Escape From Tarkov

Escape From Tarkov gooit alle conventies van moderne shooters overboord. Vergeet je cursor. Vergeet directe informatie over je munitie. In Tarkov moet je letterlijk de clip uit je wapen halen en visueel inspecteren hoeveel kogels er nog in zitten. Je verschillende lichaamsdelen kunnen afzonderlijk gewond raken met specifieke kwaaltjes. Honger en dorst zijn constante factoren waar je rekening mee moet houden. Wapens kunnen verstoord raken en je moet dan eerst onderzoeken wat er mis is voordat je het probleem kunt oplossen.

Dit niveau van realisme is tegelijkertijd de grootste kracht en zwakte van het spel. Enerzijds creëert het een intense, meeslepende ervaring waarbij elke beslissing gewicht heeft. Anderzijds maakt het de game weinig toegankelijk voor nieuwe spelers. De magere tutorial helpt ook niet met vreemde instructies zoals "Press O+O". Tot op heden heb ik geen idee wat dit betekende.

High stakes gameplay

Het kernidee van Tarkov blijft fenomenaal. Je bereidt je voor op een raid, duikt een gebied in waar je zowel AI-vijanden als andere spelers tegenkomt en probeert je doelstellingen te behalen terwijl je waardevolle loot verzamelt. Alles voelt high stakes en dit is zonder twijfel het beste aspect van het spel. Sterf je, dan ben je alles kwijt wat je meenam behalve de items in je beveiligde container. Deze spanning waar elk geluid potentieel gevaar betekent en elke hoek een bedreiging kan verbergen, is verslavend.

Door quests te voltooien voor traders level je op en krijg je toegang tot betere uitrusting. Het progressiesysteem werkt in theorie goed, maar de praktijk is minder rooskleurig door de combinatie van technische problemen en een ongelijke speelveld.

Technische puinhoop

Hier wordt het pijnlijk. Na installatie moest ik de game direct herstellen via hun eigen launcher en meerdere keren herstarten. Het programma hamert genadeloos op je systeembronnen waardoor je wel degelijk een stevige computer nodig hebt. De gameplay zelf is buggy met AI-animaties en acties die rommelig aanvoelen, en je regelmatig uit de immersie halen. De bewegingen slingeren erop los zelf wanneer je niet gewond bent, wat bij gevoelige spelers waarschijnlijk voor misselijkheid zal zorgen.

Na acht jaar in beta voelt de game nog steeds alsof het volop in ontwikkeling is. De 1.0-versie lijkt gerusht naar Steam om niet te veel achterstand op te lopen bij nieuwe extraction shooters. Dit is geen speculatie maar een tastbaar gevoel bij elke sessie.

Monetisatie

Dan komen we bij een van de meest controversiële aspecten: de prijsstructuur. Wil je de PVE singleplayer modus inclusief co-op dan kost dat je nog eens € 29,99 extra. Voor een game die al jarenlang in beta zit en nu eindelijk officieel lanceert, voelt dit als een klap in het gezicht. Er bestaat weliswaar een community mod waarmee je via je eigen server singleplayer kunt spelen, maar dat je dit überhaupt nodig hebt, zegt genoeg.

De DLC-opties bestaan uit gear, cosmetics en stash upgrades die je extra inventory space geven. Het duurste pakket van € 114,99 euro geeft je niet alleen een grotere beveiligde container en stash upgrades, maar ook betere deals bij de in-game dealers. Dit zijn dus directe voordelen die betalende spelers sneller progressie laten maken en daardoor ook betere wapens en uitrusting geven. Het beïnvloedt misschien niet direct de raids zelf, maar creëert wel een pay-to-progress-model.

Cheaters en veteranen

De community-ervaring is ronduit toxisch. Ondanks een anti-cheat-systeem zijn er opmerkelijk veel cheaters actief die je ervaring gigantisch kunnen verzuren. Daarbovenop spelen veel veteranen de game al jarenlang en kennen alle systemen door en door. Matchmaking lijkt praktisch onbestaand, waardoor je als nieuwe speler direct in het diepe wordt gegooid tegen spelers die je in seconden uitschakelen.

Voor mensen die de beta via de originele website en launcher hadden gekocht, komt daar nog een extra klap bij: ze moeten de game opnieuw kopen als ze hem in Steam willen hebben.

Ethische problemen

Dit brengt me bij het grootste struikelblok: de ethische kant van deze game. Escape From Tarkov is ontwikkeld door een Russisch bedrijf. De ontwikkelaar vluchtte weliswaar uit het land na Ruslands invasie in 2022 en registreerde zijn bedrijf in het Verenigd Koninkrijk maar de game bevat nog steeds problematische elementen.

Verschillende assets linken naar een pro-Russische wapengroep die openlijk donaties vroeg om "op safari te gaan in Oekraïne". In het verleden werden er AI-vijanden gespawnd met anti-Oekraïense scheldnamen. Individuele ontwikkelaars van de studio hebben publiekelijk hun steun aan de invasie geuit. De eigenaar van het bedrijf blijft hierover stil en vermijdt het probleem zonder actie te ondernemen zoals het verwijderen van gelinkte assets.

Voor mij persoonlijk maakt dit de game onmogelijk om aan te bevelen ongeacht de kwaliteit van de gameplay.

Conclusie:

Escape From Tarkov is een geweldig concept met boeiende systemen die mikken op realisme, maar struikelt over zijn eigen ambities. Na meer dan tien jaar ontwikkeling speelt en voelt de game nog steeds alsof het in beta zit en vergt het bovendien een stevige computer om überhaupt soepel te draaien. Daarbovenop ga je al snel oog in oog staan met cheaters die de ganse ervaring kunnen verzuren. Wil je het dan rustiger aanpakken zonder de onderkant van de gaming-maatschappij te moeten tegenkomen dan moet je nog eens 29,99 euro neertellen voor een singleplayer modus. Daar komt nog eens bij kijken dat ik deze game persoonlijk niet kan aanbevelen omwille van de verontrustende banden met een pro-Russische groep die de invasie van Oekraïne aanmoedigt.