In 1999 kwam de game Pharaoh uit. Het was een game die veel weg had van Ceasar III, maar in plaats van een Romeins thema, sneed het een Egyptische aan. Het was al meteen duidelijk dat het Egyptische thema gebruiken voor een city-builder een "match made in heaven" was. De game werd overal zeer hoog beoordeeld en een remake is niet meer dan een logisch gevolg. En nu is het zover, want Pharaoh: A New Era brengt nieuw leven in deze klassieker. Omdat dit een review is van een remake zal ik eerst de game zelf behandelen en daarna de specifieke onderdelen van deze remake bespreken.
Alles draait om de Nijl
Egypte ligt op een flink stuk woestijn en in de woestijn is nooit echt iets te doen. Door de woestijn stroomt echter een heel lange rivier, eindigend in een delta waar de rivierstroom eindigt in de Middellandse Zee. Hoewel de woestijn rond Egypte nagenoeg onleefbaar is, is het enkele honderden meters om de Nijl prachtig. Door het zoete water bruist het er van het leven en het is niet raar dat het complete systeem rond Egypte vroeger afhankelijk was wat de rivier te geven had. Het is echter een grillige rivier. Het kon voorkomen dat de rivier voor jaren lang amper water bevatte, met het gevolg dat er hongersnood was. Dit zorgde ervoor dat de Egyptenaren zeer religieus waren. Ze stelden een persoon aan die werd aanbeden als een vleesgeworden god. Wanneer de farao kwam te overlijden was er het geloof dat hij ook echt een god werd in het hiernamaals en daarom werden de krankzinnigste monumenten gebouwd om hem te vereren. De Egyptenaren waren praktisch en de kostbare grond om de Nijl werd niet verspild voor heiligdommen. Deze werden in de woestijn zelf gebouwd.










Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie