Tour de France 2026

Wielrennen is geen sport waarbij de snelste wint, maar degene die er het langst over doet om zichzelf kapot te fietsen. De drie grote wielerrondes die er zijn, staan bekend als de zwaarste officiële topsportevenementen. Er worden per dag zoveel calorieën verbrand dat er niet tegenop te eten is en dat voor drie weken lang. Het is een slopende gebeurtenis.

Tour de France 2026 weet hier heel goed mee om te gaan. Iedere coureur heeft twee energiebalken: lange energie en korte energie. De lange energie is er om de race volledig te kunnen rijden en de korte energie is voor dat extra schepje erbovenop dat nodig is voor bijvoorbeeld de eindsprint of een ontsnapping tijdens een beklimming.

Dit klinkt eenvoudig en dat is het dus totaal niet. Om goed te kunnen rijden, gebruik je de rechtertrigger. Deze kun je namelijk harder en zachter indrukken. Wanneer je deze niet al te hard indrukt en de blauwe meter (voor lange energie) onder een bepaalde waarde blijft, loopt deze energiemeter langzaam vol. Zodra je voorbij die waarde gaat, gaat je energiemeter leeglopen. Dit gebeurt heel langzaam, maar rijd jij te enthousiast, dan ‘parkeer’ je voor je het weet en kun je amper nog verder. Je kunt er ook voor kiezen om een bepaalde inspanning vast te houden, zodat je steeds die inspanning levert. Dit is vooral met tijdritten bijzonder handig.

Dit is precies wat fietsen inhoudt. Je bent constant bezig ervoor te zorgen dat je zo lang mogelijk door kan blijven gaan met zo min mogelijk energie. Er zijn diverse manieren om dit te doen. De eenvoudigste manier is eten. Je krijgt eenmaalig tijdens een wedstrijd voedsel en als je dit inneemt, loopt de energiebalk een klein beetje op.

De belangrijkste manier is echter dat je ervoor zorgt dat jouw ploegleden voor jou gaan rijden. Dat houdt je uit de wind en dat scheelt enorm veel energie. Daarom fietsen wielrenners tijdens de wedstrijd bijna altijd in het peloton. Dit is puur om veel mensen uit de wind te houden, zodat hun energie bespaard kan blijven voor als het echte werk start. Hier zit met deze game wel een klein probleem. Iedere keer als ik aangaf dat een ploegmaat mij moest beschermen, ging die netjes schuin voor mij rijden en vervolgens duwde hij mij naar de kant van de weg, wat bijzonder onhandig is. Ik fietste daarom liever achter mijn tegenstander aan.

Het echte werk is nagenoeg altijd in de bergen. Het beklimmen van een berg kost tenslotte energie. Je beukt tegen zo’n berg op en sommigen zijn daar beter in dan anderen. Dit is goed nagebootst in de game. Voor mijn gevoel heeft Pogačar een soort oneindige hoeveelheid energie, want die blijft maar doorgaan. Zelfs als ik als Vingegaard speel, heb ik de grootste moeite om deze gigant bij te houden.

De echte uitdaging in de game komt na de klim. Met de afdaling beland je in een goedkope variant van MotoGP. Je moet strak door de bochten rijden, want ga je te hard, dan houdt je fiets dat niet en val je. Vallen gebeurt echter bijna nooit. Meestal kom je buiten de baan en zand is echt een verschrikking in deze game. Zodra je alleen maar heel even naast het asfalt komt, stopt je fiets direct en kost het ook serieus veel moeite om weer terug te komen in het peloton dat direct langs je heen raast. Dit is frustrerend. In het werkelijke leven verlies je weliswaar snelheid als je langs de weg komt, maar direct stilstaan is heel overdreven.

Ik heb Tour de France 2026 gespeeld op de PlayStation 5 en in de tijd dat ik hem van een review voorzag, is hij 13 keer gecrasht. Dat is veel, zeker op de PlayStation. Op de PC kan dit nog verklaard worden door een conflict met drivers of iets anders, maar op een console hoort dit niet voor te komen.

Tour de France 2026 levert uitgebreid bewijs dat er toch eens goed gekeken moet worden of jaarlijks terugkerende sportgames wel handig zijn. Het lijkt er wel op dat er simpelweg geen tijd is om iets te doen aan de lelijke graphics en ook de besturing van de fietsen is niet altijd top. Toch heb ik, als wielrenliefhebber, een leuke tijd met de game. Je komt er in ieder geval lekker door in de sfeer van de Tour de France.

Voor wielerfans die begrijpen waar wielrennen over gaat, heeft Tour de France 2026 nog wel waarde. Heb je echter niets met de sport, dan gaat deze game daar niets aan veranderen. Grafisch loopt hij enorm achter en de gameplay is niet echt spectaculair te noemen. Ik, als wielerfan, had er op momenten plezier mee, maar raakte door crashes en kleine inconsistenties in de gameplay ook vaak redelijk gefrustreerd.