Transport Fever 3

Transport Fever 3 laat je jouw eigen transportbedrijf starten. Je krijgt een map te zien met een hele hoop steden en wat fabrieken. Je moet ervoor zorgen dat alles aan elkaar wordt verbonden en dat de spullen aankomen bij de steden. Om dit te doen, moet je een heel complex netwerk maken van treinen, trams, vliegtuigen, schepen en vrachtwagens.

Transport Fever 3 is het vervolg op Transport Fever 2. Als je echter de beelden ziet van beide games, lijken ze erg veel op elkaar. Ook qua gameplay is dit zeker het geval, hoewel Transport Fever 3 wel een aantal extra’s heeft die zeer logisch aanvoelen als je ze gaat gebruiken. Ik zal hier later in het artikel nog op terugkomen.

Meestal functioneren campaigns bij sim builders als een soort inleiding voor wat je van de game kunt verwachten. Dat is niet helemaal het geval bij Transport Fever 3. Je hebt acht verhalen waarin je diverse scenario’s moet uitspelen door verschillende opdrachten uit te voeren. Een hele leuke vind ik die van een festival uit de jaren 70. Je moet ervoor zorgen dat het festivaldorp wordt voorzien van alle behoeften die de inwoners hebben.

Dit klinkt lastiger dan het is. Een festivaldorp heeft veel vereisten: iedereen moet van voedsel en vers water worden voorzien, afval en de inhoud van de toiletten moeten worden opgeruimd en ze willen allemaal graag zo snel mogelijk bij het podium kunnen komen zonder dat ze veel moeten lopen.

Voor je het weet, is het festivaldorp een grote wirwar van straten die vol zitten met vrachtwagens en bussen die alles verplaatsen wat er te verplaatsen is. Het is absoluut leuk bedacht, maar het legt ook bloot waar ik persoonlijk zeker niet van hou, namelijk ellenlange dialogen. Die bleven maar duren. Het zijn vooral veel saaie gesprekken met totaal geen informatie over wat je moet doen. Het verhaal is flinterdun en ik had liever dat ze deze overslaan. Liever geen verhaal en lekker bouwen dan een slecht verhaal dat me tijd kost om te volgen.

Ik denk niet dat er heel veel mensen zullen zijn die lang met de campaigns bezig zijn. De meeste mensen zullen direct naar de sandbox gaan. Dat is helemaal prima. In deze modus kun je doen wat je zelf wil en je krijgt netjes een tutorial wanneer je daarvoor kiest.

Bij het instellen van een nieuw potje sandbox kom je achter een van de belangrijkste onderdelen van dit nieuwe deel van de serie. Je krijgt enorm veel vrijheid in wat je van de game wil. Wil je minder steden? Dat is geen probleem. Wil je geen gedoe met geld? Activeer de No-Cash mod en leef je uit. Wil je juist extra moeilijke uitdagingen, dan kun je er bijvoorbeeld voor kiezen om de map onherbergzaam te maken.

Toen ik de Communications Manager sprak tijdens gamescom, gaf hij aan dat dit het belangrijkste onderdeel van de game is. Het is een sim management game over vervoer, maar in dat kader moet je het kunnen spelen zoals je dat wil. De parameters die je kunt instellen zijn dan ook enorm variabel.

Als kers op de taart is er een zeer actieve modding community. Wil je het liefst met de treinen uit de jaren 70 spelen die toen in Nederland reden? Die zitten niet standaard in de game, maar er zal vast iemand zijn die ze gaat maken. Ruim voordat Transport Fever 3 uitkwam, kregen de bekende modders al een exemplaar van de game, zodat ze mods konden maken voor als de game uitkwam.

Het is wel jammer dat ze tegenwoordig geen gebruik meer maken van de Steam Workshop. Er is de in-game Mod Hub en daar kun je alles vinden. Deze hub is niet moeilijk om te bedienen, maar ik ben persoonlijk de Steam Workshop gewend en kan mijn weg daar vinden. Dat betekent niet dat de mod manager die nu wordt gebruikt slecht is. Er is prima mee te werken.

Het leukste van deze game is de sandbox. Zoals ik eerder heb aangegeven, is dit een grote map met verschillende steden en fabrieken. Uiteindelijk moet je ervoor zorgen dat alles met elkaar wordt verbonden.

Een voorbeeld kan ik het beste geven met houten planken. Iemand vond het in de spelwereld nodig om een sawmill te maken waar boomstammen worden getransformeerd tot planken. Die boomstammen worden gekapt in een bos dat ergens ver weg staat en de planken moeten worden vervoerd naar de industriële wijken in de stad. Het probleem voor de eigenaar van deze sawmill is dat er geen aangesloten weg is en dat hij dus ook geen toegang heeft tot boomstammen. Kortom, hij zit enorme verliezen te draaien, want hij heeft niets om te zagen.

Gelukkig voor jou is hij volledig afhankelijk van iemand die het vervoer gaat regelen. Je legt een weg aan en zorgt voor een punt waar vrachtwagens kunnen laden. Vervolgens maak je ook een halte aan bij de sawmill en zorg je ervoor dat er een paar vrachtwagens boomstammen gaan vervoeren naar de sawmill.

Dit is heel eenvoudig. Er is echter een probleem; in het begin van de game is het 1850. Je kunt alleen nog koetsen gebruiken om spullen te vervoeren en dat is allesbehalve efficiënt. Je kunt maar een paar planken vervoeren per koets en als je werkelijk winst wil maken, dan zul je bijna honderd koetsen moeten inzetten die allemaal dezelfde taak uitvoeren. Veel effectiever is het als je een vervoermiddel hebt dat in één keer grote hoeveelheden materieel kan vervoeren over een zo groot mogelijke afstand. Hier komen treinen bij kijken.

Met de komst van de trein wordt alles meteen stukken ingewikkelder. Treinen zijn bijzonder effectief en je kunt het zo ingewikkeld maken als je zelf wil. Je kunt ervoor kiezen om rails te bouwen van de ene naar de andere plek en dat heeft effect, maar het is nog veel efficiënter om zeer complexe spoornetwerken te bouwen, waarbij je hubs hebt waar alle treinen geïmporteerde producten opslaan en andere treinen vervolgens deze spullen ophalen en sturen naar de eindbestemming. Wanneer je dit goed doet, stroomt het geld binnen. Je kunt alles aanleggen zoals je wil en het voelt heel bevredigend als het geld naar binnen stroomt.

Naarmate de game vordert, ga je richting de moderne samenleving. Stoomlocomotieven worden elektrische treinen en deze gaan stukken sneller en kunnen meer vervoeren. Daarmee worden jouw netwerken ook complexer en zo komt het dat je constant wordt uitgedaagd om meer en meer te vervoeren.

Dit klinkt allemaal prachtig en dat is het zeker ook, maar ik had bovenstaande tekst ook zo in kunnen vullen voor Transport Fever 2. Het grootste nadeel van Transport Fever 3 is dat hij heel erg lijkt op zijn voorganger. Er zijn weinig verschillen, maar ze zijn er wel en sommige van deze verschillen zorgen wel voor een fundamentele verandering in hoe je verschillende situaties aan kan pakken.

Als eerste heb je nu warehouses. Net als in het echte leven is olie een enorm waardevol goedje om te vervoeren. Er zijn olieboortorens waar het zwarte goud moet worden opgehaald met de boot. Deze boot brengt de olie aan land en vervolgens moet het met de trein of truck naar een raffinaderij gestuurd worden. In het tweede deel werd de olie op het station gedumpt, wat altijd vrij vervelend was, want als het station vol met vaten olie zit, kan er niets meer bij komen. Nu zijn er warehouses waar alles in opgeslagen wordt, zodat een ander vervoermiddel het verder mee kan nemen op zijn reis. In deze gebouwen kun je veel meer goederen kwijt en dat maakt dat ze best handig zijn.

Wat nog een goede toevoeging is, is de goederentram. Het klinkt een beetje overdreven om het zo te stellen, maar dit nieuwe type tram voldoet meer aan een behoefte dan je zou verwachten. De vrachtwagen kan maar weinig vervoeren en soms zijn de afstanden tussen het beginpunt en de bestemming te kort voor treinen. Ik heb in het tweede deel constructies gebouwd waarmee ik met ongeveer honderd trucks goederen zat te verplaatsen. Dat zorgt voor een enorme opstopping in steden, wat de nodige overlast en vervuiling veroorzaakt. Nu is er de goederentram. Deze kan niet zoveel vervoeren als een trein, maar zoveel meer dan een truck dat je het geld binnen ziet stromen, terwijl de hoeveelheid overlast minimaal is.

Transport Fever 3 ziet er stukken gedetailleerder uit dan zijn voorganger. Alles is net wat strakker afgewerkt. Er zijn meer verschillende soorten huizen en zeker als de steden gaan groeien, worden de gebouwen steeds mooier. Ik heb wel diverse mensen gehoord die meldden dat ze nogal wat performance-problemen hebben gehad. Persoonlijk heb ik hier geen last van gehad, maar het komt voor dat, wanneer je steeds meer hebt gebouwd in de spelwereld, er performance-verlies kan ontstaan.

Het voordeel van management games als deze, is dat een potje tot in de eeuwigheid door kan gaan. Mijn huidige game is inmiddels vrij complex, maar ik heb hem wel behoorlijk verpest, want om de een of andere reden maak ik niet de winst die ik had gehoopt inmiddels in het warehouse te maken. Dat maakt deze game ook geweldig, want het is nu zoeken waarom het tegenvalt. Daar zal ik de komende maanden nog wel zoet mee zijn.

Transport Fever 3 is op zichzelf een geweldige game, maar dat was zijn voorganger ook. Voor de echte fans is dit nieuwe deel absoluut aan te raden, maar voor de leek zullen de verschillen tussen het tweede en derde deel erg minimaal aanvoelen. Nieuwe features als de goederentram en de warehouse zijn een flinke verbetering, maar het voelt meer als een goede update dan als een nieuw deel. Toch is deze game zeker een aanrader. Het is enorm verslavend en naar mijn mening de beste transport tycoon game die er is.