Back to the past with Mario 2006 Edition

Zoals gewoonlijk kom ik bij deze reeks artikelen eerst met een aantal eervolle vermeldingen: Dirge of Cerberus: Final Fantasy VII, Hitman: Blood Money, Dark Messiah of Might and Magic en Star Wars: Empire at War. Zo, nu dat achter de rug is, is het tijd voor de main course.

10. Gothic 3 (PC)

Het derde en laatste hoofddeel van de Gothic-franchise. Hoewel ik voor Gothic 1 en 2 nog veel liefde heb, ondanks dat ze vol zitten met game breaking bugs, zit dat bij Gothic 3 jammer genoeg net iets anders en heb ik een haat-liefdeverhouding met de game. Het verhaal is goed en de controls ook, daarnaast kan ik het waarderen dat je nu kunt dual wielden. Maar de game had naar mijn gevoel nog meer game breaking bugs dan zijn voorgangers en ik zag te vaak de melding ‘Gothic 3.exe stopped working’ voorbijkomen. Maar dat was niet het ergste aan deze game. Nee, dat waren de wilde zwijnen die door een bug overpowered waren en mij meerdere keren de das omdeden. Uiteindelijk heb ik de game wel uitgespeeld, want ik ben koppig en een doorzetter. Maar het is een game die ik nooit meer zal opstarten.

09. Call of Juarez (PC)

Voor het grootste gedeelte een dertien-in-een-dozijn first-person shooter. Wat het echter iets unieker maakte, was het feit dat het twee speelbare personages had die elkaar per level afwisselden. Ray was de gunslinger en zijn gameplay was die van een traditionele FPS, en Billy's gameplay was meer gericht op stealth. En daarin zit het grootste probleem van deze game: de stealth was echt niet leuk om te doen. Voordat Red Dead Redemption uitkwam, was dit voor mij de beste game met een westernsetting.

08. Super Dragon Ball Z (PS2)

Dragon Ball kan uiteraard niet ontbreken in mijn lijst. Super Dragon Ball Z is qua gameplay anders dan we gewend zijn van bijvoorbeeld de Dragon Ball Z: Budokai Tenkaichi-serie, aangezien Bandai Namco met deze game een meer traditionele fighting game wilde maken in de stijl van fighting games van Capcom en SNK. Dat is hun op zich prima gelukt. Echter is het voor mij persoonlijk toch één van de mindere Dragon Ball games. Dat komt vooral door het feit dat de game geen story mode heeft. Het roster met achttien personages, waarvan je er vijf moet unlocken, is vrij karig. Ook ben ik geen Tekken, Street Fighter of King of Fighters-speler en dat is voor Super Dragon Ball Z wel een must. Het is wel een leuke game om tegen vrienden te spelen, mits je kunt accepteren dat je vaak zult verliezen van vrienden die veel fighting games spelen.

07. Wii Sports (Wii)

Om gelijk eerlijk te zijn: dit was de enige Wii game die ik in 2006 heb gespeeld. Ik was in het begin behoorlijk sceptisch over de motion controllers van de Nintendo Wii, maar eerlijk is eerlijk, Nintendo heeft het in ieder geval in de Wii Sports games goed voor elkaar gekregen. Hoewel ik van de vijf sporten vooral bowlen en boksen deed, waren tennis, honkbal en golfen ook wel leuk om een paar keer te doen. Wii Sports was overigens een van de weinige games die door het hele gezin (vader, moeder, broer en mij) gespeeld werd. Mijn moeder speelde het zelfs bijna elk weekend wel.

06. FlatOut 2 (PC)

Ik was in 2006 niet meer echt een race game-fan, maar voor sommige games maak ik een uitzondering en FlatOut 2 is een van die games. Het grappige is: dit is een racegame en toch heb ik maar weinig races gedaan. Wat ik vooral deed in FlatOut 2, waren de minigames, zoals ‘darten’ of ‘stokspringen’, en nee, ik bedoel niet het normale darten of stokspringen. Het darten deed je met de auto en de bestuurder: zo hard mogelijk rijden en dan de bestuurder lanceren naar een levensgroot dartbord. Wat dit overigens zo leuk maakte, was het feit dat FlatOut 2 ragdoll physics had. Ik deed deze minigames overigens met mijn beste vriend en we maakten er een wedstrijd van wie de meeste punten scoorde of het hoogste kon springen.

05. Bully (PS2)

Bully, in Europa ook wel bekend als Canis Canem Edit, is een game uit de stal van Rockstar, de ontwikkelaar van Grand Theft Auto en Red Dead Redemption. Maar waar GTA en RDR draaien om criminelen, speel je in Bully als Jimmy Hopkins, een rebelse student die door zijn moeder en stiefvader naar een kostschool wordt gestuurd. En ja, aangezien we hier een student als protagonist hebben, betekent het inderdaad dat je onder andere lessen als kunst en wiskunde moet voltooien door middel van minigames. Uiteraard is Bully, net zoals zijn grotere broer GTA, een open wereld game, waarin je, als je niet bezig bent met de verhaalmissies, de vrijheid hebt om de school en het nabijgelegen dorpje te onderzoeken.

04. Need for Speed: Carbon (PC)

Bij de editie van 2005 van Back to the Past had ik het over Need for Speed: Most Wanted en dat het voor mij de laatste goede NFS game was. Nu vind ik zijn directe opvolger Need for Speed: Carbon niet per se slecht, maar het pakte mij gewoon niet zoals Most Wanted dat deed. Dit betekent overigens niet dat alles aan Carbon maar matig was. Zo vond ik het Autosculpt-systeem, waarmee je onder andere de spoilers en bumpers qua hoogte en breedte kon aanpassen, perfect werken. Ook het feit dat je zelf kunt bepalen waar je de stickers op de auto plakt, was een fijne toevoeging en gaf meer customize-vrijheid. Daarnaast ben ik ook een groot fan van de downhill drift races die geïntroduceerd werden in Need for Speed: Carbon; niet dat ik er goed in was, maar het was gewoon cool om te doen.

03. Kingdom Hearts II (PS2)

Het vervolg op Kingdom Hearts doet, zoals veel vervolgdelen, aardig wat dingen beter dan het origineel. Zo ziet KH2 er een stuk mooier uit dan KH en is de besturing meer gestroomlijnd. Maar de beste verbetering heeft toch wel betrekking op het gummi-schip, dat zich nu veel soepeler laat besturen en niet meer zo traag is. Bovendien is het gummi-schip niet meer verplicht om te gebruiken als je tussen eerder bezochte werelden reist. Is alles goed aan deze game? Nee, er zijn een aantal dingen waar ik me aan erger in KH2. Allereerst is de difficulty spike ongekend groot, daarnaast heb ik een hekel aan twee levels: Atlantica en 100 Acre Wood. Het eerste vind ik afschuwelijk omdat het een slecht uitgewerkte ritmegame is, en het laatste haat ik omdat het in de eerste plaats Winnie the Pooh is en de minigames in dat level gewoonweg niet leuk zijn om te doen. Daartegenover zijn wel levels die gebaseerd zijn op Pirates of the Caribbean en Tron, twee franchises waar ik een grote fan van ben.

02. Dragon Ball Z: Budokai Tenkaichi 2 (PS2)

De tweede Dragon Ball game in deze lijst is het tweede deel van de Dragon Ball Z: Budokai-serie. En ja, ook dit vervolg brengt verbeteringen met zich mee ten opzichte van het eerste deel. Zo lijkt het grafisch meer op de anime en is de besturing een heel stuk verbeterd. De story mode is in dit deel ook veel leuker, aangezien je net als in Dragon Ball Z: Budokai 3 vrij over de world map kunt vliegen om Dragon Balls, items en quests te vinden. Ook heeft DBZ: BT2 negenendertig (inclusief transformaties) nieuwe personages om uit te kiezen. En dit keer kun je tijdens de gevechten ook transformeren in bijvoorbeeld SSJ Goku, iets wat in het voorgaande deel ontbrak. Overigens speel je in de story mode van Dragon Ball Z: Budokai Tenkaichi 2 weer het verhaal van het begin van Dragon Ball Z tot en met Dragon Ball GT en de DBZ-films. Sommige mensen zullen zeggen dat het verhaal te veel gerecycled wordt, maar ik als Dragon Ball-fan kan er geen genoeg van krijgen.

01. Jaws Unleashed (PC)

Jaws Unleashed is een game die ik met veel plezier heb gespeeld. Ten eerste omdat ik Jaws een geweldige film vind, ten tweede vind ik witte haaien echt fascinerende dieren en hoewel Jaws (Unleashed) een zeer verkeerd beeld schetst van dit prachtige dier, kan ik niet ontkennen dat het gewoonweg heerlijk is om een bloedbad aan te richten in deze game. Uiteraard is het verhaal clichématig en zijn sommige missies frustrerend, zeker als er een tijdslimiet op zit. En de besturing liet soms te wensen over, maar het is gewoon zo cool om als haai andere dieren en mensen aan te vallen. Van mij mag hier echt wel een remake van gemaakt worden.

Zo, dat was het weer voor deze excursie. 2026 staat weer op ons te wachten. De volgende keer neem ik jullie mee naar het jaar 2007.