Everything is Gun

Dit is de opzet van Everything is Gun, een roguelike first-person shooter die ik onder de knoppen kreeg in Duitsland. Dit was een combinatie die ik al meer had gezien die week, maar toch is dit een heel ander beestje dan Badassgard en Guns & Dragons. Dit begint al met de setting, daar science-fiction mijlenver verwijderd ligt van vikingen en fantasy, maar wordt pas echt duidelijk met de graphics, die veel grauwer en realistischer zijn dan bij die twee genregenoten.

Handig

Een ander groot verschil is dat je in Everything is Gun niet rond rent met zoiets als een shotgun of machinegeweer. In plaats daarvan heb je een voorbeeld genomen aan Mega Man en een soort blaster aan je arm bevestigd. Deze begint als een propperschieter, maar naarmate je meer kamers ontdoet van hun vijanden en meer augmentations voor het wapen verzamelt, wordt het een draagbaar massavernietigingswapen.

Meestal zijn roguelike-upgrades kleine dingen die stapelen. Maar voor deze titel heeft men er bewust voor gekozen om alles overdreven te doen. Tijdens mijn run konden kogels bijvoorbeeld van de muren stuiteren zodat vijanden zich nergens konden verbergen, had ik mijn rate of fire flink opgevoerd zodat ik mijn eigen bullet hell maakte en veranderde ik lijken van gevallen vijanden in bommen om ze een trap na te geven. Het is absurd, het is overdreven en het is ouderwets leuk. En dat is ook het punt. Everything is Gun wil teruggrijpen naar de klassieke boomer shooter-dagen, waarbij snel rennen de enige vorm van verdediging was en plezier de boventoon vierde. Alleen dan wel met voldoende herspeelbaarheid en hopelijk minder bugs, want dat is wat me de das om deed toen ik plots door de vloer zakte.

Verwachting:

Pure fun. Dat is hoe je Everything is Gun het best kunt beschrijven. De combinatie van een boomer shooter en wapens die niet zouden misstaan in Ratchet & Clank is een heerlijke en dankzij de roguelike-elementen is het ook nog eens enorm herspeelbaar.