Zonder bladmuziek
Muziek mag dan wel een centraal thema zijn van Symphonia, maar net als het verhaal wordt het thematisch nogal naar de achtergrond gedrukt. Je gebruikt een viool en de boog om te platformen, maar voor de rest zijn het vooral de achtergronden die dit duidelijk maken. Daar let je niet echt op bij het platformen en je ziet het ook niet net zoveel terugkomen in de voorgrond, waardoor het voelt alsof de twee nogal losstaan van elkaar. Jammer, want artstyle is net als de muziek in de game zelf is echt een waar genot.
Zoals je kan verwachten van een game met de naam Symphonia, is voor de soundtrack een orkest ingeschakeld om bij de sfeer te passen. Wat mij betreft vormt dat het hoogtepunt van deze game, welke je in tegenstelling tot de half uur durende versie die je nog altijd op Itch kunt vinden, nu een kleine vier uur bezig zal houden.
Conclusie:
Als een precisieplatformer is het een van de meer vergefelijke in het genre, maar niet de meest memorabele als het aankomt op gameplay. Gelukkig weet de orkestrale soundtrack wel een blijvende indruk te maken, waardoor een ruime voldoende meer dan op zijn plek voelt.
Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie