Niet dat de TAG5106 als dusdanig wordt aangeprezen overigens. Al het promotiemateriaal dat ik heb gezien, de website en ook de doos zelf richten zich volledig op gamers als doelgroep. Dat muziek ondergeschikt gaat zijn, is daardoor een inkoppertje. Maar toch. Ook games hebben vaak muziek in de achtergrond en er zijn ook ritmespellen als AVICII Invector, waarin muziek een centrale rol speelt, dus je mag verwachten dat het in ieder geval fatsoenlijk klinkt.
Je voelt hem al aankomen…
…maar dat was niet het geval. Het eerste apparaat waar ik deze Philips aan koppelde, was mijn iPhone. Ik speelde een nummer van Rachmaninoff, een track van Ria Valk, probeerde een beetje Eminem en sloot af met μ's. Elk van de nummers voelde…hol. Mijn vinger kon ik er echter niet op leggen. Pas toen de vijfde track, het nummer Storytime van Nightwish, gedraaid werd, klikte het. Dit nummer begint rustig en bouwt langzaam op, om bij 25 seconden in vol ornaat los te barsten met een knallende gitaar en bas. Dat is hoe ik het nummer althans ken. Door de TAG5106 voelt het alsof de diepe tonen worden gedempt en is deze knallende overgang meer een doffe ruis. Hetzelfde ervaarde ik bij Do It Again van Steely Dan, die juist de andere kant op gaat. De treble die zo kenmerkend is voor deze plaat, klinkt alsof je het door een muur heen hoort terwijl de buren het draaien.
Om dit verder te testen, heb ik de headset bekabeld aangesloten op mijn externe geluidskaart, waarbij ik grote vrijheid heb om zaken aan te passen. En pas nadat ik zowel treble als bass met meer dan 50% had geboost, kreeg ik een ervaring die enigsins vergelijkbaar is met al mijn andere hardware. Dit bevestigt feitelijk dat Philips ervoor gekozen heeft om de focus te leggen op de mid-range, hetgeen is waar je het meeste mee te maken zal hebben als gamer zijnde.
Op naar de games!
Dit was natuurlijk de volgende logische stap en tevens het eerste moment waarop ik de headset een langere tijd achter elkaar heb gedragen. De Philips TAG5106 is geprobeerd op iPhone (World Flipper), PlayStation 4 (Rubber Bandits en It Takes Two), PlayStation 5 (Ghostwire Tokyo en Call of Duty: Black Ops – Cold War), Steam Deck (PowerWash Simulator en We Were Here) en Nintendo Switch (Pokémon: Scarlet), waarbij ik elke game ongeveer een uur heb gespeeld. Al met al heb ik het apparaat dus een uur of acht gedragen, welke ik niet als onprettig heb ervaren. De TAG5106 is licht genoeg dat je er niet constant aan herinnerd wordt iets op het hoofd te hebben, maar heeft genoeg heft om zich daar stevig te settelen. Dankzij de zichzelf corrigerende headband hoef je niets af te stellen en hoewel even wennen, zit het over het algemeen prima.
Iets wat ik minder plezant vond, waren de oorschelpen. Philips heeft gekozen voor een hexagonaal ontwerp in twee kleuren, welke worden gescheiden door een RGB-lamp. Het nut daarvan is een groot vraagteken, maar er zijn nu eenmaal mensen die hiervoor warmlopen. En over smaak valt nu eenmaal niet te twisten. Nee, dan heb ik meer problemen met de grootte van de schelpen, daar deze door de grote kussens erin niet mijn volledige oor konden bedekken. Het gevolg is dat mijn oorlel en -bel worden platgedrukt. Mijn oorbel is klein en daarom kan ik dit goed hebben, maar wie een flinke oorpiercing heeft of bijvoorbeeld een tunnel, zal ongetwijfeld ongemak ervaren.
Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie