend spel. Niet meer en niet minder.