Game Developer sprak met Autumn Mitchell, een Senior QA Tester bij het bedrijf, evenals Page Branson, wiens jobtitel niet wordt genoemd, en een derde anonieme bron. Zij zagen honderden mensen in een klap hun baan verliezen in een proces dat men enkel kan beschrijven als inhumaan.
''Het is niet oké. Het was niet normaal. Het maakt me niet uit hoe vaak ze proberen om het normaal te laten lijken; dat is het niet. De manier waarop ze het doen, is inhumaan. Het boeit me niet hoe vaak ze zeggen dat het met waardigheid is of dat ze het op een respectvolle wijze willen doen. Dat is het niet,'' aldus Mitchell.
De anonieme bron schetst een wat duidelijker beeld. Hij wist te vertellen dat mensen massaal uit hun accounts waren gesloten, nog voor HR kans had gehad om diezelfde mensen te informeren, met als gevolg ''brede verwarring en paniek''. Branson beaamt dit door te stellen dat ''Microsoft gefaald heeft om effectief te verduidelijken wie getroffen zou worden door de ontslagen,'' waardoor collega's ''ontdaan en verward achterbleven.''
Mitchell vertelt een soortgelijk verhaal aan Game Developer: ''Ervoor zorgen dat mensen zich moesten haasten om een vaarwelbericht op Slack te zetten voor de collega's waar ze al jaren mee gewerkt hebben op verschillende projecten, welke vijftien jaar geld voor jouw bedrijf hebben verdiend, is walgelijk. Het is walgelijk.
Als ik nu direct een bericht bij een executive zou kunnen achterlaten, zou het zijn dat ze dit proces moeten reviewen, want het is niet normaal en het is niet oké. Dit is een acute, traumatische ervaring en het moet als dusdanig behandeld worden. Hoe verminderen we de impact van hoe traumatiserend dit is voor mensen, inclusief zij die achterblijven.''
Dit laatste is ook iets wat Branson aanhaalt, daar zelfs zij die gespaard zijn, getroffen zijn. ''Deze massaontslagen hebben echte mensen en echte families getroffen en hun levens in chaos gegooid. Ik hoop op empathie, dat is de kern van mijn boodschap. Ik hoop dat mensen empathisch zijn en denken aan het menselijk leed als het hier op aankomt.''
Specifiek refererend naar de mensen die niet hoefden te vertrekken, heeft ze het volgende te zeggen: ''Een hoop praktische kennis is in één klap verdwenen. Iedereen die over is gebleven, moet de schreven zo goed als mogelijk bij elkaar rapen. Het kelderende moraal en algemene verwarring is doorgetrokken naar onze workflows. We hadden hier hele betrouwbare mensen werken aan zaken, welke er nu niet meer zijn. Microsoft heeft alles gepakt wat geweldig had kunnen zijn qua cultuur en samenwerking, en heeft het onthoofd. Moreel is verschrikkelijk. Het is grotesk. Mensen zijn gestresst. Ze huilen.''
Mitchell slaat wat dit betreft de spijker op zijn kop als hij tegen Game Developer het huidige ZeniMax een ''karkas van overbleven medewerkers'' noemt, dat ''op de een of andere manier toch prijswinnende games moet blijven maken.''
Een saillant detail van dit alles, is dat beide sprekers onderdeel zijn van de ZWU-CWA, een vakbond voor medewerkers van ZeniMax waar met hand en tand tegen verzet is. Deze kan een ontslagronde als deze niet tegenhouden, maar zowel Mitchell als Branson zijn ervan overtuigd dat het de schade wel drastisch heeft weten te beperken. Het doet je huiveren wat er had kunnen gebeuren zonder...
Overigens is het voor mij als gamer op de eerste plek en journalist op de tweede plek makkelijk om kritiek te hebben op Microsofts acties. Een bedrijf kijkt maar naar een ding: geld. Daarom schreef onze gloednieuwe gastcolumnist, universitair docent Finance Mark Dijkstra van de Vrije Universiteit van Amsterdam, eerder vandaag over zijn kijk op deze hele kwestie.
Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie