Ik zeg dit omdat ik door de jaren heen om en nabij tweehonderd visual novels heb gespeeld, zowel voor GameQuarter als voor mijzelf. Hierdoor heb ik al vrij snel een goed idee van welke games aanraders gaan worden en vooral ook welke niet. Tales of Toyotoki: Arrival of the Witch liet me voor release voortdurend twijfelen, tot ik besloot om zelf een eind te maken aan de onzekerheid.
Visueel
De reden voor mijn twijfel, lag voornamelijk bij diens trailer. Hoewel het verhaal interessant klonk, wisten de graphics totaal niet te overtuigen. Misschien dat games als Robotics;Notes en Danganronpa mij hebben verwend, maar visueel deed het me denken aan titels als Weeping Willow en Kuroi Tsubasa, games die nog geen € 10,- kosten. En dat terwijl Aksys Games het in de markt zet voor ongeveer € 25,-.
Graphics zijn echter niet alles en een artstyle kan natuurlijk ook een hele bewuste keuze zijn, die bijvoorbeeld met het verhaal te maken heeft. Zoals gezegd trok dat deel me wel, waardoor ik mijn hoop erop vestigde dat dit zou zijn wat de game zou dragen. In zekere zin klopt dat achteraf.
Verhaal
Het verhaal van Toyotoki is als volgt: jij bent Nishime Hikaru, een wees die op jonge leeftijd zijn ouders verloor in een auto-ongeluk. Sindsdien ben je opgevangen door familieleden die niet zouden misstaan als de schurken in een Disney-film. Het verbaast je dan ook niet wanneer je een ticket in de handen gedrukt krijgt met de mededeling dat ze gaan emigreren en jij naar je opa wordt gestuurd op een klein eiland in Okinawa.
Wat je vervolgens wel verbaast, is dat de desbetreffende opa helemaal niet thuis is en dat ook al zes maanden niet is geweest. Je bent gedumpt op dit eiland, zonder een dak boven je hoofd of bekende om je heen. Toeval wil echter dat je een jonge vrouw genaamd Lilun tegenkomt in een soortgelijke situatie, welke je helpt om de nacht in de wildernis te overleven.
Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie