Saints Row

Wie aan Saints Row denkt, denkt waarschijnlijk aan rondlopen met enorm grote dildo’s en over de top actie. We wisten echter op voorhand dat dit in de Saints Row reboot toch net ietsjes anders zou gaan worden. Dat wist mijn interesse te wekken, want de vorige editie vond ik nu niet echt iets om over naar huis te schrijven en daar was ik dan ook al snel klaar mee. Van wat ik uit de trailers kon opmaken belooft Saints Row mij in ieder geval wel een berg aan plezier, maar kunnen deze verwachtingen worden waargemaakt? Let's find out!

Om met de deur in huis te vallen, valt direct op dat ontwikkelaar Deep Silver Volition veelvuldig heeft gekeken naar andere populaire titels. Zo zien we heel wat elementen terug van GTA V. Denk hierbij aan hoe de map is ingedeeld en activiteiten in de open wereld van Saints Row. Ook zien we dingen terug die veel lijken op eigenschappen uit games als Mad Max en Uncharted. Vooral met bij acties als schieten vanaf het dak van een auto krijg ik direct flashbacks naar deze games. Zelfs Watch_Dogs-achtige praktijken zien we terug, maar dan in de vorm van sommige personages. Dit hoeft natuurlijk geen slecht iets te zijn, echter getuigt echt niet van heel veel originaliteit. Iets dat Saints Row: The Third wel had, maar daar kon ik het dan weer niet waarderen.

Een onderdeel waar we wel een vleugje van originaliteit terug zien, zijn de opties om jouw personage geheel naar jouw wens vorm te geven. Je kunt het zo gek niet verzinnen of je kunt het wel voor elkaar krijgen. Daarnaast is er een heel scala aan te downloaden pre-made personage, die zijn ontworpen door de community. Zo heb ik Spongebob, Goku uit Dragon Ball Z, Winnie the Pooh en diverse Star Wars-personages voorbij zien komen. Dit werkt fijn en ik wist me een aanzienlijke tijd mee te vermaken.

Controls

In een game als Saints Row is de besturing enorm belangrijk. Laten we aftrappen met de voertuigen. Hierbij is de besturing enorm fijn en deze doet precies wat je wil. In vergelijking met bijvoorbeeld Grand Theft Auto V is dit een enorme verademing. Wat mij tevens opviel is dat de navigatie enorm fijn is, want we hebben een stipje op de kaart, een lijn op het wegdek die de route aangeeft en bij iedere bocht die je moet maken een grote pijl, die aangeeft waar je heen moet. Dat zit dus allemaal wel goed.

De gunplay is echter een ander verhaal. Wapens voelen enorm slecht aan en je hebt nooit het idee dat je met een dikke gun in de rondte schiet. Richten is vaak een drama, vooral wanneer je op bewegende voertuigen ligt. Dat is erg jammer, want dit is in een dergelijk spel erg voornaam. Datzelfde kunnen we zeggen over het zoeken van dekking en schieten vanuit cover, daar dit eigenlijk niet of nauwelijks mogelijk is.

Story & missies

Al het bovenstaande is natuurlijk voornaam, maar het belangrijkste ingrediënt in deze game zijn toch echt de verhaallijn en missies. De story mode gaat over vier vrienden die per toeval bij elkaar komen en besluiten de Saints op te richten. De cinematics die we tijdens het verhaal te zien krijgen, proberen het verhaal op een lollige manier te vertellen. Dat lukt soms, maar meestal niet. Het voelt vaak aan als een goedkope B-film. De bijbehorende opdrachten zijn in het begin vermakelijk, echter worden deze na verloop van tijd jammer genoeg repetitief. Voor sommige gamers klinkt dat wellicht als muziek in de oren, want er zijn maar genoeg mensen die dat enorm fijn vinden. Voor mij persoonlijk geldt dat echter niet en dit haalde voor mij naar een tijdje de lol er enigszins af.

Hetzelfde kan gezegd worden over alle extra missies. Deze vallen na verloop van tijd behoorlijk in herhalen. Vaak zijn deze missies überhaupt niet enorm boeiend, zo mocht ik bijvoorbeeld naar dertien locaties, verspreid over de map, rijden met een truck om wat nucliar afval te droppen. Niet echt een missie van hoogstaand niveau als je het mij vraagt. Of missies waarbij je een dozijn aan trucks moet stelen om jouw kleding imperium op te bouwen… aardig repetitief en zelden bieden ze enige vorm van uitdaging.

Ondanks dat de game in herhaling valt betekent dit niet dat ik me er helemaal niet mee heb vermaakt. Zeker in de eerste paar uur wisten de Saints me aardig te vermaken, maar na een tijdje ging de funfactor toch wel hard achteruit.

Conclusie

Het is goed dat Saints Row een reboot heeft gehad en het over de top gehalte achter zich heeft gelaten. De game leent veel elementen uit andere spellen en dan met name uit GTA V. Niet slecht, maar zeker niet origineel. De besturing van auto’s en andere vervoersmiddelen is erg goed en zeker de navigatie blinkt uit. Helaas geldt dat niet voor de gunplay, want deze is met vlagen echt dramatisch slecht. Last but not least vallen de story en overige missies vaak in herhaling, wat erg jammer is. Ik heb me zeker een tijdje met Saints Row vermaakt, alleen na een paar speelsessies had ik er eigenlijk wel weer genoeg van.