The Coma 2B: Catacomb

Bijna iedere horror survival game pakt dit onderwerp op zijn eigen manier aan. Darkwood komt met een bizar grimmige wereld waarin je op den duur echt niet meer weet of jij goed of slecht bent. De Resident Evil-serie maakt zijn games altijd zo enorm sfeervol en grafisch perfect, waardoor je helemaal in de spelwereld verdwaalt.

The Coma 2B: Catacomb pakt het net anders aan. De hele spelwereld is met de hand getekend en de mensen die dit hebben gedaan, hebben een vaste pols. Het ziet er prachtig uit, want onder andere het kleurgebruik is heel goed gedaan. Ook de tekeningen en animaties zijn zeer sfeervol.

Briefjes

Wat ik wel jammer vind, is de manier waarop het verhaal wordt verteld. Je loopt eigenlijk van zone naar zone. Je begint op de school, gaat vervolgens naar een markt en van daaruit ga je verder. In iedere zone krijg je andere opdrachten en is er een ander achtergrondverhaal.

Het achtergrondverhaal is best fascinerend, maar wat ik wel jammer vind, is dat alles opgeschreven is. Zo kom je op een gegeven moment bij een politiebureau, waar een roddel tussen twee detectives over hun baas helemaal is uitgeschreven, zoals je dit in een dialoog ziet. Dit soort games moeten het van immersie hebben en dit soort blaadjes die je volstrekt willekeurig vindt op de meest uiteenlopende locaties, slaan niet altijd ergens op.

Het is wel zo dat, zodra je meer documenten gaat lezen, er een redelijk achtergrondverhaal boven komt drijven van een dimensie die de werkelijke wereld op lijkt te slokken en die simpelweg verrot is. Mensen proberen eruit te komen, maar tot zover met weinig succes. Verder is de K-pop lerares annex monster Youngho altijd aan het opjagen.

Vervelende gameplay

In deze game krijg je geen wapens. Youngho moet het hebben van vluchten. Hij kan klappen goed ontwijken en kan zich verbergen in toiletten, kasten en onder bepaalde tafels. Je moet van tevoren goed kijken in welke kast je past, want het kan heel belangrijk worden als je wordt achtervolgd.

Hoewel ik er altijd van hou wanneer je als hoofdpersonage niet terug kan vechten en het werkelijk van vluchten moet hebben, wat de immersie verhoogt, begon het op den duur vervelend te worden. Er zijn nogal wat vijanden en langs de kant is er nog wel eens iemand die probeert jouw pootje te lichten. Het is niet echt een geweldig uitgewerkt mechaniek en al snel wordt het meer vervelend dan spannend.

Bij het spelen van deze game, heb ik dan ook redelijk gemengde gevoelens. Het verhaal is goed en de game ziet er prachtig uit. Ook duurt hij niet al te lang. Toch voelt het al snel aan alsof je jezelf door de spelwereld moet slepen.

Zeker het begin is vrij vervelend. Er is een stuk van ongeveer anderhalf uur dat je achterelkaar moet blijven spelen. Dit is het begin waarin je dag na dag erachter komt dat je in een soort loop bent beland. Hij slaat de progressie dan niet op en dus moet je maar doorgaan. Ik sloot een keer na drie kwartier af en kon toen het hele stuk opnieuw doen. Hoe goed de games ook zijn, dit soort momenten zijn erg vervelend en kunnen bij mij al snel zorgen dat ik de game nooit meer aanraak.

Conclusie:

De kracht van The Coma 2B: Catacomb is de prijs. Voor mij is het de exacte prijs die het waard is. Deze game is echter niet los te zien van de rest van de serie. Dit deel is een degelijke opvolging van The Coma en er is een prachtig vervolg op dit eerste deel. Wanneer jij dol bent op horror games en je wilt het eens van een ander perspectief bekijken, dan is dit leuk om te proberen met het eerste deel. Voor mensen die de eerste twee delen van de serie konden waarderen, is dit alleen maar een aanwinst en zeker de moeite waard.