Pro Evolution Soccer 2018

We zijn weer in de herfst van het jaar aanbeland. Een prachtig jaargetijde, waarin de bomen hun bladeren verliezen, die in je gezicht waaien op de fiets. Het gedeelte van het jaar waarin je je in je tuin een weg moet banen door de spinnenwebben die elke ochtend opnieuw zijn geweven door de spinnen in je tuin. Het jaargetijde waarin je eindelijk het geld haalt uit je oversized regenpak. Maar bovenal toch ook het seizoen waarin de nieuwste voetbalspellen verschijnen. Vandaag leggen we de focus op de nieuwe titel van Konami: Pro Evolution Soccer 2018.

Het is alweer even geleden dat Pro Evolution Soccer de Westerse markt écht wist te veroveren. Sinds de PlayStation 2 is de franchise in de Westerse markt een behoorlijk marktaandeel verloren aan concurrent FIFA, die het wellicht op sommige vlakken slimmer aanpakt of simpelweg beter voor elkaar heeft. Een echte vergelijking met de footie van EA Sports zul je in deze review niet vinden, alhoewel een vergelijking voor verduidelijking op enkele vlakken onvermijdelijk is.

PES – Pro Evolution Suarez?

Konami heeft met Pro Evolution Soccer 2018 een spel in huis dat zich voornamelijk weer zal moeten onderscheiden op de inhoud en niet op het uiterlijk. Het bedrijf heeft al jaren last van EA Sports wat betreft het binnenhalen van licenties. Het kost bergen met geld om een logootje en tenuetje in een spel te krijgen, zo blijkt ook dit jaar weer. Een grote deal met FC Barcelona als hoofdact en natuurlijk de licenties van de Europa League en UEFA Champions League zorgen er wel voor dat Konami iets heeft om mee terug te boksen, maar het ontbreken van bijna de voltallige Engelse, Spaanse en Duitse competitie is toch wel een doorn in het oog van iedereen die een voetbalspel wil aanschaffen. Enkele grote teams als Liverpool en Borussia Dortmund zijn wel van licenties voorzien, maar het gros zal qua tenue, logo en naam iets totaal anders weergeven. De namen en het uiterlijk van de spelers zijn bij de meeste teams (denk aan onder andere Real Madrid en Chelsea) dan weer wel helemaal in orde.

Is dit dan onoverkomelijk? Nee, absoluut niet. Iedereen die het geen probleem vindt om van zijn luie donder af te komen en een klein beetje verstand heeft van computers, kan makkelijk online een option file vinden die je via een USB-stick op je PC of PS4 kan aansluiten, waarna je door wat kopieerwerk zo alle tenues en teamnamen in orde kunt krijgen. Diehard fans hebben deze shirts en logo’s in hun eigen tijd in orde gemaakt en deze aan jullie aangeboden. Je had natuurlijk liever gehad dat alles bij het opstarten al in orde was geweest, maar dat is helaas niet het geval.

PES = gameplay

En dan valt PES ook altijd weer terug op hun vertrouwde steunpilaar: de gameplay. Al sinds jaar en dag weet PES een ijzersterk staaltje gameplay aan te bieden. Het heeft het op dit vlak wel wat jaartjes moeilijk gehad (vooral de overgang van PS2 naar PS3), maar is weer helemaal terug. Je merkt aan alles dat Konami je alle touwtjes in handen wilt geven. Iets wat bij de Online beta eerder dit jaar al merkbaar was. De AI steekt goed in elkaar. De loopacties en het verdedigend positie nemen is logisch in elkaar gezet. Door de menu’s goed te gebruiken kun je een wedstrijd met tactische omzettingen daadwerkelijk naar je hand zetten. Door elke keer weer de exacte kracht aan je passes en schoten mee te geven heb je een immense controle over de bal. Diepteballen die jij in gedachte hebt komen, indien goed getimed, dan ook vaak aan. Tenzij je tegenstander je natuurlijk door heeft. Daar waar ik bij FIFA vooral met diepteballen altijd het idee heb dat het nogal ‘scripted’ aanvoelt, daar is hier bij PES geen sprake van. Elke goal voelt uniek aan en geeft je voldoening.

Zeker ook omdat zowel scoren als verdedigen niet het gemakkelijkste is. Daar waar ik bij FIFA zonder moeite goed getimede slidings inzet en met L2 de meest gruwelijke aanvallers afstop, daar heb ik bij PES al een legio aan gele kaarten gehaald en zijn spitsen langs me gerend alsof ik er niet stond. Aanvallend heb ik moeten oefenen op een arsenaal aan passeerbewegingen, want zo gemakkelijk ren je niet door een verdediging heen.

Trage menu’s en gebrekkige modi

Niet de meest geheimzinnige titel voor een tussenkopje, maar wel eentje die eigenlijk alles wat aan PES ontbreekt samenvat. Het spel voelt in de menu’s ontzettend traag aan. Lange laadtijden dragen hier vooral aan bij. Bij elke stap komt weer dan cirkeltje onderin je beeld wat aangeeft dat je eventjes moet wachten. In wedstrijden is het skippen van herhalingen ook niet zo soepel als bij de concurrent. Het duurt geen uren, maar net iets te lang om fijn aan te voelen.

De menu’s bieden modi die we van PES al kennen. De Master League geeft je de kans om uitgebreid aan een team te bouwen. Je kunt binnen carrière met een team aan de weg timmeren, of met  ‘Word een legende’ een eigen weg bewandelen. Online zul je met MyClub een modus als Ultimate Team van FIFA zult aantreffen. Door het gebrek aan licenties voelt deze modus echter kaal aan en mist het de charme om je lang te binden. Daarnaast zijn er natuurlijk wel de online divisies waar je aan deel kunt nemen.

De echte trekpleister voor PES online is er één uit onverwachte hoek. Co-op wedstrijden zorgen namelijk in mijn ogen voor het online spelplezier. Met maximaal twee andere spelers neem je het op tegen maximaal drie andere spelers. Vervolgens probeer je samen de sterren van de hemel te spelen, waarna je uitgebreide statistieken te zien krijgt waaruit je kan opmaken wat je kwaliteiten zijn en wat je kunt verbeteren. Door een eigen clan te starten kun je zorgen dat het echt iets van jou en je vrienden wordt.



De trekpleister van PES offline is niet één van de modi die we al lang kennen. Het is de Random Selection Match die je tegen vriend en vijand kunt spelen. Deze modus stelt een team samen aan de hand van vijf aangegeven kenmerken (nationaliteit, competitie of team) en laat je het hiermee opnemen tegen de ander. Voordat de wedstrijd begint, is er echter nog sprake van een psychologisch spelletje. Je moet namelijk drie acties uitvoeren: een speler van de tegenstander kiezen die je wel zou willen hebben, een speler van jezelf kiezen die je niet gestolen wilt hebben en je slechtste speler kiezen die je wel kwijt zou willen. Vervolgens kiezen beide spelers een target van de tegenstander. Kies je de beschermde speler? Dan krijg je niet die speler, maar de speler die als slechtste werd bestempeld. Kies je niet de beschermde speler, dan is de speler van jou. Een vermakelijke modus die het kiezen van teams een frisse wind geeft.

Conclusie

Pro Evolution Soccer 2018 is een dijk van een game die je als voetballiefhebber simpelweg een kans moet geven. Het kopen van FIFA 18 is makkelijk, het voelt vertrouwd en je weet over het algemeen wat je krijgt. Durf echter eens de gok te wagen en ga voor de footie van Konami. Het zal wat voeten in de aarde hebben om de controls en tactische mogelijkheden echt eigen te maken. Ook zul je wat werk moeten verzetten om de licenties in orde te maken, maar na dit extra werk heb je wel een footie waar je na vele uren spelen nog steeds aanzienlijk beter in kunt worden, en dat geeft zeker veel voldoening.