One Piece: Odyssey - Reunion of Memories

Deze uitbreiding op One Piece: Odyssey begint op het moment dat de Straw Hats op het punt staan om Waford en de Lims achter zich te laten. De Mugiwara crew zou echter niet de Mugiwara crew zijn als ze niet de gelegenheid zouden aangrijpen om nog één feestje te bouwen. De laatste avond op het eiland wordt daarom gevierd met een van hun welbekende banketten, tot het wordt verstoord door een zwarte Lim.

Again!?

Waar een Lim is, is Memoria en inderdaad bevindt de crew zich spoedig wederom in het land van herinneringen. Om precies te zijn, zien we wederom de zanderige vlaktes van Alabasta, waardoor mij de moed al snel in de schoenen zonk. Mijn grootste klacht over Odyssey, was dat het voor het overgrote deel een herhalingsoefening was en Reunion of Memories had dankzij de naam al de schijn mee dat het deze lijn door zou trekken. Gelukkig bleek dat niet helemaal juist te zijn. In plaats daarvan doet de DLC precies dat wat de hoofdgame had moeten doen: het schotelt je originele scenario’s voor in bekende settings.

Om Alabasta als voorbeeld te nemen, arriveer je nu pas wanneer Crocodile zijn plot is geslaagd. Hij is de nieuwe heerser van het zandkoninkrijk en Vivi en Cobra rotten weg in een cel. Robin heeft hem verraden en Baroque Works is naar haar op zoek, waardoor de Robin van die tijdsperiode oog in oog komt met de huidige archeoloog. Het is exact het type scenario dat alleen zou kunnen gebeuren in een setting als deze, die daarom ook veel meer de focus daarop legt.

En dat betekent?

Dit betekent dat de open werelden die je origineel mocht verkennen, ditmaal vrijwel volledig zijn afgesloten. Omdat spelers zelfs met een nieuw verhaal waarschijnlijk niet weer dezelfde locaties willen doorkruisen, vlieg je van story beat naar story beat, waarbij save points dubbele dienst draaien als winkels. Dit houdt het tempo erin en stelt ILCA in staat om vier compleet nieuwe chapters aan content in een uitbreiding van € 24,99 te proppen. Deze vernieuwde focus heeft echter ook nadelen.

Omdat je nu een wisselwerking van gevecht en gesprek hebt en niet meer van locaties naar locatie moet hollen, is besloten om gevechten een stuk uitdagender te maken. Normale confrontaties hebben vrijwel allen de Dramatic Scenes die we kennen van de hoofdgame, maar ze niet halen resulteert ditmaal doorgaans in een game over. Niet dat je er hier heel veel van hebt overigens, daar je het leeuwendeel van de game besteedt aan boss fights. Helaas zijn die dan weer juist wat minder.

Wie Odyssey nog helder op het netvlies heeft staan, zal weten dat grote gevechten met vijanden als Crocodile, Doflamingo en Lucci een behoorlijk lange adem hadden. Ze hadden enorm veel HP en strooiden niet zelden met statuseffecten. Reunion of Memories zag dit en zei ‘’hold my sake’’. Het gevolg is de introductie van Black Cubes, welke de toch al schadesponzige vijanden verder buffen en één enkele confrontatie niet zelden over een half uur rekken. Mijn advies is daarom om voor je aan de DLC begint terug te keren naar de Sky Tower en daar nog flink wat Dramatic Scenes te gebruiken om snel te levelen en deze gevechten minder vervelend te maken.