Bijna tien jaar werd de positie van mijn favoriete game bekleed door Final Fantasy X. Toen kwam L.A. Noire langs, en schopte de Japanners van de troon. Final Fantasy X bleef echter mijn favoriete JRPG, tot ook die plek werd opgeëist, en wel door Persona 4: Golden. Maar Final Fantasy X had ik al jaren geleden gespeeld en krijgt nu met Final Fantasy X | X-2 HD Remaster de kans een comeback te maken.
In Final Fantasy X wordt Zanarkand, thuis van topatleet Tidus, aangevallen door een gigantisch monster. In een wanhoopspoging de stad te beschermen, wordt hij echter door tijd en ruimte geslingerd en belandt hij in het mysterieuze Spira.
Spira wordt geregeerd door angst. Sin, het wezen dat jouw thuis met de grond gelijk gemaakte, houdt deze wereld al duizend jaar in zijn greep en laat niets anders dan verwoesting in zijn pad achter. Het enige dat Sin kan stoppen zijn summoners, begaafde mensen die zogenaamde Aeons oproepen die al sinds de pre-Sin tijd bestonden. Yuna is zo’n summoner en bij toeval kruist haar pad zich met de verwarde Tidus.
Doordat er gelijk een klik ontstaat, besluiten de twee samen te reizen. Yuna om de sterkste Aeon te vinden en Tidus om weer thuis te komen. In Spira bestaat Zanarkand namelijk ook, al zou het duizend jaar eerder verwoest zijn door Sin. Je clubje wordt verder vergezeld door Wakka, een medeatleet die zijn bal als wapen gebruikt, Lulu, een meesteres in zwarte magie, en Ronso Kimahri, een beestman van weinig woorden.
Dit drietal zijn de beschermers van Yuna, die haar begeleiden op haar reis naar Zanarkand, waar de laatste Aeon op haar wacht. Elk van hun heeft een eigen specialiteit. Zo kan Tidus snelle vijanden goed te lijf gaan, terwijl Wakka beter is tegen vliegende soorten. Dit betekent echter niet dat je verplicht wordt ze in dat hokje te laten.
In tegenstelling tot de meeste RPG’s, kunnen de karakters in Final Fantasy X namelijk niet levelen. In plaats daarvan geeft het verslaan van monsters je sphere points, die je kunt gebruiken op de sphere grid. De sphere grid is eigenlijk een nieuwe kijk op de traditionele skill tree, waarin een punt gelijk staat aan een stap.
Als je op een node (plek op de sphere grid) staat, kun je die en aangrenzende nodes activeren door een corresponderende sphere te gebruiken. Elke node heeft een specifieke boost, zoals een nieuwe ability of verhoogde stats. De sphere grid is bovendien voor ieder karakter hetzelfde, waardoor je niets belet om van Yuna en haar witte magie een duistere tovenares of tank te maken.
Doordat je mogelijkheden vrijwel eindeloos zijn, geeft Final Fantasy X je de kans om de strategie die je voor ogen hebt werkelijkheid te maken. En mocht je strategie eens falen? Wees dan gerust, je hebt genoeg tijd het te overdenken tijdens het gevecht. Final Fantasy X volgt namelijk vele tradities van het JRPG-genre, zoals random encounters en turn-based gevechten, al moet bij het laatste een hele kleine ‘’maar’’ geplaatst worden. Wanneer een karakter namelijk zijn Overdrive balk vult (hoe dit gebeurt stel je zelf in), moet je namelijk meestal quick time events doen voor het beste resultaat.
Maar niet enkel de sphere grid geeft je meer controle over je karakters. Ook de mogelijkheid om uitrusting aan te passen naar smaak en Aeons nieuwe aanvallen te leren dragen hier aan bij en zorgen ervoor dat je speelsessie jouw unieke ervaring wordt, ook al manoeuvreer je binnen de lijntjes die Square Enix verhaalgewijs heeft uitgestippeld.
Laat dit verhaal echter geen belemmering zijn om zelf op verkenning uit te gaan. De wereld van Spira zit vol extraatjes die erop wachten om gevonden te worden. Zo kun je extra Aeons vinden, Dark Aeons verslaan, proberen de Al Bhed-taal te leren of achter de Ultima weapons aan gaan. Mocht je het verhaal desondanks niet los kunnen laten, dan hoef je je daar niet voor te schamen.
Want hoewel het verhaal in Final Fantasy X een vrij trage start met een lange opbouw kent, ontpopt het zich richting het einde als een echte tranentrekker met enkele memorabele scenes die het spel in je geheugen zal kerven. Ongetwijfeld kent iedere JRPG-speler de afbeelding waarin Yuna en Tidus samen in het water staan, zelfs al hebben ze de game zelf niet gespeeld. Maar de opbouw naar deze scene toe en de manier waarop het zich openbaart aan de speler is verhaalvertelling van een zeldzaam hoog niveau.
Hetzelfde kan gezegd worden van de graphics in enkele speciale cutscenes, al is het daarna even slikken als de in-game engine het weer overneemt. Want zelfs na de HD-behandeling, valt het wel te zien dat Final Fantasy X gemaakt is voor de PlayStation 2. Over de muziek heb ik dan weer niets te klagen, want dit klinkt kraakhelder en zoals we van de serie gewend zijn sluiten de symfonieën van Nobuo Uematsu perfect aan bij hetgeen je op je scherm ziet. Voor mij was het wederom liefde op het eerste gezicht.
Maar liefde is een gevaarlijk spelletje en ik heb Final Fantasy X-2 voor de PlayStation 2, ondanks dat ik hem vanaf release in huis had, nooit aangeraakt. Een stemmetje diep in mij zei me dat het enkel teleur kon stellen, waardoor ik mijzelf er niet toe kon aanzetten de game in de console te stoppen. Nu blijkt dat mijn gevoel gelijk had.
Al in de eerste minuten voelt Final Fantasy X-2 misplaatst. De vrolijke, overdreven toon van de game staat in schril contrast met wat we in het origineel hebben meegemaakt en waar fans van hielden. Toch hoeft dit niet per se slecht te zijn, als het goed uitgewerkt is. Final Fantasy X-2 speelt zich namelijk twee jaar na het origineel af. Tidus heeft de plek van hoofdrolspeler moeten afstaan aan Yuna, die nu samen met haar Al Bhed-vrienden het land door reist.
Haar summoning staff heeft ze neergelegd en ingeruild voor pistolen, waarmee ze monsters en mensen zonder genade of geweten mee te lijf gaat. Waar is het sterke maar gevoelige meisje van twee jaar eerder gebleven Square?
Tot overmaat van ramp is Yuna niet de enige die een persoonlijkheidstransplantatie heeft gehad. Zo’n beetje elk karakter dat we al uit Final Fantasy X kenden, lijkt in de twee jaar tijd een hoop hersencellen te zijn verloren om zo maar niet uit de toon te vallen van het vrij onnozele verhaal dat Final Fantasy X-2 probeert te vertellen.
Het is niet allemaal slecht. Ook Final Fantasy X-2 heeft een paar memorabele momenten en zelfs een heuse tranentrekker in zijn mars. Maar als geheel genomen sluit het niet mooi aan op het universum en diens karakters die waren neergezet in Final Fantasy X. En dat voelt naar, wanneer je je echt verbonden voelt met diens avontuur.
Wanneer we langs het verhaal heen kijken, is de link met Final Fantasy X dan ook ver te zoeken. Het turn-based gevechtssysteem in combinatie met de sphere grid is overboord gegooid en vervangen door het Active Time Battle systeem. Hierin wordt in real-time aanvallen gekozen, waarbij elke aanval een oplaad- of cooldownperiode heeft. Rustig door de menuutjes scrollen is hier dan ook geen optie, want de vijanden blijven gewoon op je in rammen.
Het is even wennen wanneer je meteen begint met Final Fantasy X-2 na het voltooien van het eerste deel, maar er zal ongetwijfeld een doelgroep zijn die deze manier van spelen prefereert boven het traditionele beurten nemen. In zijn opzet slaagt het in ieder geval, eens je over de bevreemdende verandering heen bent gestapt. Dat de sphere grid weg is, betekent bovendien niet dat er helemaal geen spheres te vinden zijn.
Om het kleinere clubje hoofdrolspelers op te vangen, kunnen ze hun skill set wijzigen door middel van Dress Spheres. Elk van deze spheres laat de dames van uiterlijk wisselen, waar een bepaalde klasse zoals Thief, Warrior of Gunner aan gekoppeld zit. Behalve het levelen van je karakters, ben je dus ook bezig met het slim toepassen van Dress Spheres, zodat je een veelvoud van skills tot je beschikking hebt op het moment dat je een moeilijke baas te lijf moet gaan.
Dress Spheres moeten worden geplaatst op een Garment Grid. Tijdens een gevecht kun je vrij wisselen tussen de spheres op je Grid, zolang deze maar aangrenzend zijn aan je huidige outfit. Op sommige Grids kan wisselen je zelfs tijdelijke stat boosts geven, terwijl alle spheres op je Grid in een gevecht gebruiken je toegang geeft tot speciale, krachtige, unieke outfits voor de dames. Square Enix heeft hier duidelijk goed over nagedacht en hoewel het systeem naar mijn gevoel te zwaar leunt op misplaatste fanservice, werkt het achterliggende mechaniek bijzonder lekker.
Nu heb ik het wel deze hele tijd over de drie vrouwelijke hoofdrolspelers, maar in principe kun je je party uitbreiden met monsters die je kunt vangen in Spira. Hieromheen zit een knullige minigame (één van de vele in Final Fantasy X-2), waarbij je rekening dient te houden met hoe goed de monsters die je al hebt met elkaar kunnen opschieten. Deze optie zul je waarschijnlijk echter nauwelijks of zelfs niet gebruiken.
Het probleem met monsters is namelijk dat ze een of meerdere van je teamleden dienen te vervangen in een gevecht, waarbij je ze geen directe commando’s kunt geven. Het is maar hopen dat het kreng doet wat je wilt, terwijl je het een beetje probeert aan te sturen. Het voelt alsof je een sterke Pokémon hebt, maar niet genoeg badges. Maar waarna het des te meer voelt, is een gemiste kans. Dat geldt eigenlijk voor de hele game, die nauwelijk het niveau van redelijk weet te overstijgen.
De disc van Final Fantasy X | X-2 HD Remaster bevat meer dan de games die we zojuist besproken hebben. Je kunt namelijk ook nog twee (lange) cutscenes zien, genaamd Eternal Calm en The Last Mission, die zich na het einde van de twee games afspelen en eerder niet beschikbaar waren voor Europa. Alleen om deze reden zullen echte fans van de game(s) al deze collectie in huis gaan halen.
Conclusie
Met Final Fantasy X | X-2 HD Remaster haal je een geweldige game in huis, maar tevens een game die niet helemaal weet wat het met zichzelf aan moet. Laat dat echter geen belemmering zijn om een aanschaf te overwegen. Met Final Fantasy X heb je je geld er al dik uit, en het vertier dat je kan hebben met X-2 is dan een mooie bonus, zolang je niet hetzelfde verwacht als het eerste deel. Tel hierbij Eternal Calm en Last Mission op, en je hebt een collectie die niet in je JRPG-verzameling mag ontbreken.
Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie