Name: Planet Zoo 2 Review
Item: Planet Zoo 2
Rating: 70

Als speler heb je in Planet Zoo 2 de mogelijkheid om je eigen dierentuin te bouwen, waarbij het aanbod aan opties groter is dan ooit tevoren. Bouw aquaria, volières en deze keer zelfs natuurreservaten. Meer mogelijkheden dan ooit, maar al snel blijkt dat meer niet altijd per se beter is. Hoewel de game indruk maakt met een scala aan bouwmogelijkheden, wordt het daardoor al snel onoverzichtelijk en de menu’s een drama om doorheen te gaan. Daarover later meer.

Altijd wel iets om aan te werken

De hoofdmoot van het spel van Frontier Developments is natuurlijk het bouwen en beheren van je eigen dierentuin. Hoe deze eruit ziet, bepaal je natuurlijk zelf. Welke dieren je daarbij adopteert en wat je de gasten aanbiedt is natuurlijk ook aan jou. Je moet er echter wel rekening mee houden dat zowel de dieren als de gasten de nodige behoeften hebben. Daar blijft het echter niet bij, want ook het personeel is natuurlijk belangrijk. Daardoor heb je altijd wel iets om aan te werken en te verbeteren. Het houdt je daarmee goed bezig!

Wanneer je bekend bent met Planet Zoo dan zijn de meeste basisbehoeften van de dieren herkenbaar. Planet Zoo 2 voegt echter meer nadruk toe aan het bereiken van een uitstekend welzijn van de dieren. Het natuurlijke gedrag van deze wezens staat daarbij in de schijnwerpers en dat draagt bij aan de totale kwaliteit van je dierentuin. Voor bezoekers is daarnaast educatie in dit deel erg belangrijk om succes te behalen, maar ook comfort en een mooie omgeving dragen daaraan bij. Dat maakt de ervaring realistischer en completer dan ooit en dat is natuurlijk goed nieuws.

Wat betreft het bouwen kun je standaard gebouwen gebruiken en zo snel meters maken, maar je kunt er ook voor kiezen om alles vrijwel zelf aan te passen. Dat tweede is iets dat je moet liggen, maar wie daar graag uren aan besteedt en graag dingen tot in de perfectie uitwerkt kan zich helemaal uitleven. Zelf val ik meer in de eerste categorie en het was dan ook fijn om het park snel te kunnen ontwikkelen.

Wanneer je echter elk detail wil kunnen aanpassen, dan zit je zeker goed. Zo kun je nu zelf je gebouwen ontwerpen. Door muren, ramen, daken en zelfs pilaren zelf te kiezen kun je bijvoorbeeld een unieke entree, restaurant, winkel of zelfs tempel bouwen. Ook de verblijven voor de dieren en volières kun je zelf vormgeven. Denk daarbij ook aan beplanting, watervallen en hoogteverschillen. Je kunt dus decoreren naar hartenlust.

Persoonlijk vond ik de tweede optie nogal overweldigend, omdat er zoveel mogelijkheden zijn. Zeker wanneer je, net als ik, gewoon een leuke zoo wil bouwen en je daarmee bezighouden kan de hoeveelheid aan opties je echt afleiden en overweldigen. Mij konden al die details minder boeien.

More, more, more!

Zoals reeds aangehaald staat de game bol van de mogelijkheden. Een van de belangrijkste vernieuwingen zit in de toevoeging van aquaria en volières. Je kunt dus niet alleen dieren op het land houden, maar ook vissen, schildpadden, haaien en vogels. De variatie die dit met zich meebrengt is leuk en maakt dat de dierentuin meer compleet aanvoelt.

De dieren zelf zien er tevens fantastisch uit. Ze zijn gedetailleerd en de animaties lopen soepel, tevens reageren ze op de omgeving die jij voor ze hebt gecreëerd. Ook het observeren van de dieren wordt daardoor leuker om te doen. Daarnaast zijn er in het tweede deel van de franchise ook natuurreservaten. Deze laten je de dieren in hun natuurlijke habitat uitzetten. Een interessant idee, waarmee je meer bezig bent met de dieren en minder met de bezoekers en de financiën.

De uitwerking is echter iets minder, want de mogelijkheden hierin zijn duidelijk een stuk minder uitgebreid en de uitdaging verdwijnt al snel als sneeuw voor de zon. Begrijp me niet verkeerd, het is een leuke toevoeging, maar het is geen vervanger voor het bouwen van de dierentuin.

Het onvermijdelijke punt

Eerder beloofde ik al terug te komen op de onoverzichtelijke menu’s. De game heeft hier namelijk een arsenaal aan en dat maakt de boel nogal gauw onoverzichtelijk. Zeker op een console. Zelf speelde ik het op een PlayStation 5 en door de menu’s en submenu’s worstelen was een drama met de controller. Ook bij het daadwerkelijk bouwen zat de besturing me regelmatig in de weg; iets dat mij erg frustreerde.

Nu hoor je dit probleem natuurlijk vaker voorbij komen bij sim games op consoles, maar dat maakt het niet minder vervelend. Hoewel de tutorials je op weg helpen met de basis van de menu’s, wil je niet constant moeten zoeken naar het juiste item. Voor mij is dit dan ook iets dat de pret echt wist te drukken.

Thuiskomen

Als je het eerste deel van de serie hebt gespeeld, dan zal het waarschijnlijk als thuiskomen aanvoelen. Veel zal herkenbaar zijn, want het gros is in de basis hetzelfde gebleven. In de meeste gevallen is er verder geborduurd op zaken die al bestonden. Dat hoeft zeker geen probleem te zijn, want wanneer je jezelf hebt vermaakt met Planet Zoo, dan ben ik ervan overtuigd dat je dat ook met het tweede deel zal doen.

Conclusie:

Planet Zoo 2 is een zeer uitgebreide dierentuin simulator, waarin je enorm veel vrijheid krijgt. Alleen die vrijheid is er soms wat te veel, waardoor je verdwaalt in allerlei menu’s. De besturing helpt daarbij zeker niet, want deze voelde voor mij vaak frustrerend aan (op console). De dieren zien er echter fantastisch uit en ook heb je hierin meer mogelijkheden, zoals aquaria en volières. Dat zorgt ervoor dat het echt aanvoelt als een volwaardige dierentuin. Als jij iemand bent die graag ieder detail onder handen neemt, dan weet ik zeker dat je hier heel wat tijd aan kunt spenderen. Zelf zal ik het spel vermoedelijk voornamelijk door de besturing niet snel weer oppakken.