Stelling van de maand: Zijn moderne games daadwerkelijk beter dan retro games?

Peter

Ik denk dat dit wel meevalt. Ik denk dat retro games vooral goed zijn voor mensen die in hun jeugd bepaalde games hebben gespeeld en daar waarde aan hechten. Tegenwoordig zijn games zo mooi en perfect en wordt zoveel uur besteed om er echt iets van te maken, dat het niet te vergelijken is met vroeger. Ook is nu de doelgroep veel diverser. Waar ik vroeger toch echt altijd het gevoel had dat games speelgoed waren, heeft het nu een veel volwassener reputatie.

Dat betekent niet dat ik ongevoelig ben voor retro. Vooral indiegames willen vaak bepaalde gevoelens bij mij losmaken die zuiver inspelen op de retro-gedachte. Boomer shooters, veel metroidvania's en bijvoorbeeld horror games die zo voor de PlayStation 1 gemaakt hadden kunnen zijn, zijn tegenwoordig zeer populair en ik vind ze vaak geweldig.

Ik kan daarom wel zeggen dat ik niks met retro heb, maar ik heb ook een Steam Deck met een emulator, waarmee ik klassiekers kan spelen en dat ook regelmatig doe. Dit betekent echter niet dat die games beter waren. Games evolueren en dus kun je ook zeggen dat games door de jaren heen steeds beter zijn geworden.

Sil

De vraag in dit geval wat zijn retro games? Volgens velen is de PlayStation 2 retro, maar voor iemand die al meisjes mee naar huis nam toen die uitkwam (ja werkelijk) voelt dit fout. Is retro echter het label wat je plakt op de games waar je mee bent opgegroeid, dan is het antwoord in zekere zin ja. Digimon World 2003 was objectief geen fantastische game, maar ik heb het kapot gespeeld. Hook was een matige platformer, maar ik zoek nog altijd naar een exemplaar inclusief doosje. En ik wil verdorie nog steeds die CD terugvinden met bootleg Pokémon-titels die ik als kind had, zelfs als ik waarschijnlijk niet meer hetzelfde plezier ervan ga voelen. Retro en nostalgie zijn vaak met elkaar verweven, waardoor het antwoord misschien nee moet zijn. Als reviewer is het antwoord echter objectief ja.

Natascha

Als ik op gamebeurzen rondloop, stop ik altijd graag bij het indie-gedeelte. Dit omdat ik persoonlijk deze games vaak erg creatief en vernieuwend vind. Wat me echter de laatste paar jaren opvalt is dat veel indie developers dat nostalgische gevoel van een retro game proberen terug te halen. Hier heb ik wel eens vaker met ze over gesproken en dat zette me aan het denken: zijn moderne games daadwerkelijk beter dan retro games? Zelf zit ik hierin een beetje in een tweestrijd. Aan de ene kant ogen games tegenwoordig mooier, spelen ze soepeler en in tegenstelling tot de beperkingen van de computersystemen van vroeger, kunnen ze nu veel meer bereiken dan toen. Wat ze in een esthetisch oogpunt zeker beter maakt dan hun voorgangers. Maar als ik naar de andere kant ga kijken, had dat simplisme ook wel wat. Games waren moeilijker in die tijd vanwege de technische beperkingen waar developers mee moesten werken, wat voor mijn gevoel veel meer van mijn skills als gamer verlangde dan de meeste games nu (bepaalde genres daargelaten). Ik heb deze games nu ik ouder ben nog wel eens opgestart, maar merk gewoon dat ik er vroeger als kind beter in was dan nu. Ik was toen niet anders gewend dan dat de besturing clunky was en het niet altijd even duidelijk was wat er op het beeld gebeurde.

Verder vind ik ook dat sommige games tegenwoordig als lui aanvoelen. De developers bedenken een gameplay-formule die voor ze werkt en vervolgens heeft elke game die ze maken zo'n beetje hetzelfde gevoel. Soms is een beetje structuur en standaardisatie fijn, maar uiteindelijk wordt het saai. Dit gevoel had ik vroeger niet bij de games die ik toen speelde. Die voelde altijd wel als iets nieuws.