Een prachtige filosofische vraag die al vele malen is beantwoord door veel intelligentere mensen dan ik. In het korte verhaal 'I Have No Mouth, and I Must Scream' is de mens een volledige speelbal van de AI geworden en kan de mens niets meer doen om het tegen te gaan. Op dit moment is er gelukkig nog altijd het vertrouwen op de 'stopknop'. Op het moment dat er het vermoeden is dat een AI zo slim wordt dat het de mens te slim af zal zijn dan kun je met een druk op de knop de AI uit zetten. Er is dan niets aan de hand. Er zal echter een moment komen dat de AI dit gaat behalen en gaat bekijken wat het kan doen om ervoor te zorgen dat de onderzoekers niet op die knop drukken. De mens laat zich dan volledig bedonderen.
Rogue AI Simulator
Speel als GlaDOS en maak het voor jouw proefpersonen een ware hel

In mijn eerdere review van Bots Are Stupid schreef ik wat het verschil is tussen een robot en AI. Waar je een robot een serie van opdrachten moet geven is het juist bij AI niet nodig. Een AI zou voor zichzelf beslissingen moeten kunnen nemen en ook uit zichzelf moeten leren van zijn fouten. Een mooi voorbeeld is navigatiesoftware. Door de vele mensen die het gebruiken en de data die het daarmee vergaart, kan de software uit zichzelf beter berekenen wat de beste en snelste route voor je is. Tot zover is dit geen probleem. Navigatiesoftware heeft een compleet uitgestippeld doel en als je deze AI gaat vragen wat het weer zal zijn over een week, kan het er helemaal niets mee, want daar zijn de algoritmes niet op gemaakt. Maar wanneer houdt dit op? Wat gebeurt er als de AI zijn eigen algoritmes kan aanpassen? Wat als de AI op een dag zich realiseert dat mensen alleen maar onpraktische zakken eiwitten zijn die je prima kunt misbruiken voor je doel?








Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie