The Lord of the Rings: Return to Moria

Het spel begint in ieder geval met een hoogtepunt. Aan de hand van stemacteur John Rhys-Davies, die in de films van Peter Jackson de rol van Gimli vertolkte, maak je kennis met de queeste die de dwergen van Midden-Aarde willen inzetten. Het is tijd om terug te keren naar Moria, linksom of rechtsom. Wanneer het dwergenrijk bereikt moet worden, blijkt de poort muurvast te zitten. Tijd voor explosieven, zo oordeelt Gimli. Dit gaat echter hopeloos fout en zorgt ervoor dat jouw dwerg als enige (of samen met drie vrienden) onder de grond belandt. Je kunt niet meer terug, dus de enige manier om uit Khazad-Dum te komen is via een andere weg dan je binnen bent gekomen. Het avontuur begint. Het avontuur dat wel wat meer vlees op de botten had mogen hebben.

Zingend en bouwend

The Lord of the Rings: Return to Moria laat je in de huid kruipen van een dwerg die je zelf kunt aankleden. Deze editor geeft niet tot in den treure opties, maar genoeg om er wel je stempel op te kunnen drukken. Je kiest onder andere de voice actor voor je eigen creatie. Na het creëren van je dwerg is het tijd om op onderzoek uit te gaan. Middels een zeer summiere tutorial maak je kennis met de controls, waarna het spel je het lekker zelf laat uitzoeken. Al snel kom je bij een verlaten nederzetting aan, waar je oude werktuigen kunt oplappen. Dit geeft je de mogelijkheid om betere items te maken die een weg naar een vervolgpunt wat gemakkelijker maken. Voor deze items heb je in het begin hoofdzakelijk ijzer en steen nodig, wat je natuurlijk gemakkelijk kunt vinden in de mijn. Het mijnen gaat gepaard met een toepasselijk liedje, mocht je dat als speler wensen. Het zorgt voor een leuke, gemoedelijke sfeer, zo'n dwerg die liedjes zingt. Zeker met vrienden is dit een hoogtepunt van ontspanning. Ontspanning die soms best gewenst is wanneer er zich wat frustratie voor kan doen.

Mijn eerste speelsessie werd abrupt onderbroken door een aanval van wolven. Mijn dwerg riep al snel dat ik geen goede wapens had. Ik stierf ter plekke. Met de kennis van nu weet ik dat de wolven die mij oppeuzelden prima zijn af te slachten met het eerste de beste wapen. Dat komt voornamelijk doordat de combat zeer vergevingsgezind is. Blocken is nog nooit zo overpowered geweest. Hierdoor kunnen gevechten met slechte wapens vooral langer duren, maar maakt het je lang niet altijd kansloos. Via je combat kom je niet aan je trekken dus en dat terwijl de ontwikkelaar in interviews op dat vlak hoog van de toren blies.

Daarnaast zijn er veel dingen die de ontwikkelaar op safe speelt of het had de manschappen niet om het te ontwikkelen. Zo kun je in Khazad-Dum zeker niet op elke plek de pikhouweel in de muur zetten. Er is vrij zorgvuldig gekozen wat je wel en niet kunt mijnen, wat een zeker gevoel van vrijheid zeer inperkt. Al helemaal als je bijvoorbeeld Minecraft in gedachten neemt, waarbij echt alles mogelijk is. Het bouwen van basissen zou een waar feestje moeten zijn, maar de praktijk wijst uit dat het herbouwen van bestaande basissen veel effectiever en functioneler is dan lukraak zelf iets uit de grond te stampen. Dat je vrijheid in Khazad-Dum op deze manier wordt ingeperkt, is simpelweg zonde.