Piss off!
Wat de game daarbij redt, is de gameplay. Dit klinkt vreemd, daar ik al zei dat het een traditionele JRPG is en daarbij waarschijnlijk denk je waarschijnlijk aan turn-based menu’s kiezen. Dat is juist, echter ben ik een groot fan van dergelijke gameplay, vooral op een draagbaar device als de Steam Deck. Bovendien past het bij de visuele stijl, waarvan de screenshots waarschijnlijk al hebben getoond dat het erg zwaar door de eerste Game Boy geïnspireerd is. Het spelen op een groot scherm, zoals de 55’’ waar ik mijn reviews doorgaans op doe, is daardoor niet aan te raden, wat diens doelgroep enigszins beperkt. Ik hoop dan ook op zijn minst op een release op andere platformen zoals Switch, PlayStation 5 (want Portal) en Xbox (want mobiele telefoon via Game Pass). Hierop zou The Edge of Allegoria prima uit de verf komen.
Terugkomend op gameplay, is er echter wel één ding wat deze titel anders doet dan anderen: hoe het met skills en wapens omgaat. In plaats van dat jouw karakter nieuwe aanvallen leert door te levelen, zijn skills gebonden aan wapens. Gebruik die echter genoeg en je kunt ze permanent inzetten, ook als je daarna van wapen wisselt. Je zoveel mogelijk wapens eigen maken is daardoor absoluut aan te raden, daar dit je in staat stelt om werkelijk duvelse combinaties te maken. Armor werkt op een soortgelijke manier, alleen krijg je daar de stat boosts van de uitrusting permanent bij jouw base stats erbij eens je het lang zat draagt.
Dit vergt enige gewenning, althans voor iemand als ik, die constant RPG’s verslindt die een ander systeem er op nahouden, waardoor ik vaak vergat mijn gear te wisselen. Eens gewend is het echter heel bevredigend, vooral bij de wapens, want als je goed zat experimenteert vind je ongetwijfeld een build die zo gebroken is, dat je net als mij de eindbaas moeiteloos velde na een kleine veertien uur. Dat waren misschien niet de meest memorabele uren waar ik met net zo passie op terugkijk als andere games op de Game Boy, maar ik heb me goed vermaakt godverdomme! Voor een prijs als dit is dat meer dan genoeg.
Conclusie:
Het is ontzettend puberaal, onnodig schunnig en oogt alsof het ouder is dan het overgrote deel van onze lezers, maar The Edge of Allegoria is daarnaast ook gewoon een best vermakelijke JRPG waar je prima mee een paar lange treinreizen kunt maken. Gaat het een culthit worden? Onwaarschijnlijk, maar je zult je tijd zeker niet verspilt hebben als je het besluit te downloaden.
Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie