Om met de deur in huis te vallen levert de game van Hangar 13 mij een gemengde ervaring op. De game heeft enkele sterke punten heeft, maar deze worden regelmatig overschaduwd door de middelmatige graphics en voor mij een soms wat bijzondere besturing.

De cinematics zijn van een bedenkelijk niveau, waarbij ik persoonlijk vooral de details van de spelers en speelsters vind tegenvallen. Tijdens de wedstrijden valt dit wat minder op doordat je gefocust bent op de bal, echter maakt dit de visuele ervaring minder meeslepend dan ik had gehoopt.
Het gebrek aan visueel polijstmiddel kan echter een afleiding zijn voor spelers die gewend zijn aan de verbluffende graphics van moderne games.
De besturing
Zoals reeds vermeld voelt de besturing soms wat bijzonder aan. Zo heb ik het gevoel dat de timing van het raken van de bal en de graphics die dit weergeven niet altijd hetzelfde reageren. Ook de kant die je jouw speler op laat bewegen in combinatie met de kant dat je wilt dat de bal opgaat lijkt soms wat ongelukkig, maar dat zou ook aan mij kunnen liggen.
Naast de gebrekkige besturing en het ontbreken van de grafische pracht en praal ontbreekt het eveneens aan diversiteit aan spelers. Er zijn slechts een vijfentwintigtal gelicenseerde spelers, waarvan er een aantal al gepensioneerd zijn. Dit zorgt ervoor dat je in zowel de vrouwen als mannen toernooien veelal tegen fictieve spelers of dezelfde namen uitkomt. Jammer voor de echte tennisfan.








Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie