Name: Outlaws + Handful of Missions: Remaster Review
Item: Outlaws + Handful of Missions: Remaster
Rating: 79

Outlaws kwam uit een tijd dat iedere First Person Shooter nog iets bijdroeg aan de evolutie van het genre. Gemaakt met de Jedi Engine, vooral bekend om Star Wars: Dark Forces, zag deze game er minder indrukwekkend uit dan zijn tijdgenoot Quake, die grafisch mijlenver voorliep op zijn concurrentie. Toch werd de game goed onthaald, want het was een bovengemiddeld goede shooter en had ook nog eens een zeer goed verhaal.

A campaign full of bullets

De vertelling van het verhaal van deze game is voor zijn tijd geweldig. Veel ontwikkelaars van shooters waren vooral bezig om een shooter te maken en het verhaal was secundair, maar bij LucasArts dachten ze anders. Daar was verhaal een essentieel deel van alle games en dat gingen ze niet loslaten.

Het verhaal gaat over de gepensioneerde U.S. Marshall James Anderson. Na het krijgen van een dochter hangt hij zijn badge aan de boom, koopt een stuk grond en besluit om een rustig leven te lijden zonder het geweld van zijn oude baan.

Maar helaas voor de heer Anderson praten we hier over een western en was het maar een saaie boel geworden als er niet wat geweld zou zijn. De rijke spoorwegbaron Bob Graham wil al het land in de omgeving opkopen en laat een groep outlaws, onder leiding van Matt "Dr. Death" Jackson op de omgeving los, zodat zij de bewoners kunnen 'overtuigen' dat het verstandig is hun land aan hem te verkopen. De marshall wil, zoals je kunt verwachten, er niets van weten.

Enkele dagen later moet James naar de winkel in de stad. Als hij weg is, brengt Dr Death een bezoekje aan zijn vrouw voor een soort gedwongen, grondige, medische keuring, wat eigenlijk betekent dat ze haar voor dood achterlaten. Om James toch te overtuigen het land te verkopen, wordt zijn dochter ontvoerd. Dit blijkt een slecht idee te zijn. Nu is James pissed off en laat dit nou net de persoon zijn, waarbij je dat niet wil. De rest wat volgt is een bloedbad en het is niet James die het verliest.

Once upon a remaster in West

Deze game is een remaster en wie verwacht dat er grafisch veel dingen veranderd zijn, zal worden teleurgesteld. Dat is niet onbegrijpelijk, want dat is precies wat een remaster hoort te doen. Hier en daar zijn er wel wat grafische updates geweest.

Tijdens het spelen van Outlaw kun je zien wat de verbeteringen zijn. Voor de PC-versie moet je daarvoor de F1-knop drukken, waardoor het beeld verandert naar de oorspronkelijke game. Het is alsof iemand een foto net even wat minder scherp maakt. Het scheelt niet veel, maar het is genoeg om de game weer goed speelbaar te maken. Met de hoge resoluties die we nu gewend zijn, krijg je denk ik op den duur hoofdpijn bij de lage hoeveelheid pixels van oude shooters.

De game had een aantal elementen die toen nog heel ongebruikelijk waren. Zo is het een van de eerste shooters waarin een wapen herladen kan worden. Dit gaat kogel na kogel. Als je revolver met zes kogels leeg is geschoten, moet je zes keer op de herlaad-toets drukken voor hij weer vol kogels zit. Een leuke feature die echter toen bij mensen enorm wennen geweest moet zijn.

Er zijn diverse wapens die je kunt gebruiken. Tegenwoordig kun je ze klassiek noemen: de revolver, het geweer, de shotgun, de sawed off shotgun en uiteindelijk de altijd gezellige gatling gun. Het geweer is best wel een revolutie voor die tijd. Het was de eerste shooter met een scope. Je kunt inzoomen en vervolgens de tegenstanders op grote afstand neerhalen. Dus fans van Call of Duty: hier begon het allemaal...

De gameplay is verder verbazingwekkend soepel. Meelopend op de prachtige muziek, die overduidelijk geïnspireerd is door Ennio Morricone, die de klassieke films van Sergio Leone van een soundtrack heeft voorzien, loop je door de levels heen. Deze levels zijn opgebouwd op een manier zoals dit toen wel vaker was. Ze zijn vrij groot en het is eigenlijk niet veel meer dan zoeken naar sleutels om de juiste deuren op te krijgen. Hier maken ze echter best nog weleens een doolhof van, wat ik persoonlijk nooit zo prettig vind.

The Good, the bad and the ugly cutscene

De shooter is redelijk, maar niet veel beter dan overige shooters uit die tijd. Zoals ik al heb aangegeven, blinkt Outlaws enorm uit in het verhaal. Dat verhaal wordt verteld in cutscenes en die zijn briljant. Ik heb zelden, zelfs niet bij moderne games, beter gezien. Het fijne is dat Nightdive Studios geen verbeteringen heeft aangebracht in de cutscenes. Ze laten daarmee zien wat ze in huis halen en dat ze weten wat wel aangepast moet worden, maar vooral waar je vanaf moet blijven.

LucasArts, die de oorspronkelijke game heeft gemaakt, stond toen al bekend om de zeer kleurrijke en mooie animaties in hun games. Adventures als Day of the Tentacle en Sam & Max hebben altijd al de reputatie gehad dat de verhalen en de bewegende beelden nagenoeg perfect waren. Deze ervaring werd meegenomen naar Outlaws.

De animaties zien er handgetekend uit, maar dat is zeker niet het geval. Door slim gebruik te maken van de INSANE animation engine van LucasArts konden de video's afgebeeld worden alsof ze met de hand waren getekend, maar het was zo digitaal als het maar zijn kan.

Het leuke verhaal en de prettig werkende gameplay hebben ervoor gezorgd dat ik het nodige plezier met de game heb gehad. Het komt niet vaak voor dat de cutscenes aanvoelen als een beloning dat je weer door het doolhof van een level gekomen bent, maar in Outlaws speelde ik door om de video's tussen het schieten door te kunnen zien.

For a few extras more

Nadat Outlaws uitgekomen was, kreeg de game een paar extra missies die je kon spelen. Dit zijn de Handful of Missions die je in de titel ziet staan en het zijn vijf flinke levels die gaan over de carrière van James Anderson en hoe hij een US Marshall geworden is.

Deze extra missies zijn zeker vermakelijk. Het begint tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog en hier krijg je ook voor het eerst de gatling gun, wat wel een heel geinig wapen is om te gebruiken. Wanneer je het wapen selecteert kun je, heel onhandig, niet meer snel bewegen. Toch is het leuk om hem neer te zetten op een druk punt en gewoon lekker te gaan maaien of het niks kost.

Ook is er multiplayer en Nightdive studios heeft deze een goede poetsbeurt gegeven. Omdat Outlaws nu ook op consoles te spelen is, is deze game crossplay. Dit is heel fijn. Ik weet nog wel dat ik vroeger dergelijke games wilde spelen; dan moest je eerst met aparte software een LAN maken en een lobby starten, en vervolgens moest je met nogal wat omwegen een potje starten. Nu kies je een lobby en je kunt praktisch met iedereen in de wereld de cowboy uithangen.

Hoewel het stukken gemakkelijker is als vroeger, moet ik zeggen dat ik niet veel plezier heb gehad met de multiplayer, omdat ik geen enkele activiteit heb gezien. Iedere keer als ik ging kijken of er iets te doen was, was alles leeg en het lijkt er dan ook op dat niemand de multiplayer speelt. Jammer, maar gezien het feit dat deze game zijn succes echt te danken heeft aan de singleplayer, is dit niet zo'n verrassing.

Conclusie:

Outlaws + Handful of Missions: Remaster is een nieuwe remaster van Nightdive Studios en ze leveren precies wat je kunt verwachten. De game is net genoeg verbeterd om de klassieke look-and-feel te behouden van het origineel, maar is stukken fijner voor de ogen om te spelen. De gameplay werkt nog altijd goed en zeker het gebruik van de scope heeft me veel plezier opgeleverd. Voor liefhebbers van animatiefilms is dit zeker een must have, want de cutscenes behoren tot de beste die ik heb gezien. Toch merk je dat de game oud is en het level design voelt gedateerd aan. Ook is het jammer dat heel weinig mensen in multiplayer tegen elkaar spelen.