Renai X Royale: Love's a Battle

Aan het begin van mijn speelsessie is het geen vuiltje in de lucht. Mijn karakter, Komaichi Hirotaka, is een normale tiener die op weg naar school onzinnige gesprekken voert met zijn vrienden. De grappen zijn flauw, de humor is droog en seksuele verwijzingen vliegen links en rechts rond. Het is alsof ik vijftien jaar jonger ben! Onder dat oppervlak is Hirotaka in werkelijkheid niet helemaal normaal, want hij is niet zoals andere jongens bezig met de meiden. De reden is dat hij een oude vlam niet los kan laten.

Een toontje hoger

Wat werd opgezet als een allicht diepzinnig verhaal, neemt al gauw een compleet andere vorm aan, wanneer de plagerijen van zijn vrienden hem opjutten. Vastberaden om te laten zien dat hij gewoon een meisje kan vinden, stapt hij op de grootste borsten in zijn blikveld af, zich niet beseffende dat dit iemand is dat hij niet enkel goed kent, maar welke al geruime tijd gevoelens voor hem heeft. Haar moeilijke persoonlijkheid en zijn minder dan pure motieven zorgen echter voor miscommunicatie en dus vertrekt hij net zo snel als dat hij kwam.

In de uren daarna blijkt dat deze jongedame niet de enige is die uit is op zijn affectie. Zijn oude vlam keert opeens terug en verklaart hem direct de liefde, terwijl zowel zijn zusje als een meisje van een andere klas openlijk met hem flirten. Daarnaast zijn er nog een handjevol ‘’sub-heroines’’ die in verschillende mate proberen hem het hof te maken.

Een toontje lager

Een game waarin de voltallige cast reeds gevoelens heeft voor de hoofdpersoon is vrij zeldzaam, maar buiten dat lijkt Renai X Royale in het begin nog een vrij standaard erotische visual novel. Maar schijn kan bedriegen. Erotische en rom-com visual novels krijgen nog wel eens het verwijt dat hun dames eendimensionaal zijn, waarmee ze doelen op dat één specifieke karaktertrek hun complete verhaalverloop bepaalt. Denk aan de tsundere die moet opwarmen voor de hoofdpersoon of de naïeve heldin die op het eerste gezicht verliefd wordt. Het zijn hele specifieke typjes, die gewaardeerd worden door fans van het genre en over het algemeen als positief worden beschouwd.

Renai X Royale pakt het anders aan en daarmee bedoel ik spijtig genoeg niet dat het immens complexe karakters schrijft wiens motivaties mijn aandacht gevangen houden, maar dat het juist negatieve karaktertrekken neemt als de kern van hun bestaan. Jeugdvriendin Mari is hyperactief, dom en wil enkel horen wat haar schikt. Al haar nare gedrag praat ze goed door jeugdvriendinprivileges te claimen.

Aan de andere kant is daar Nonoka. Zij is Hirotaka’s jongere zusje, welke obsessief haar broer in de gaten houdt. Zijn eerdere negatieve ervaringen met vrouwen hebben hem geen goed gedaan en zij gelooft dat de rol van zijn geliefde vervullen dat in de toekomst zal voorkomen. Om dit te realiseren bespioneert ze hem, bedreigt ze meisjes die in zijn buurt proberen te komen en onderneemt ze schaamteloze versierpogingen.

Iets verder van Hirotaka af staan Shione en Renna. Shione is de grootborstige student council president, welke Hiro probeerde te versieren in de eerdere alinea. Ze is rijk, extreem trots en gewend om haar zin te krijgen. Maar nu ze verliefd is, wil ze niets meer dan die gevoelens uiten. Haar trots staat dat echter niet toe, waardoor haar gedrag gaandeweg steeds bizardere vormen aanneemt.

Renna is in vergelijking met deze drie nog relatief normaal. Ze is flirty, kan kattig zijn, is heel direct en zegt wat ze wil. Dit alles verbergt echter dat ze worstelt met enorme onzekerheid en een inferioriteitscomplex dat verbonden is aan een belangrijk deel van Hiro’s verleden.