Tales of Xillia: Remastered

Aangezien Remastered in de titel van deze game prijkt, mag je logischerwijs aannemen dat er zaken verbeterd zijn ten opzichte van het origineel dat ooit op de PlayStation 3 verscheen. Grafische verbeteringen zijn hierbij een inkoppertje, al vond ik ze persoonlijk niet dermate imposant. De textures zijn vooral iets scherper, maar aan de soms vreemde animaties is niets gedaan.

Andere verbeteringen zijn dingen waarvan je zou denken dat ze al in het originele spel zouden zitten: een autosave, een gevecht opnieuw proberen na verlies, een skip-knop bij cutscenes en meer. De grootste impact is die van de GRADE shop bij een eerste run, maar daar gaan we het later over hebben.

Runs?

Tales of Xillia is gemaakt om meermaals gespeeld te worden. Aan het begin van het avontuur, kies je uit Jude of Milla. Jude is een student aan een medische universiteit, welke onverhoopt uitkomt bij een verschrikkelijk wapen dat door de regering wordt ontwikkeld. Milla weet van dit wapen en valt de faciliteit binnen om het te vernietigen. Het gevolg is dat de twee oog in oog komen te staan en samen op de vlucht moeten slaan nadat dit volledig in de soep loopt.

Meestal in games als deze, maakt het maar weinig uit welk karakter je kiest. Je kunt ten alle tijden tussen ze wisselen waardoor hooguit de eerste paar minuten verschillen. Niet hier. Er zijn complete delen van de game waarin Jude en Milla van elkaar gescheiden zijn en naar die gebeurtenissen wordt wel gerefereerd, maar echt duidelijkheid ga je niet krijgen. Dit kan soms vreemd zijn, vooral als je het verhaal van Milla als eerste speelt. Jude’s verhaal heeft dezelfde problemen, maar is wat nauwer verweven met de verhalen van de rest van de cast, waardoor je minder het gevoel krijgt dat je zaken mist.

Fundamenteel probleem

Meer content is in de basis een goed ding. Je krijgt immers meer waar voor je geld. Zoals gezegd zijn deze twee verhalen echter slechts op sommige momenten van elkaar gescheiden. Dit betekent dat om de volledige Tales of Xillia-ervaring te krijgen, je grote delen van het spel twee keer zal moeten spelen. Dat is een flinke vraag voor een JRPG, welke tientallen uren duren. En daarmee komen we terug bij de GRADE shop.

De GRADE shop is iets wat al tijden onderdeel is van Tales of-titels. Het is een soort New Game+, waarbij je punten kunt besteden om bij een volgende playthrough bijvoorbeeld je levels, items en gear te behouden of om bijvoorbeeld meer schade te doen. Normaliter verzamel je in een playthrough net genoeg om de belangrijkste zaken mee te nemen naar een volgende playthrough, maar in Tales of Xillia: Remastered begin je jouw eerste run al met 5000 punten. Hiermee kun je alles kopen wat op dat moment beschikbaar is, waaronder dubbele schade en vijfvoudige XP. Zoals je je kunt voorstellen, zorgt dat voor een nogal veranderde ervaring ten opzichte van normaal. Ter illustratie: ik heb de game twee keer gespeeld. De eerste keer speelde ik als Milla met een schone lei. Ik had 37 uur nodig om het spel te voltooien inclusief het gros van de sidequests. Daarna begon ik een schone save met Jude, nam alles uit de GRADE shop en kwam net niet op 18 uur uit, terwijl ik gewoon cutscenes had laten lopen en sidequests had gedaan. Het snellere levelen en hogere schade halveerde dus effectief het spel.