Rammelde zakken
Grinden was eveneens iets wat ik prees in Romancing SaGa, dus het hier moeten doen lijkt niet direct een probleem. Je weet nooit exact wat je traint, daar je geen levels maar stats verhoogd na elk gevecht met een sterk element van willekeur, maar linksom of rechtsom wordt je sterker. Bovendien krijg je ook hier nieuwe skills door middel van inspiratie, waardoor je nooit weet wat je gaat ontdekken. Je voelt de ‘maar’ echter al aankomen.
In Minstrel Song gaat de wereld door. Met of zonder jou. Er is een zogenaamde Event Rank en wanneer die geraakt wordt, sluiten bepaalde gebeurtenissen zich af en openen zich nieuwe. Je kunt krachtige wapens, potentiële rekruten en lore compleet missen als je niet een guide gebruikt, al dan niet in combinatie met een spreadsheet om alles op bij te houden. Het is, wederom, precies wat ik van de serie zou verwachten, maar waar het kwartje bij mij in Romancing SaGa 2 al vrij snel viel en zorgde voor de jackpot, heb ik na het spelen van drie verhaallijnen nog altijd een stapel kleingeld in mijn kop rommelen bij de spreekwoordelijke gokkast van deze titel.
Het zal in zijn tijd ongetwijfeld revolutionair zijn geweest. Ik kan me zo een scenario voorstellen waarbij scholieren op het schoolplein informatie uitwisselen over wat ze gezien hebben en hoe ze dat hebben ontgrendeld. Over de nieuwe gebeurtenissen die afhangen van met je hoeveelste karakter je bezig bent en game-bladen die obscure gebeurtenissen op papier zetten. En als je daar positieve herinneringen aan hebt, kan ik me voorstellen dat dit een blast from the past is, die toegankelijker is dan ooit. Ik heb die klik echter niet en het resultaat is een game met vreemde mechanics die op nog vreemdere manieren met elkaar samenhangen, een ondoorzichtig design dat voornamelijk frustreert en anno 2025 gewoonweg niet meer uitnodigt om verder te spelen. Zelfs als ik in acht hou dat men trouw wil blijven aan het bronmateriaal, had men wel naar de bugs kunnen kijken, want de problemen die in 2002 al op de PlayStation 2 speelden, kwam ik ook nu weer tegen.
Conclusie:
Romancing SaGa is van uitmuntende kwaliteit wanneer alles goed samenkomt, maar dat is niet het geval in Minstrel Song. Misschien is het dat we tegenwoordig te veel gewend zijn, maar de game voelt rommelig aan en nodigt niet uit tot verkenning, maar tot guides zoeken. En dat is geen leuke manier van spelen in mijn optiek.
Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie