Zoals het woord ‘’tabi’’ (旅) in Wagotabi al omschrijft, is dit een game waarin je op reis gaat. Specifiek ga je naar Japan, om daar alle 47 prefectures door te reizen en je taalvaardigheden op te vijzelen. Want zoals iedereen die daadwerkelijk wel eens in Japan is geweest zal beamen, kom je daar met Engels vaak niet ver.
In het diepe
Je avontuur begint als je arriveert in Takamatsu in de Kagawa Prefecture in het zuiden van Japan. Op het station moet je papierwerk invullen en begrijpen wat er op dat papierwerk gevraagd wordt, is nog boven jouw macht. Gelukkig ben je niet de enige toerist op deze plek en kun je Japanse woorden leren door met ze te praten. Eens je genoeg vaardigheden hebt, kun je door naar de volgende stap, waarvoor je weer nieuwe woorden nodig hebt.
Een van de redenen waarom het leren van nieuwe talen als saai wordt ervaren op scholen, is omdat het in veel gevallen neerkomt op het leren van woordjes. Wagotabi hoopt dit aan te pakken door je die woorden ook te laten gebruiken. Heb je bijvoorbeeld net geleerd hoe je moet tellen in het Japans? Dan gebeurt het net erna dat je een cijfercombinatie in moet kloppen in een stel numpads, waarvan je de combinatie in het Japans hebt. Soms moeten ze daarvoor rare dingen doen, deze numpads blokkeren bijvoorbeeld gewoon een weg tussen twee steden, maar dat kunnen we wel door de vingers zien, daar het wel een zichtbare stimulans geeft die meer visueel ingestelde mensen als ik nodig hebben.
Bijles
Dit gezegd hebbende, heeft deze methode ook een nadeel. Je leert bijvoorbeeld kana aan de hand van de woorden die je leert, maar krijgt geen uitleg over de logica erachter. Ik weet dat wanneer een H-klank twee streepjes erboven heeft, het een B-klank wordt en dat hetzelfde geldt voor een punt voor een P-klank. De game legt je dit niet uit en hoewel je allicht de connectie maakt gaandeweg, ben je al de nodige uurtjes in het spel voordat je alle hiragana hebt geleerd, waarbij ik het nog niet eens heb over katakana!
Dit is niet altijd een probleem overigens. Er zijn genoeg momenten waarop je wel uitleg krijgt, vooral in de context van werkwoorden. Het probleem is dat dit vaak te veel in een keer is. Gezien de verschillende niveaus van beleefdheid, is het werkwoordensysteem van de Japanse taal soms vrij complex. Maar in plaats van dat het ons eerst het ene leert en dan het ander, gooit het er soms drie tegelijkertijd op ons af, hetgeen ik persoonlijk geen fijne manier van leren vond. Dit gezegd hebbende, krijg je daarna wel altijd genoeg oefening dat je het alsnog wel binnen krijgt.
Reacties (3)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie