Ik sta in de kamer van mijn broer. Het WK is net begonnen en het Nederlands elftal moet zijn eerste wedstrijd nog spelen, maar overal in de straat waar ik woon voel je het. Ik heb een lading slingers over de straat heen gehangen met mijn overbuurman en overal hangen Nederlandse vlaggen en voor de rest is alles oranje.
Toen ik die ochtend thuiskwam, lag er op tafel een nogal onverwachte verrassing. Een prachtige doos van de PC game World Cup 98. Mijn broer had een geweldige PC en was gek op voetbal. FIFA: Road to World Cup 98 is misschien wel de meest legendarische titel in de serie en die zag er bij mijn broer prachtig uit. World Cup 98 was eigenlijk het vervolg. Deze keer ging het niet om de weg ernaartoe, maar om het werkelijk spelen van de World Cup in Frankrijk.
Er lag een briefje bij. "Peter, ik ben nog even weg, maar als je hem wil spelen mag dat." Mijn hart sloeg om. Ik werd heel even flauw in mijn benen van opwinding. Ik rende naar buiten om het tegen iedereen te zeggen: "Zin om World Cup 98 te spelen?".
En nu sta ik boven in de kamer van mijn broer. Op de PC moet je games installeren, maar ik weet hoe dit werkt en het installeren was zo gedaan. Achter mij staan Edson, Wouter, Jochen, Koen, Patrick, Tom, Thomas, Sebastiaan en Tom te wachten op wat er komen gaat. En het gaat komen.
Ik start de game op. Dit is wat ik zie:
Dit was het mooiste wat ik ooit op een computer had gezien. Deze video met deze muziek. De druk in de kamer nam toe. Ik begon met een met een wedstrijd. We besloten om beurten te spelen, want ik had geen extra controller en moest met toetsenbord spelen, want het was tenslotte op een PC. Iedereen mocht een wedstrijdhelft spelen, tot het game over was of het WK was gewonnen.
De eerste pot was niet echt spannend. De game leek heel erg op FIFA 98 en ik was er vrij goed in. Het eerste doelpunt viel en we barstten in juichen uit, niet wetende dat het echte Nederlands elftal het nog veel beter zou doen dan we allemaal hadden verwacht.
Het Nederlands elftal heeft het daarna eigenlijk niet meer zo spectaculair goed gedaan. Ze hebben een keer in de finale gestaan onder leiding van Bert van Marwijk, maar het voetbal was nogal saai en ik had af en toe het sterke gevoel dat het meer geluk was dan wijsheid.
De tweede wedstrijd van Nederland was tegen Zuid-Korea. Ze wonnen met 5-0 in het prachtige, iconische stadion in Marseille. Mijn vader, die toen bij de hoofdsponsor werkte, ging erheen. Jarenlang heeft het kaartje van de wedstrijd als een trofee in mijn kast gelegen. Als een relikwie uit mijn jeugd heb ik het nog steeds. Het ligt in een verhuisdoos ergens op een plek waar ik niet meer bij kan.
Die zomer was prachtig. Het weer was altijd mooi. Iedere dag waren we aan het voetballen. We speelden het Nederlands elftal na. We speelden ons helemaal kapot tot het einde van de avond. Het enige moment dat we niet aan het voetballen waren, was als het Nederlands elftal speelde. Dan zaten we met z'n allen om een televisie. Sommige televisies waren heel klein en dan zaten we met een kleine twintig kinderen op ongeveer een halve meter van de televisie af. Bijna met onze neus in het scherm. Je kon amper wat zien, maar dat maakte niet uit. Je zag de bal verdwijnen in het doel en daar ging het om.
En al die tijd, als het ochtend was of als er niemand was om mee te voetballen, zat ik achter de PC van mijn broer. Soms met andere vrienden, maar meestal alleen. Ik speelde World Cup 98 helemaal kapot. Je kon potjes spelen van legendarische WK wedstrijden uit het verleden. Als je speelde in de jaren 30, dan was het beeld zwart-wit en de bal was veel zwaarder. In de jaren 70 kon je de finale tegen West Duitsland naspelen die het Nederlands elftal verloor. Je kon spelen met Johan Cruijff zelf. De grootste Nederlandse voetballer ooit verloor weliswaar, maar dat ging mij niet overkomen. Ik zette de moeilijkheidsgraad op het laagste niveau en knalde de Duitsers terug naar de miserabele plek waar ze vandaan kwamen.
Dennis Bergkamp scoorde in de kwartfinale een doelpunt tegen Argentinië dat alleen maar Dennis Bergkamp kon maken. Het was pure kunst en wordt nog steeds ieder WK weer aangehaald. Die wedstrijd was zo spannend. Het Nederlands Elftal won met 2-1. De geweldige Ortega kreeg een rode kaart toen hij zich uit de tent liet lokken door Edwin van der Sar. Hij gaf de keeper een kopstoot en op dat moment kun je vertrekken.
De halve finale was het einde. Nederland kwam tegen Brazilië en het is zeer knap te noemen dat Nederland zich erdoorheen werkte. Het werd 1-1 en de extra tijd bracht niets. De spanning was om te snijden. De penalty's begonnen en waren afgelopen voor we het wisten. Nederland scoorde er twee en Brazilië vier. Het was afgelopen voor het Nederlands elftal.
En terwijl daarmee het WK op zijn einde kwam, kwam het voetballen dat ook een beetje. Het was het laatste moment dat ik jong was en dat alles nog echt onschuldig leek. Niet veel later ging ik naar de middelbare school en daar begon voor mij een ander leven. Een leven dat niet meer ging om het maken van plezier en lekker voetballen. Met heel veel mensen toekijken hoe één persoon een potje FIFA speelt. Ik weet niet wat er verkeerd ging, maar de wereld was voor mij zijn onschuld verloren.
Het WK 98 staat in mijn geheugen gegrift als de mooiste tijd van mijn leven. Een tijd dat alles om voetbal ging. We keken voetbal, we speelden voetbal, maar uiteindelijk was het allermooiste moment in de kamer van mijn broer, omringd door de vrienden die ik toen had, en ik voor het eerst dat prachtige nummer hoorde in de intro van World Cup 98.
Reacties (2)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie