Vroeger, een jaar of 15 geleden, speelde ik het liefst Super Mario Bros 3. Dat was voor mij het allerbeste spel wat er bestond en nog steeds haal ik mijn NES nog regelmatig van zolder om het te spelen. Spellen uit dit genre hebben me altijd weten te boeien. Na Super Mario Bros 3 kwamen er nog veel meer van dit soort spellen en één van de klassiekers was Yoshis Island. Na dit spel zijn er weinig Yoshi-games uitgekomen die echt wisten te boeien, maar de Nintendo DS lijkt bij uitstek de meest geschikte handheld om 2D-Platformers te laten herleven. Dit gebeurde al met The New Super Mario Brothers, een game die erg hoog scoorde, maar weet Yoshis Island DS ook zulke hogen ogen te gooien? Je leest het in onze review.
In het normale leven op deze aarde is het gebruikelijk dat een mannetje met zijn zaad het ei van het vrouwtje bevrucht, waardoor het wezen zich voortplant. Bij Yoshi’s Island gaat dit iets anders. Hier wordt het eitje bevrucht met vijanden die opgeslokt worden door Yoshi. De lieve dinosauriër gebruikt deze “bevruchte eieren” om andere vijanden uit de weg te ruimen of om items te bereiken waar hij zelf niet bij kan. In deze game komen de baby’s nog gewoon met de ooievaar. Dit keer zijn er zelfs meerdere baby’s, want naast baby Mario kunnen we de kleinere varianten van Donkey Kong, Peach, Bowser en Wario ook nog verwelkomen. Iedere baby heeft zijn of haar eigen vaardigheden, die nodig zijn om door de levels heen te komen. Zo is Mario erg rap, kan Peach met haar paraplu op luchtstromen mee zweven, kan Donkey Kong goed klimmen en dingen stuk maken, heeft Wario een magneet en kan Bowser vuur spugen. Al deze vaardigheden worden in het begin wat lafjes toegepast, maar later in het spel zul je echt je koppie moeten gebruiken om sommige levels te voltooien en om alle items te pakken.
Het begin van Yoshi is erg makkelijk, je zult niet snel doodgaan en bovendien zijn alle items makkelijk bereikbaar. Het is namelijk de bedoeling dat je alle rode munten, zonnebloemen en sterren pakt om een maximale score te bereiken. Verder op in het spel zitten de levels ingewikkelder in elkaar en zullen zich situaties voordoen waardoor je levels opnieuw uit moet spelen, omdat je bijvoorbeeld te ver doorgelopen bent, of de verkeerde baby op je rug hebt. De vaardigheden van baby’s worden goed toegepast en geven iets nieuws aan deze game in vergelijking met het klassieke Yoshi’s Island. Later worden de levels ook echt moeilijk en zullen ze je vingervlugheid op de proef stellen. Waar The New Super Mario Bros behoorlijk makkelijk was, is dit spel toch een tikkeltje lastiger. Ook de graafmachine en de helikopter zijn weer terug zoals we die uit het vorige deel kennen.
Wat gelijk opvalt is dat de levels erg groot zijn ten opzichte van andere platform games. Dit heeft mede te maken met de verschillende wegen die telkens gekozen kunnen worden en het verzamelen van items. De levels zijn ook erg goed vormgegeven en aangepast aan de Nintendo DS. Zo is het gebruik van de twee beeldschermen goed toegepast, want de actie speelt zich op beide schermen af. Daarnaast ziet het spel er grafisch goed uit. Het is weliswaar 2D, maar dat hoort bij spellen als deze. De levels zijn erg kleurrijk en door de verschillende thema’s zien ze er voldoende afwisselend uit. Enig minpunt vind ik sommige vijanden, die er niet des Nintendo’s uitzien. Iedereen kent de Koopa’s en de Shy Guys wel, daar is niets mis mee, maar sommige vijanden, zoals een gare Kangoeroe waarin je plaats kunt nemen, passen gewoonweg niet goed in het spel en de omgeving.
Iedereen kent de platformers van Nintendo wel. Deze zijn meestal voorzien van kleurrijke omgevingen en blije deuntjes. In deze games is niets anders het geval. De muziek is wederom vrolijk. De geluiden als het schieten van een ei, of het zweven in de lucht zijn nog steeds niet veranderd. Dit draagt in zekere zin bij aan het oude “Yoshi’s Island gevoel”. Op het geluidsaspect is daarom ook niets aan te merken.
Zoals ik eerder al meldde is het spel op den duur behoorlijk pittig en zijn de levels behoorlijk lang. In totaal zijn er vijf werelden met 8 levels, waarvan 2 kastelen. Naast die acht levels kunnen er per wereld nog twee extra levels vrijgespeeld worden. In het totaal kom je dus op zo’n vijftig levels uit. Het spel is dus vrij lang. Als je overal een 100% score wil halen ben je nog wel wat langer bezig, want dat is echt niet makkelijk. Naast de gewone story mode is er ook nog een mode met minigames, die je gedurende het spel vrijspeelt. Deze games zijn niet echt boeiend, dus je zult er redelijk snel op uitgekeken zijn.
Conclusie
Yoshis Island DS is een prima platformer waarmee je een behoorlijk tijdje zoet bent. Het spel biedt lange, pittige levels en het wisselen van babys is een leuke toevoeging. Het spel is niet de beste platformer voor de Nintendo DS, maar is na onze loodgieter een goede nummer twee. Helaas heeft het spel het net niet in zich om het oude Yoshis Island te evenaren, maar desondanks is dit een must have voor DS bezitters.
Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie