Reverie: Sweet As Edition

In plaats daarvan is uit het immens populaire vaatje van The Legend of Zelda getapt en dan specifiek de klassiekers van de beginjaren. Er zit wel een snufje Earthbound doorheen, maar dat is vooral voelbaar in de setting van de spelwereld zelf, niet in de gameplay. In deze wereld woon jij op een klein eiland met een grote legende dat wordt verteld als een volksverhaal. Elk verhaal heeft echter een kern van waarheid en in Reverie is aan het jou om die bloot te leggen.

Zoals het Zelda zou betamen

De manier waarop je dit doet, is door vijf dungeons te trotseren die op zichzelf staand zo uit een Zelda-titel zouden kunnen zijn gelift. Kerkers bestaan uit kamers met daarin vooraf bepaalde objecten en vijanden. Het doel is om de juiste sleutel of het juiste voorwerp in kamer A te vinden, zodat je verder kan in kamer B en uiteindelijk de eindbaas vindt die je moet verslaan. Het is bekende kost.

Waar de vergelijking met Zelda geen stand meer houdt, is wanneer je het niet kamer voor kamer bekijkt, maar het als geheel neemt. Want dan valt Reverie helaas vrij snel door de mand. Puzzels zullen eng bekend voorkomen voor eenieder die de eerste avonturen van Link heeft gespeeld en men heeft weinig moeite gedaan om er zelf iets origineels mee te doen. Mede hierdoor zijn de dungeons gewoon veel te simpel en kun je ze trotseren in drie á vier uur, met nog een zesde dungeon voor de post-game.

Oof

Ik geloof er in dat je een game niet te hard moet af rekenen op zijn lengte. Dus als een korte ervaring van hoge kwaliteit is, is daar niets mis mee. Dat is hier niet aan de orde. Zelfs met zo’n korte spelduur, heeft men weinig moeite gedaan om variatie te bieden in vijanden. Zowel in hun uiterlijk, daar er echt veel vijanden zijn die gewoon een ander kleurtje hebben gekregen, als in hun AI. Tegenstanders bieden vrijwel nooit een uitdaging omdat de acties die ze nemen niet getuigen van veel diepgang en daardoor is ze verslaan zelden een moeilijke opgave.

Misschien dat het is dat ik teveel met die oude games groot ben geworden en daardoor niet de juiste doelgroep ben. Misschien is dit gericht op een jongere generatie, die dit soort gameplay niet meer echt gewend zijn. Maar als dat zo is, waarom is de game dan zo weinig verbeterd?