Na een wat lastige start als het aankomt op Pokémon fangames, hebben we al enkel aardige spellen gevonden in vorige edities van Gratis maar Geinig. Pokémon: Shadowstone en Godra bijvoorbeeld, hadden ondanks enkele gebreken genoeg in huis om ze de moeite waard te maken. En datzelfde kan worden gezegd van Pokémon: Industrial.
In Pokémon: Industrial begin jij als een kersverse trainer aan een reis zoals je hem wel vaker hebt afgelegd. Met je kersverse gras-, vuur- of waterstarter aan je zijde verlaat je jouw dorp, klaar om de wereld te verkennen. Maar dan word je gestopt door de kampioen van deze regio, die je een van drie mythische Pokémon schenkt. De reden daarvoor wordt al snel duidelijk.
In deze regio zijn legendarische Pokémon uit alle regio’s samengekomen en worden ze geëerd als Goden. Net als in onze wereld zijn er zelfs religieuze oorlogen uitgebroken die de levens van mens en Pokémon hebben opgeëist zonder goede reden. Maar dat is allemaal in het verleden. Een bijkomstigheid is echter wel dat iedereen weet dat legendarische en mythische Pokémon niet daadwerkelijk uit legendes en mythes komen. En het kwade team van dienst jaagt er daarom zoveel mogelijk op om een onstuitbaar leger te vormen.
Qua opzet is Industrial in principe een vrij standaard Pokémon-game. Acht gyms, Elite Four, kwaadaardige organisatie. Het gebruikelijke riedeltje. Maar het zijn de kleine dingen die het boven een simpele fangame weten te verheven. Zo is bijvoorbeeld duidelijk te merken dat de maker een ontzettend grote fan is van de serie. Een verwijzing naar ‘’the perfect Pokémon’’ van de eerste vijf generaties en meerdere referenties naar de anime maken dit al snel duidelijk en zijn plezierig voor fans van het eerste uur. Daarbij komt nog eens dat het afrekent met enkele typische slechte tradities van de echte games.
Iedereen die ooit een Pokémon-game heeft gespeeld, weet dat de eerste uren voornamelijk bestaat uit Pidgeys, Rattata, Caterpie en Geodude (of welke gelijkaardige Pokémon die rol dan ook vervullen in elke generatie). Maar in Industrial is er een veel grotere variatie bij zowel Pokémon die je in het wild tegenkomt als die trainers gebruiken. Zo vocht ik nog voor de eerste gym al tegen een Lapras, maar natuurlijk wel van een laag level. Desondanks bleef me dat bij, daar het indruiste tegen hetgeen dat generaties aan Pokémon-games me geleerd hebben.
Helaas heb ik ook wat klachten over Industrial, die voornamelijk voortvloeien uit het gebrek aan ervaring van de maker ervan. De custom sprites en negen fakémon zijn bijvoorbeeld zo slecht dat het me niet zou verbazen als een achtjarige het heeft gemaakt met MS Paint. Diezelfde kleuter zou overigens ook prima het verhaal kunnen hebben geschreven, dat wel interessant is qua opzet, maar véél te oppervlakkig, zelfs voor een Pokémon-game. Maar de echte klappers zijn de bugs en crashes die me tot twee keer toe gedwongen hebben vanaf het begin opnieuw te beginnen. Daar valt omheen te werken als je back-up saves maakt en het is ook geen ramp gezien het een beta build is, maar daar de ontwikkeling is stopgezet, is dit een gebrek waar je als speler mee moet kunnen leven. En als je dat kan, heb je acht gyms, een elite four én zes generaties aan Pokémon om te veroveren!
Pokémon: Industrial download je hier
Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie