Grit & Valor: 1949

Het slagveld

De battles zijn aaneengeschakeld in een reeks gevechten die elkaar opvolgen. Zie het als een aantal mini campaigns met aan het eind steeds een bossfight.

Zoals gezegd is er steeds een klein slagveld, waarop je jouw machines kunt bewegen en de tegenstander probeert je uiteraard te vernietigen. Het slagveld biedt je echter wat schuilmogelijkheden. Gebruik deze dan ook tactisch, want de beschutting gaat niet eeuwig mee. Overigens is tactiek vereist, want wanneer je bijvoorbeeld boven op een verhoging staat, doe je meer schade op lager gelegen vijanden. Dit element zorgt ervoor dat je zelf goed moet nadenken en dat houdt het extra uitdagend.

Tevens bevat iedere battle een paar optionele opdrachten en is het aan jou om te bepalen of dit het risico waard is. Deze extra opdrachten geven je handige extra’s, maar wanneer je dit een mech kost, dan is dat wel tegen een hoge prijs. In de praktijk kwam het er voor mij op neer dat ik hiervoor vaak de command base gebruikte, maar wel enkel wanneer dit zo goed als risicovrij kon. De mechs liet ik dan de strijd aangaan, terwijl ik deze basis zo beschut mogelijk opstelde en daarmee toch probeerde de extra opdracht te voltooien.

Aan het eind van een reeks aan kleine battles, krijg je dan een eindbaas voorgeschoteld. Dat is het moment waarop de hel echt losbarst.

Herhaling

Hoewel er diverse mini campaigns zijn, vond ik dat het geheel wel vrij snel repetitief begon aan te voelen. Niet alleen lijken veel van de slagvelden op elkaar, maar door het roguelike-element keer je er ook nog eens meermaals op terug. Hoewel ze (deels) opnieuw gegenereerd worden, voelt het daarom toch aan alsof ik steeds hetzelfde aan het doen ben. Wanneer de game veel om handen heeft, is dat wellicht niet zo erg, maar hier voelde het toch relatief snel alsof ik het al wel gezien had. Dat is overigens een van de weinige negatieve dingen die ik kan zeggen over het spel, maar wel gelijk een grote kritische noot.

Conclusie:

Grit & Valor: 1949 heeft een leuke setting en de gevechten voelen goed aan. De mechs bewegen goed op een grid en je hebt het geheel zo onder controle. De gevechten zijn regelmatig uitdagend en het ziet er best leuk uit. Er is alleen een groot kritiekpunt en dat is dat het voor mij al heel snel aanvoelde als een herhaling van zetten.