Name: Pokémon Legends: Z-A Review
Item: Pokémon Legends: Z-A
Rating: 70

Z-A speelt zich vijf jaar na de gebeurtenissen van Pokémon X & Y af. Na het gebruik van het ultimate weapon is Kalos getekend en Lumiose City, diens kroonjuweel, dood aan het bloeden. Verschillende partijen zijn initiatieven gestart om het Parijs van Pokémon nieuw leven in te blazen, maar geen enkele is zo ambitieus als Quasartico Inc en hun urban redevelopment plan.

Zij aan zij

Het idee van dit plan is dat men van Lumiose een stad wil maken waarin Pokémon en mensen zij aan zij leven. Dit gezegd hebbende, zijn Pokémon aan het eind van de dag wilde dieren die mensen aanvallen die zich in hun territorium bevinden. Een Pidove of Trubbish kan zich prima onder de mensen mengen, maar Pokémon als Machop en Sandile, die actief de confrontatie zoeken, zijn een gevaar voor de vrede in de stad.

Om dit toch te realiseren, heeft men daarom holotech geïntroduceerd. Hiermee worden delen van de stad, zoals parken en meren, omringd door van licht gemaakte barrières die Pokémon binnen houden. De locaties zijn soms dubieus, denk aan een kerkhof en zelfs delen van de openbare straat, maar op deze manier kunnen beiden een soort van in harmonie leven en dat trekt nieuwe mensen naar de stad.

Dat begint goed

Een van die mensen ben jij. Jij arriveert in Lumiose met niets meer dan één koffer, van plan om vakantie te vieren in de hoofdstad van de regio. Zoals wel meer vakantiebestemmingen is dit echter een plek waar je jouw spullen in het oog moet houden. Terwijl je babbelt met een jonge vrouw genaamd Taunie, gaat er namelijk een Pancham vandoor met jouw eigendommen. Samen met Taunie en haar Pokémon zet je de achtervolging in, hetgeen eindigt met dat je mag kiezen uit één van drie Pokémon om jouw avontuur mee te beginnen: Chikorita, Tepig of Totodile.

Met jouw eerste partner aan jouw zijde, word je geconfronteerd met twee kenmerkende onderdelen van Z-A. Het eerste is het real-time battle-systeem, waarin je aanvallen gebruikt aan de hand van cooldowns in plaats van beurtelings. Je kunt ook zelf rondrennen en je Pokémon op een specifieke plek positioneren, maar op een specifiek soort gevecht na, vond ik het persoonlijk maar weinig meerwaarde hebben.

Interessanter in dat geval is de Z-A Royale. Quasartico Inc heeft, in een poging om de beste gebruikers van Mega Evolution te vinden, een competitie georganiseerd die de hele stad omvat. Eens de zon ondergaat, verandert een deel van Lumiose in een battle zone. En net zoals in reguliere Pokémon-titels, moeten zij die elkaar hier zien in gevecht gaan. Ditmaal niet enkel voor geld, maar om punten te verdienen die ze de kans geven om zich omhoog te werken in het klassement. Eenieder begint bij Z en het doel is om de eerste trainer te worden die A bereikt. Degene die dit lukt, mag een verzoek doen aan Quasartico Inc. Alle middelen zijn hiervoor toegestaan, dus trainers besluipen om hun Pokémon te verzwakken met een sneak attack is niet enkel fair game, maar wordt zelfs aangemoedigd.

Wat ons niet direct wordt verteld, is dat Quasartico Inc zijn eigen redenen heeft voor dit toernooi, buiten het promoten van de stad. Mega evolutie is kenmerkend voor de Kalos-regio en enkel te realiseren door Pokémon en trainers die een sterke band hebben. Sinds kort transformeren wilde Pokémon echter spontaan in hun megavorm en gaan ze door het lint. Enkel de trainers die het beste presteren in het toernooi worden hierover geïnformeerd en gevraagd te helpen met dit probleem managen. Deze gevechten zijn grote conflicten waarin meerdere trainers samenwerken en doen denken aan de raid bosses van de laatste twee generaties, al moet je hier wel echt opletten dat je uit de vuurlinie van grote aanvallen blijft. Echter eens je een zekere loophole hebt gevonden, stellen ze niet zó veel meer voor.

Tweeledig

Deze zogenaamde Rogue Mega Pokémon zijn een deel van het overkoepelende plot van Z-A. Na jouw aanvaring met Taunie word jij onderdeel van haar team van do-gooders die overal een helpend handje toesteken in Lumiose. Dit begint klein met hier en daar een verzoekje, maar naarmate de uren passeren, voelt het alsof je voor elk karretje wordt gespannen, niet enkel die van Quasartico Inc. Dit maakt het geheel nogal voorspelbaar, zelfs als de manier waarop dit gebeurt blijft veranderen. Tel daarbij op dat de game nog altijd geen voice acting heeft en dat het verhaal in zijn geheel genomen nogal mediocre is. Dit zeg ik overigens ondanks dat het een paar sterke momenten heeft, vooral richting het nogal bombastische einde.

Het argument kan gemaakt worden dat het verhaal nooit echt van belang is geweest in Pokémon. Hoewel ik dan graag naar (Ultra) Sun en (Ultra) Moon wil wijzen als tegenargument, valt ook niet te ontkennen dat het de monstertjes zijn die het belangrijkst zijn, tezamen met de wereld die ze bevolken. Helaas wringt de schoen hier nog juist het meest.

Kleinschalig

Met slechts één stad om te verkennen, is er maar zoveel wat je realistisch kunt doen om die te vullen. Dat Game Freak erin is geslaagd ondanks deze limitatie 230 monsters in het spel te krijgen, is best een prestatie, maar het feit blijft dat het een limitering is die het zichzelf heeft opgelegd. En dat komt het geheel niet ten goede.

Lumiose is best een forse stad, maar het is niet groot óf boeiend genoeg om als een volledige spelwereld te kunnen dienen. Gebouwen blijven gebouwen, zelfs als er wat gebieden met Pokémon ertussen verstopt zitten, en zijn nu eenmaal niet de meest interessante plaats om een game als dit te situeren. Men doet hun best het te vullen met ruim honderd sidequests, maar daar het gros ervan neerkomt op het leveren van een gevecht, voelt het meer als vulling dan daadwerkelijk nuttige content om de spelwereld uit te diepen. We willen geen herhaling van Scarlet & Violet, waarin de grootte van de spelwereld ten koste ging van de technische performance, maar ik denk niet dat dit de beste manier is om dat euvel op te lossen. Bovendien is de game grafisch ook niet bepaald indrukwekkend genoeg om te zeggen dat er sprake is van enige vorm van compensatie op dat front. Dit kan je makkelijk gooien op het feit dat het spel ook op de eerste Switch moet draaien, maar laten we eerlijk zijn en zeggen dat de franchise al generaties achter de feiten aan rent op dit vlak.

Positionering

Het grootste probleem is echter niet ín de game te vinden, maar al voor je het bezit. Als een opvolger van X & Y en een game welke qua release in het schema valt van main line games, is het voor velen een main line-titel, iets waar zelfs de Japanse ontwikkelaars zich over hebben uitgesproken. Maar met slechts een handjevol nieuwe Mega Evoluties, een bekende locatie om te verkennen en de schaal en gameplay die zo afwijkt van waar de main line zich nu bevindt, voelt het meer als een spin-off die voor vier tientjes in de winkel had moeten liggen, dan de € 59,99 en hoger die ik nu zie op webshops. Het plaatst zich hiermee in een spagaat dat het beste kan worden omschreven als noch vlees, noch vis.

Was dit in markt gezet als een spin-off-titel met een zachter prijsje en relaties tot de main line, dan was het een van de betere geweest, die ik in een adem zou noemen met de eerste Pokémon Snap en Pokémon Mystery Dungeon. Een dertig uur durend avontuur dat eindelijk wat sluiting brengt voor liefhebbers van de zesde generatie. Als een main line is het tot mijn grote verdriet echter gewoon te weinig om volmondig te overtuigen. Dat gezegd hebbende, is het voor Pokémon-fans wel een aanrader eens de prijs is gezakt.

Conclusie:

Technisch is Z-A een stuk stabieler dan Scarlet & Violet was bij release, maar buiten dat is het niet zonder kanttekeningen een verbetering te noemen. Grafisch voelt de game achterhaalt, de wereld is klein en saai en de real-time combat heeft enkel een echte meerwaarde in de gevechten Rogue Mega Pokémon. Z-A is absoluut geen slechte game, maar was beter uit de verf gekomen als het in de markt was gezet als een kleinere spin-off-titel.