1. Trails in the Sky: 1st Chapter
Trails in the Sky is een geweldige game, welke in het jaar dat die verscheen een plekje in mocht nemen in mijn persoonlijke lijstje van beste games. Ik heb Liberl volledig uitgekamd om alle recepten te vinden, zeewezens op te vissen, boeken te verzamelen en meer. Alle sidequests zijn gedaan, alle collectibles gevonden. En toch heb ik nog geen platinum trophy. Je moet namelijk de game nogmaals voltooien in Nightmare Mode en daar kijk ik persoonlijk niet naar uit. 1st Chapter was absoluut geen moeilijk spel, maar het had wel enkele gevechten die opvallend veel lastiger waren en mij hoofdpijn bezorgden op de normale moeilijkheidsgraad. Ik moet er niet aan denken die te trotseren op Nightmare.
2. Bye Sweet Carole
Bye Sweet Carole was geen slecht spel, maar het was er ook geen waar ik naar terug zou willen keren. Daarvoor waren er veel te veel technische problemen. Bovendien is dit een game zonder herspeelbaarheid. Toch moet je voor de platinum trophy de game meermaals spelen. Speel de game in meer dan tien uur uit. Speel de game binnen vier uur uit. Speel de game uit zonder te sterven. Speel de game uit zonder ook maar iets te skippen. Ik heb geen zin om een tweede keer naar Bye Sweet Carole terug te keren, laat staan drie of zelfs vier keer!
3. Limbo
Monochrome platformer met een horrorrandje Limbo is er een die ik al meermaals met veel plezier heb doorgespeeld. Maar toch ontgaat de platinum trophy mij nog altijd. De reden: No Point in Trying. Deze trophy vereist dat je het spel uitspeelt zonder op te slaan en met maximaal vijf deaths. Ik kan met volle overtuiging zeggen dat ik ‘’too old for this shit’’ ben geworden. En dus zal deze platinum nooit in mijn lijstje prijken.
Reacties (1)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie