Samen met David neem ik een podcast op voor GameQuarter. Daar zeg ik regelmatig dat mijn grootste probleem met de game-industrie is dat ik veel te vaak voel alsof de grote spelers in het spel te vaak verwachten dat ik even op mijn knieën ga zitten, mijn billen uit elkaar trek, zodat ze alles zonder enig gevoel in mijn aars kunnen stoppen. En, tegen beter weten in, doe ik het toch dankbaar net als iedereen. Doe mij maar pijn, zolang ik maar games krijg.
Ik weet dat ik niets anders ben dan een cijfer en ik ben niet zomaar een klein cijfer. Ik ben een bijzonder klein stukje van een statistiek van miljoenen mensen die de games spelen. Naar mij luisteren gaan ze echt niet doen, want ze kennen mij niet eens. Maar dat betekent niet dat ze alsmaar hun rotzooi door mijn spijsvertering moeten proppen op de manier waarop ze dit nu doen.
De Summer Game Fest: een heerlijk snoepje
De grote uitgevers van deze wereld weten hoe het werkt. Je krijgt iets lekkers toegereikt, eet het op en daarna word je met games eigenlijk behandeld, zoals dat werkt in de spijsvertering. Je begint met een lekker snoepje dat heerlijk smaakt, maar daarna eindigt het met een hele berg stront die zo stinkt dat je het nooit meer uit je kleren gewassen krijgt.
Tijdens de Summer Game Fest van dit jaar werd ik gek gemaakt. De State of Play van Sony kwam met de ene fantastische trailer na de andere. Het gewelddadige Wolverine, het fantastische Control Resonant en prachtige beelden van God of War: Laufey. Ik kreeg tranen in mijn ogen van geluk met de gedachte dat ik ze bijna allemaal al snel zou kunnen spelen.
Daarmee was het nog niet afgelopen. Microsoft kwam ook weer met een paar pareltjes van trailers. Mooie beelden van Halo: Campaign Evolved, Clockwork Revolution en de presentatie eindigde met zeer mooie beelden van Gears of War: E-Day. Prachtige beelden van mooie games. Nog geen week later kwam er een presentatie van een halfuur van Fable, waardoor ik op mijn werk na drie uur terug moest worden geduwd in mijn stoel, want ik bleef maar dansen en het begon pijn te doen. Ik kon simpelweg niet ophouden, zo gelukkig was ik.
En zo is het snoepje gegeven. Een week lang de ene prachtige trailer na de andere. Een paar vriendelijke woorden van de CEO’s van beide bedrijven die veel beloofden voor de industrie en ik kon alleen maar denken dat, ondanks alle gedoe met dure hardware, het nog een mooi jaar zou worden. Het is wel bijzonder druk in september en oktober, maar alsnog een prachtig jaar.







Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie