Ik sta in de kamer van mijn broer. Het WK is net begonnen en het Nederlands elftal moet zijn eerste wedstrijd nog spelen, maar overal in de straat waar ik woon voel je het. Ik heb een lading slingers over de straat heen gehangen met mijn overbuurman en overal hangen Nederlandse vlaggen en voor de rest is alles oranje.
Toen ik die ochtend thuiskwam, lag er op tafel een nogal onverwachte verrassing. Een prachtige doos van de PC game World Cup 98. Mijn broer had een geweldige PC en was gek op voetbal. FIFA: Road to World Cup 98 is misschien wel de meest legendarische titel in de serie en die zag er bij mijn broer prachtig uit. World Cup 98 was eigenlijk het vervolg. Deze keer ging het niet om de weg ernaartoe, maar om het werkelijk spelen van de World Cup in Frankrijk.
Er lag een briefje bij. "Peter, ik ben nog even weg, maar als je hem wil spelen mag dat." Mijn hart sloeg om. Ik werd heel even flauw in mijn benen van opwinding. Ik rende naar buiten om het tegen iedereen te zeggen: "Zin om World Cup 98 te spelen?".
En nu sta ik boven in de kamer van mijn broer. Op de PC moet je games installeren, maar ik weet hoe dit werkt en het installeren was zo gedaan. Achter mij staan Edson, Wouter, Jochen, Koen, Patrick, Tom, Thomas, Sebastiaan en Tom te wachten op wat er komen gaat. En het gaat komen.
Ik start de game op. Dit is wat ik zie:
Dit was het mooiste wat ik ooit op een computer had gezien. Deze video met deze muziek. De druk in de kamer nam toe. Ik begon met een met een wedstrijd. We besloten om beurten te spelen, want ik had geen extra controller en moest met toetsenbord spelen, want het was tenslotte op een PC. Iedereen mocht een wedstrijdhelft spelen, tot het game over was of het WK was gewonnen.
De eerste pot was niet echt spannend. De game leek heel erg op FIFA 98 en ik was er vrij goed in. Het eerste doelpunt viel en we barstten in juichen uit, niet wetende dat het echte Nederlands elftal het nog veel beter zou doen dan we allemaal hadden verwacht.
Het Nederlands elftal heeft het daarna eigenlijk niet meer zo spectaculair goed gedaan. Ze hebben een keer in de finale gestaan onder leiding van Bert van Marwijk, maar het voetbal was nogal saai en ik had af en toe het sterke gevoel dat het meer geluk was dan wijsheid.
De tweede wedstrijd van Nederland was tegen Zuid-Korea. Ze wonnen met 5-0 in het prachtige, iconische stadion in Marseille. Mijn vader, die toen bij de hoofdsponsor werkte, ging erheen. Jarenlang heeft het kaartje van de wedstrijd als een trofee in mijn kast gelegen. Als een relikwie uit mijn jeugd heb ik het nog steeds. Het ligt in een verhuisdoos ergens op een plek waar ik niet meer bij kan.
Die zomer was prachtig. Het weer was altijd mooi. Iedere dag waren we aan het voetballen. We speelden het Nederlands elftal na. We speelden ons helemaal kapot tot het einde van de avond. Het enige moment dat we niet aan het voetballen waren, was als het Nederlands elftal speelde. Dan zaten we met z'n allen om een televisie. Sommige televisies waren heel klein en dan zaten we met een kleine twintig kinderen op ongeveer een halve meter van de televisie af. Bijna met onze neus in het scherm. Je kon amper wat zien, maar dat maakte niet uit. Je zag de bal verdwijnen in het doel en daar ging het om.
Reacties (1)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie