Het verhaal begint eenvoudig maar ontroerend: een apocalyptische meteorenzwerm heeft de wereldbevolking gedwongen om ondergronds te vluchten. Als Shell, een kattenkind dat wakker wordt met alleen een briefje van haar moeder die haar vraagt naar "de gewone plek" te komen, begin je aan een verticale zoektocht die zowel fysiek als emotioneel diep gaat.
Shell communiceert met de allerliefste kleine miauwtjes naar de NPCs, wat onmiddellijk een warme band creëert tussen speler en karakter. Het is dit soort kleine details dat Everdeep Aurora tot zo'n bijzondere ervaring maakt.

Boren met beperkte middelen.
Het kernmechanisme draait om het strategisch boren door tegels in de ondergrond. Je boor heeft beperkte energie, wat elke beweging betekenisvol maakt. Boor je te recht naar beneden, dan kun je mogelijk niet meer terug omhoog. Gelukkig kun je Ribbib oproepen, een vriendelijke helper die je terugbrengt naar een eerder gevonden kamp wanneer je vastloopt.
Iets later in het spel vind je een kompas dat een kaart op het scherm brengt. Deze toont belangrijke locaties die je hebt ontdekt, hoewel veel gebieden verborgen blijven tot je ze daadwerkelijk bezoekt. Het is een slimme manier om verkenning aan te moedigen zonder overweldigend te worden.
De vooruitgang gebeurt voornamelijk via fetch quests. Je ontmoet andere dieren die zich hebben ingegraven in de grond, elk met hun eigen verhalen en behoeften. Terwijl je door Everdeep reist, delen deze karakters hun verhalen met je via tekstdialogen en onthullen ze gaandeweg de mysterieuze geheimen van deze wereld. Het is een beetje een mix van metroidvania met Zelda-achtige item progressie, waarbij bepaalde items die je vrijspeelt cruciaal zijn voor het verhaal.

Audiovisuele meesterlijk in minimalisme
Wat mij persoonlijk het meest aantrok om deze game te reviewen, is de visuele stijl. De monochrome pixel art geeft het een oversized Game Boy gevoel, met grote karaktersprites en achtergronden die van kleurenpalet wisselen als je naar nieuwe zones gaat. Het ziet eruit als een oude Game Boy-titel die hier en daar color features heeft gekregen.
Het is hoofdzakelijk een monochrome achtige look die bij momenten net iets meer kleur brengt om unieke locaties weer te geven. Het is een ware uitdaging om een game dusdanig stijlvol te maken met zo weinig kleur, maar Everdeep slaagt daar heel goed in.
De soundtrack evolueert met je afdaling, beginnend licht en nieuwsgierig voordat het verdiept tot iets meer mysterieus en ambient. Het is atmosferisch op alle juiste manieren en versterkt perfect de emotionele reis van Shell.
Crafting en karakterontwikkeling
De crafting opties zorgen voor het upgraden van je items, maar dit gebeurt niet via traditionele monetaire systemen. Alle upgrades komen tegen de kosten van eerst het voltooien van een fetch quest voor de NPCs om je heen. Dit creëert een web van verbindingen tussen alle ondergrondse bewoners, wat perfect past bij de thema's van gemeenschap en onderlinge afhankelijkheid.









Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie