Void Terrarium

Als het aankomt op mystery dungeon-games heeft ondergetekende er een haat-liefde-verhouding mee. Want hoewel ik de eerste Pokémon: Mystery Dungeon en de Shiren the Wanderer-games hoog in het vaandel heb staan, heb ik soms een beetje moeite met de onvergefelijke aard van het genre. Met Void Terrarium heeft NIS gepoogd om deze drempel weg te nemen, zonder te tornen aan wat het genre zo leuk maakt.

In de toekomst is de mensheid nagenoeg uitgeroeid. Een vreemd virus dwong ons ras om het oppervlak te verlaten en zich in ondergrondse beschavingen op te houden, geleid door een zelfdenkende computer. Helaas besluit die echter in een opwelling dat de mensheid beter af is als een uitgestorven diersoort, waardoor je als een robotje door verlaten gangenstelsels wandelt als ons avontuur begint.

Een wonder

Tijdens je blokje om stuit je niet enkel op eerdergenoemde computer, maar ook op een glazen fles waar wonder boven wonder een nog levend mens in zorgelijke toestand in ligt. Tezamen met je nieuwe genocide-maatje, die heel veel spijt heeft van haar uitbarsting, besluit je het meisje op te lappen en te beschermen in een wereld die niet langer veilig is voor de homo sapien.

De inleiding had het al weggegeven, maar deze bescherming uit zich in het verkennen van mystery dungeons. Hier moet je eten vinden voor je kwetsbare levensvorm, samen met blauwdrukken en materialen om dingen voor haar te bouwen. Hierbij kun je denken aan noodzakelijke spullen als beschutting en een bed, maar ook luxes als knuffels en lampen. Dat is echter niet alles wat je kan vinden in de kerkers.

Balans

Mystery Dungeons-games onderscheiden zich van reguliere dungeon crawlers met een aantal typerende mechanics: dungeons die zichzelf bij elk bezoek veranderen, voorwerpen die offensieve of defensieve steun bieden in lastige situaties, monster houses (kamers vol monsters), voedsel om je energie op pijl te houden etc. En die vind je ook allen terug in Void Terrarium, al heb je nu batterijen nodig om je mannetje op de been te houden en opdrachten naar het thuisfront te sturen om je mensje verzorgd en veilig te houden. Toch heeft NIS er een hele eigen draai aangegeven die in mijn beleving bijzonder goed uitpakt.

In games als Pokémon: Mystery Dungeon of Shiren the Wanderer ga je vaak voorbereid op pad. Je grijpt voedsel, goede voorwerpen, de juiste skills en meer om je overlevingskansen te maximaliseren. Maar door de willekeurige aard van dit genre is dat nooit een garantie. Een serie vervelend geplaatste vallen, een monster house of twee of weinig geluk met de voorwerpen die je eens je in de dungeon bent vindt, kunnen allen een geweldige run in no-time om zeep helpen. Dat is heel pijnlijk, daar je dan al je voorwerpen en gear kwijt bent en effectief opnieuw moet gaan grinden in veiligere zones.

Void Terrarium omzeilt dit probleem door je in elke dungeon opnieuw een schone lei te geven. Omdat het gebied waarin je mensje zit veilig moet blijven, worden al je upgrades en items bij terugkeer omgezet in onderdelen die je kunt gebruiken voor crafting, waardoor je elke run begint met een lege inventory en op level 1. Je kunt wel mods voor jezelf installeren, waardoor je basisskills een beetje wijzigen, maar buiten dat om begint elk bezoek aan een dungeon op dezelfde manier en is het aan jou om de middelen die je worden aangereikt slim te gebruiken. Dit nodigt uit tot verkenning en grinding zodat je zo sterk mogelijk wordt. Want zelfs al raak je die krachten weer kwijt, dan noch zijn de upgrades die je bij het levelen verkrijgt erg waardevol…als je geluk hebt.

Op de gok

Net zoals de lay-out van de kerkers en de voorwerpen die je vindt, zit bij het levelen een element van willekeur. Je kan kiezen uit twee skills, die variëren van vijf extra hit points tot een vlammende vuist die explosieve schade doet bij elke reguliere aanval. De betere skills komen minder vaak voorbij, maar je weet nooit wat op je pad gaat komen. Je moet hierdoor je speelstijl voortdurend aanpassen om zo snel mogelijk te kunnen roeien met de riemen die je hebt gekregen, iets wat mij persoonlijk heel erg goed beviel. Voor de wat meer traditioneel ingestelde speler is er echter gelukkig ook een manier om je stats een permanente boost te geven om te helpen wennen.

De blauwdrukken die je kunt vinden en maken, maken niet enkel je mensenkooi wat gezelliger. Ze geven ook bescheiden bonussen aan je mannetje. Hierdoor wordt verkennen nóg verder aangemoedigd en is het opnieuw bezoeken van dungeons omdat je voedsel of medicijnen nodig hebt nooit een straf. Desondanks blijft het jammer dat er daar zo weinig zijn. De verschillende kerkers die je kunt trotseren zijn op twee handen te tellen en kunnen allen overwonnen worden in minder dan twintig uur. En dat is toch wat aan de korte kant voor een full priced game binnen dit genre.

Koddig

Wat de levensduur enigszins oprekt, is het feit dat je niet alles gedaan hebt als je het einde hebt bereikt. Je mensje veilig, gezond en gevoed houden is in het begin van het spel een uitdaging, waardoor je haar vaak voedsel zal moeten geven dat een dosis straling bevat en riskeert dat ze ziek wordt, maar kan een stuk makkelijker worden gemaakt eens je meer blauwdrukken vindt waarmee je haar kunt beschermen. En wil je die allen bemachtigen? Dan kun je nog vijf á tien uur speelduur aan de reguliere playthrough plakken met dank aan de Endless Dungeon. Een kleine prijs om je schattige tamagotchi gelukkig te houden!

Conclusie

Het enige minpunt dat Void Terrarium ervan weerhoudt om een echte topper te worden, is een gebrek aan content. Eens je het einde van het spel bereikt en je de mechanics meester hebt gemaakt is er niets meer dan een Endless Dungeon om dat in te demonstreren. Wat extra end-game content vóór het einde was dan ook geen gemis geweest. Maar zelfs zonder dat is Void Terrarium een heerlijke nieuwe kijk op de beproefde Mystery Dungeons-formule die ik met heel veel plezier heb gespeeld