Deer & Boy

Het verhaal van Deer & Boy is als volgt: nadat een jongetje van huis wegloopt, komt hij in aanraking met een jong hert. Daar een kind een kind blijft, is hij gefascineerd door de schattige haarbal en volgt die het. Echter, wanneer hij er getuige van is dat de moeder van het beest wordt afgeschoten, ontfermt hij zich op andere wijze erover. Wanneer het dier in paniek van een heuvel knikkert, geeft hij zijn eigen deken ervoor op en bewaakt hij het in de nacht. En dat gebaar wordt beloond. Nu ben je niet meer alleen in de wereld, maar heb je een hert in een rugzak als maatje.

Niet voor lang

Niet dat dit lang duurt overigens. Omdat Deer & Boy zich duidelijk als toegankelijk probeert neer te zetten, zijn diens mechanics simpel gehouden. Met een hert in een rugzak kan Boy bijvoorbeeld niet springen en dus draaien puzzels op dit punt van het spel om jullie beide langs obstakels te krijgen. Dit kan door bijvoorbeeld het gewicht van het hert te gebruiken om Boy ergens langs te laten komen, zodat die daar een brug kan maken om terug bij de rugzak te komen. Veel complexer dan dat wordt het niet en daarom is Deer na een minuutje of twintig uit de rugzak gekropen en rent die nu aan jouw zijde. Je kunt hem opdrachten geven zodat hij bijvoorbeeld op een knop drukt in de verte, zodat jij nu op iets mee kan liften.

Dit blijft een beetje het centrale idee van Deer & Boy. Gedurende hun reis verandert het duo en dus ook hun dynamiek. Gameplay-elementen komen en gaan gedurende dit proces, maar blijven zelden lang genoeg hangen om repetitief te gaan voelen. Dit maakte Deer & Boy een vlotte game om te spelen, vooral wanneer mysterieuze paarse slurrie steeds monsterlijke vormen begon aan te nemen naarmate het spel vorderde.

High five

Het hoogtepunt voor mij kwam zo rond driekwart van het spel. Ons duo raakt van elkaar gescheiden en onze held komt in aanraking met een wezen van de paarse slurrie. Tot nu toe vielen deze op zicht aan, maar dit wezen oogt niet enkel anders, maar gedraagt zich ook anders. Hij is nieuwsgierig en volgt je. Het helpt je zelfs terwijl je poogt om terug te komen in het daglicht en bij jouw trouwe viervoeter.

De game, wiens enige tekstuele uitleg over wat er gebeurt beperkt is tot de titels van trophies / achievements, laat je denken dat je aan het begin staat van een grote climax. Hét sleutelmoment waar ik het in de introductie over had. Een moment dat zal bepalen of deze puzzle platformer wordt verheven tot een goede game of zelfs middelmatigheid als een compliment zal moeten gaan beschouwen. En toen kwam het!