Phantom Brave: The Hermuda Triangle Remastered

Dat Phantom Brave uit dezelfde breinen ontsproten is als bijvoorbeeld Disgaea, is vrijwel direct nadat je met de game start al overduidelijk. Nadat we kennismaken met een trio avonturiers die het lootje leggen, zien we hoe de dochter van twee van hun acht jaar later in hun voetsporen treedt. Aan haar zijde is de derde avonturier, Ash, nu als een geest die aan haar zijde vecht. Nobel en geruststellend, ware het niet dat ze hierdoor als voor bezeten wordt aangezien en door iedereen wordt verafschuwd.

GAMEplay

Laten we echter niet te veel blijven hangen bij het verhaal. Zoals gezegd is dit een game die veel gelijkenissen heeft met Disgaea en daar het uit diens beginperiode stamt – het origineel verscheen op de PlayStation 2 – is het nogal licht op het verhalende vlak. Allicht in een poging om daarvoor te compenseren is de game echter belachelijk diepgaand voor een game uit die tijd.

Wie puur naar de screenshots kijkt, zou denken dat Phantom Brave simpelweg een TRPG is. Het is een turn-based-aangelegenheid waarbij je elke beurt een specifieke afstand af kunt leggen en waarbij elke aanval zijn eigen bereikt heeft. Positionering is van belang, daar je zo kunt voorkomen dat je wordt geraakt door een AoE-aanval, maar ook het uitbuiten van de omgeving kan in je voordeel werken, waarover later meer.

Waar Phantom Brave zich mee onderscheidt van de vele andere games waarvoor deze beschrijving opgaat, zijn de vele factoren die deze karakters beïnvloeden. Je hebt feitelijk maar één vechter, dochter Marone, maar met haar krachten kan ze geesten oproepen en binden aan objecten als stenen, wapens en planten. Deze zijn vervolgens vijf tot acht beurten lang op het veld, afhankelijk van onder andere hun klasse.

Customizen maar!

Aan welk object je een karakter verbindt, bepaalt deels hun statistieken. Een steen boost bijvoorbeeld de verdediging van de summon, maar verlaagt hun magic stat. Dit is bovendien niet een bescheiden -10 INT of iets dergelijke, maar een procentuele verlaging die je wel gaat merken in spannende gevechten. Daarom is het van belang zo sterk mogelijk de game in te gaan, maar zoals fans van NIS al voelen aankomen, is dat geen enkel probleem.

De grote gimmick van Phantom Brave is Fusion. Karakters en items kunnen in elke combinatie met elkaar gefuseerd worden zolang voldoende mana beschikbaar is. Hierbij kunnen zowel active als passive skills worden overgeheveld, zodat je een werkelijk gebroken build kunt maken. Richting het eind van de game hadden mijn main characters bijvoorbeeld wapens die aanvallen van elk type konden gebruiken, verschillende AoE-opties en natuurlijk de mogelijkheid om te healen.

Het fuseren levert bovendien meer op dan een veelzijdiger arsenaal. Stats krijgen een noemenswaardige boost indien je voldoende mana hebt om hiervoor te betalen en dit kan werkelijk absurde resultaten opleveren. Zo gebeurde het niet zelden dat de vijf beurten van Ash al voorbij waren voor de vijand diens eerste aanval mocht doen en dat hun rangen dan al flink uitgedund of zelfs uitgeroeid waren. De game breken is niet enkel mogelijk, maar zelfs onderdeel van de gameplay loop, al is het geen gek idee om daar tips over te zoeken, daar de uitleg van het spel op dat vlak erg summier is.