Study § Steady

Na het overlijden van je grootvader, reis je in deze visual novel naar zijn huis in een afgelegen dorpje in het noorden van Japan. Je vader is bang dat het huis waar hij zoveel dierbare herinneringen heeft in verval zal raken indien het onbewoond blijft en wil het ook niet kwijtraken. Daarom is het plan dat jullie er samen jullie intrek nemen, echter woon je er effectief doorgaans alleen. Paps is een drukke wetenschapper, die aan baanbrekende AI-technologie werkt. Een soort Siri op steroïden genaamd Coogle, welke woont in jouw telefoon en je helpt om je aan te passen aan je nieuwe leven.

Hello ladies

Met een nieuwe woonplaats komen ook een nieuwe school en nieuwe vrouwen in je omgeving. En het is hier dat je de vier potentiële liefdesinteresses tegenkomt die het spel rijk is, beginnende met Kinomiya Nanoka. Zij is je klasgenoot en een van de twee populairste meisjes in school. Ze is tevens een typische girl next door én de dochter van twee dierenartsen, die vastberaden is in hun voetsporten te treden. Wanneer je haar op onverwachte wijze een duwtje in die richting geeft, springen de vonken over.

Een andere optie is Kakegawa Hazuki, een jeugdvriendin van Nanoka en de enige die niet naar jouw school gaat. Dat is echter geen probleem, want daar ze werkt bij de lokale buurtwinkel, kom je haar vaak zat tegen. En dat wordt enkel meer en meer wanneer jij besluit daar ook te gaan werken en jullie gaandeweg naar elkaar toe groeien.

Optie drie is degene die je waarschijnlijk al zag aankomen: het andere populaire meisje op school. Omaezaki Yuu is ogenschijnlijk een goed opgevoede jonge vrouw van nette afkomst en is daardoor volgens de meeste onbereikbaar. In werkelijkheid heeft ze een opvoeding gehad die doet denken aan iets wat onze grootouders zouden hebben genoten en is ze als gevolg behoorlijk wereldvreemd, hetgeen zorgt voor haar afstandelijke houding.

De laatste is Maisaka Mai, een jonger meisje op je school, die je keer op keer toevallig tegen het lijf loopt. Jullie hebben best wat met elkaar gemeen en daarom trekken jullie steeds meer met elkaar op, tot de grens tussen vrienden en geliefden vervaagd.

Well here we are again

Als je de eerste vertaalde titels van Marmalade hebt gespeeld, zullen deze omschrijvingen je redelijk bekend voorkomen. Ik hintte er al naar in de inleiding, maar deze developer heeft een duidelijke stijl, waar ze niet te ver van af willen wijken. Dit voel je zelfs al in de eerste minuten. De E-mote motion production voor 2D art-animatie brengt samen met uitstekende voice acting karakters bijvoorbeeld tot leven op een manier die ik maar zelden zie in dit soort games, terwijl het quick menu via de rechtermuisknop zorgt dat je minder clutter op het scherm krijgt tijdens de gameplay. Nieuw is ditmaal dat je een naam kunt kiezen uit tientallen opties en dat karakters deze daadwerkelijk gebruiken in hun dialogen. Dat had wat mij betreft echter weg mogen blijven. Het is één keer ingesproken per dame per naam en die voice clip wordt telkens gebruikt. Het gevolg: een zwoele zin in een moment van passie, waarna plots die voice clip opduikt die erg upbeat is ingesproken. Het is iedere keer weer raar.

In mijn vorige twee reviews van titels van Marmalade, kon ik niet anders dan concluderen dat men zo dicht bij het uitstekende PRIMAL HEARTS probeerde te blijven, dat het in mijn optiek op zelfplagiaat begon te lijken. Study § Steady heeft nog steeds duidelijk eenzelfde basis en daarmee gelijkenissen met de andere drie games, maar gooit het genoeg om dat het niet storend wordt. Hierdoor kan het ik echt beoordelen op wat het zelf is, in plaats van wat het probeert te zijn.

Stuk voor stuk

Laten we beginnen met de common route. Die is vrij standaard, maar geeft voldoende ruimte om de hoofdpersoon en de heldinnen te verkennen. Wat hierbij vooral in het oog springt, is dat de naamloze klasgenoten en familieleden van de main cast een prominente rol spelen en de wereld tot leven laten komen, vooral richting het eind van de common route.

Eens aanbelandt bij de character routes, zijn er geen opvallend zwakke. Eén deed me persoonlijk weinig doordat het karakter in kwestie totaal niet mijn preferenties aanspreekt, maar ironisch genoeg in het in diezelfde route dat de, in mijn optiek, beste emotionele snaar wordt aangeslagen. Om je niet te spoilen, zal ik echter geen namen noemen.

Van de andere drie kan ik enkel zeggen dat ze hun momenten hebben. Over het algemeen zijn ze echter vrij standaard op het gebied van ontwikkeling van de relatie, met opvallend weinig op het gebied van individuele karakterontwikkeling. En eens de fase van elkaar aftasten om te zien of de liefde wederzijds is voorbij is, voert seks echt de boventoon in deze routes en is het verhaal vaak nog maar weinig meer dan een excuus om je verschillende scenario’s voor te schotelen.

Sexy

Dit hoeft niet erg te zijn, immers is het maar wat je in je spellen zoekt, maar voor een game die opeens zo ero-focused wordt, is het resultaat opvallend tam. De marathonsessies, waarbij je ze in de avond beginnen en doorgaan tot de ochtend, keren terug in elke route, maar buiten dat moeten verschillende locaties het zware werk doen. Denk aan achter de kassa terwijl er een klant is of op een boot. De daad zelf blijft echter op en top vanilla zoals we van Marmalade gewend zijn.

Wat ik niet van hun gewend ben, zijn rare inconsistenties. Drie sprongen er in het oog: blauw ondergoed dat groen wordt genoemd (geen vertaalfout want gesproken wordt het woord midori gebruikt), een scène waar een rietje voor twee wordt besproken terwijl de art twee losse rietjes toont en de boezem van Hazuki. Alle borsten worden in deze game groter getoond dan de cupmaat die de dames volgens de laadschermen hebben, maar Hazuki springt tussen scènes soms vier maten omhoog en omlaag, hetgeen ik persoonlijk erg storend vond.

Conclusie:

Hoewel ik blij ben om te melden dat Marmalade met Study § Steady een balans heeft gevonden tussen het behouden van diens eigen stijl en het daadwerkelijk maken van een nieuwe game, haalt het niet de kwaliteitsnorm die ik van hun gewend ben. De rare voice clips van de ingesproken namen, de inconsistente art en het gebrek aan echte karakterontwikkeling in de character routes maken het geen slecht spel, maar ook geen uitschieter.