
Nieuw en oud komen samen
Sparking! ZERO voelt voor een oude rot zoals ik direct vertrouwd aan, omdat het in de basis dezelfde gameplay heeft als Budokai Tenkaichi 3. Dit betekent overigens niet dat Bandai Namco de gameplay niet heeft gemoderniseerd voor Sparking! ZERO, want ze hebben wel degelijk de gameplay een update gegeven. Zo speelt het vooral een stuk soepeler dan zeventien jaar geleden. Ook hebben ze nieuwe game mechanics toegevoegd, zoals de Revenge Counter mechanic waarmee je, mits je hem op het juiste moment gebruikt, een krachtige tegenaanval kunt maken.
De basis van de gameplay is overigens vrij simpel: met de linker stick beweeg je de personages, met de rechter stick de camera. En aanvallen doe je met het vierkantje voor de melee-aanvallen en het driehoekje voor de Ki-Blasts. Zowel oudgedienden als nieuwkomers kunnen de controller oppakken en plezier hebben. Maar wil je echt alles uit de game halen wat het te bieden heeft qua gameplay, dan moet je toch echt leren om aanvallen te blokkeren en te ontwijken en je eigen aanvallen op het juiste moment in te zetten, want een verkeerd getimede Kamehameha kan je erg duur komen te staan. Wat echter vooral belangrijk is, is je Ki goed managen, want deze energie heb je niet alleen nodig om bijvoorbeeld een Final Flash of een Ultimate move zoals de Spirit Bomb uit te voeren, maar je hebt het ook nodig om bijvoorbeeld rush-aanvallen te doen.

Voor ieder wat wils
Sparking! ZERO heeft een aantal game modi, zoals bijvoorbeeld de Episode mode, waarbij je onder andere uit Goku, Vegeta, Gohan en Piccolo kan kiezen, om vanuit hun oogpunt het verhaal van Dragon Ball Z tot en met Dragon Ball Super te volgen. Het is een leuke modus, maar het is niet perfect; mede omdat je alleen in de gevechten meedoet, waar je gekozen personage ook daadwerkelijk aan heeft deelgenomen. Dit heeft als gevolg dat het verhaal van de hak op de tak springt, iets wat niet erg is voor diehard fans van Dragon Ball, die het verhaal door en door kennen, maar nieuwkomers zullen moeite hebben met het volgen ervan. Vegeta en Piccolo trekken wederom aan het kortste eind, want terwijl Goku en Gohan hun verhaal helemaal doorlopen tot aan het einde van Dragon Ball Super, stopt het verhaal van Piccolo bij de Cell saga en eindigt het verhaal van Vegeta met de Majin Buu Saga. Vooral bij Vegeta is dat raar, omdat hij ook een grote rol heeft in Dragon Ball Super. Wat dan wel weer leuk is, zijn de what if-scenario's. Dit zijn scenario's die je kunt triggeren door bijvoorbeeld een andere keuze te maken dan degene die je voorgeschoteld krijgt of door een speciaal doel te voltooien tijdens de gevechten. Sommige van deze what if's veranderen het verloop van het verhaal drastisch, terwijl andere uiteindelijk toch weer terugkomen op het originele verloop van het verhaal na een omweg. Het is wel jammer dat er maar een beperkt aantal what if-scenario's zijn en dat ze niet gelijkmatig verdeeld zijn over de speelbare personages in deze modus.
Naast de laatst genoemde modus heb je ook nog de Custom-modus, waarbij je je eigen scenario's kunt maken en die van andere spelers kunt spelen. De Battle & Training-modus: in deze modus kun je zoals de naam al aangeeft gevechten aangaan, zowel offline als online, en je vaardigheden trainen. In de offline modus vecht je tegen de CPU of tegen een menselijke tegenstander die naast je op de bank zit. Jammer genoeg is dat laatste wel beperkt tot maar één stage en dat is de Hyperbolic Time Chamber. In de online modus neem je het uiteraard op tegen andere spelers. Dit kun je zowel in ranked als non-ranked doen.










Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie