RIVE

Na zestien jaar sloeg het nieuws in als een bom. Two Tribes, één van de oudste Nederlandse ontwikkelaars, kondigde in maart van dit jaar aan dat ze zouden stoppen met het ontwikkelen van games. Het bedrijf verkeerde al langer in zwaar weer en moest in 2014 faillissement aanvragen, maar leek recent juist weer in topvorm te zijn met een nieuwe game genaamd RIVE. Nu blijkt diezelfde game hun zwanenzang te worden.

Zelf beschrijft de ontwikkelaar en uitgever de game als de shooter/platformer hybride die ze altijd hebben willen maken, en na het spelen ervan is het niet moeilijk te zien waarom; de game is belachelijk leuk om te spelen. Laten we echter niet op de zaken vooruit gaan lopen.

Een man met een missie

In RIVE landen we als Roughshot in een ogenschijnlijk verlaten ruimteschip in de hoop brandstof en waardevolle materialen te vinden die we mee naar huis kunnen nemen. En hoewel er inderdaad geen spoor van leven te bekennen is, is het ruimteschip verre van verlaten, iets wat we aan de lijve ondervinden wanneer vijandige robots de aanval inzetten. Roughshot doet zijn naam echter eer aan en zet, gewapend met zijn spiderbot, de tegenaanval in.

Wat volgt is een knalfestijn van jewelste, waarin je snel springwerk moet combineren met gericht vuren op de nagenoeg eindeloze hordes robots die je onder vuur nemen. De besturing eist enige gewenning, met de linkeranaloge stick voor beweging, de rechter voor richten en vuren en de schouderknoppen voor springen, het hacken van robots die je kunnen helpen en verschillende secundaire wapens zoals raketten en een shotgun, maar wordt al snel vanzelfsprekend als het grafische geweld van de bullet hell op je scherm je dwingt om te doen in plaats van denken.

Mix and match

Zoals de naam bullet hell al doet vermoeden, is dit specifieke genre het type game waarin je constant op het randje van de afgrond balanceert en waarbij rustig de tijd nemen om een plan van aanpak te formuleren er niet bij is. Je zou denken dat dat niet samengaat met een platformer, die juist precisie van de speler vraagt. Two Tribes is er echter in geslaagd deze twee tegenpolen samen te brengen door het platformen simpel te laten starten, terwijl de bullet hell direct van start gaat. Zo kun je er als het ware in groeien. Dat betekent echter niet dat RIVE makkelijk is. De standaardgangen en platformen maken namelijk al snel plaats voor water, lava en zelfs gewichtsloosheid die het net weer ietsjes lastiger maken.

Er zijn slechts weinig momenten in de game waarin je de luxe hebt om te stoppen met vuren, maar dat zijn vaak wel de meest memorabele. Two Tribes heeft overduidelijk plezier gehad met het maken van deze game, getuige de vele grapjes en verwijzingen die erin verweven zitten. Dit begint al op het menu-scherm, dat je vraagt op de ‘’any key’’ te drukken, en trekt door tot aan het leveldesign, dat zowaar op een zeker stuk Tetris simuleert, en het gedrag van Roughshot zelf, die zowel sarcastisch als bijdehand is en nooit een blad voor de mond neemt. Mede door deze humoristische toon wordt de game, ondanks dat die lastig is, nooit nodeloos frustrerend.

De game vereist zeker een ontzettend snel reactievermogen om bepaalde obstakels te trotseren, vooral wanneer je die in eerste instantie niet kan zien, maar slechts zelden kan je deze dan niet op het nippertje ontwijken door rap te denken. Er is dan ook geen groots gebrek aan de game dat je als speler doet overwegen om simpelweg te stoppen met spelen, tot de credits na een uur of acht voorbij rollen. De replaywaarde is namelijk vrij nihil, daar er geen alternatieve paden zijn te vinden. En dan komt het besef dat je het einde van een tijdperk hebt meegemaakt…

Conclusie

RIVE is, in mijn ogen, de beste game die ooit voort is gekomen uit Two Tribes. Juist daarom is het zuur dat deze shooter/platformer hybride het laatste project van de studio is. Met gevatte humor en verwijzingen, vloeiende gameplay en een pittige, maar eerlijke moeilijkheidsgraad hebben ze immers de fundering gelegd voor wat een geweldige franchise had kunnen worden. Two Tribes, dank voor deze mooie laatste herinnering en het gaat jullie goed!