Hell Let Loose: Vietnam

Na een korte vlucht zet de helikopter jullie af. Zodra je de grond raakt, klinkt er door de microfoon: “Welcome to Vietnam!” Je vormt met je squad een cirkel en begint voorzichtig de jungle uit te kammen. Dan, vanuit het niets: een schot. Een kogel die honderden meters verder vandaan is afgevuurd, treft je recht in het hoofd. Je bent dood voordat je goed en wel beseft wat er is gebeurd. Dit is Hell Let Loose: Vietnam.

Ik kan tal van gelijkaardige ervaringen hier opnoemen, maar ze hebben allemaal één ding gemeen: Hell Let Loose: Vietnam is immersief. En eerlijk gezegd had ik niets anders verwacht na het spelen van zijn voorganger, die historisch gegrond is in de Tweede Wereldoorlog.

Het is een game die volledig gebouwd is rond sfeer en dat merk je direct wanneer je een match opstart: grote veldslagen door de jungle, voertuigen die brullend om je heen rijden, helikopters die boven je vliegen… De schaal is enorm en je hebt echt het gevoel dat je deelneemt aan een van de belangrijkste conflicten uit de moderne geschiedenis.

Dat Hell Let Loose een tactische multiplayer game is en enorm ver afstaat van Call of Duty, Battlefield en andere klassieke shooters, is bijna een ongeschreven regel. Buiten het feit dat je ook objectives moet innemen en tegenstanders probeert neer te schieten, beweeg je je in Hell Let Loose: Vietnam op veel gevoeliger terrein. Eén kogel kan namelijk genoeg zijn om je het leven te kosten. Als een sukkel rondrennen en snel wat kills proberen te halen, hoort hier dus niet bij.

Wat ook opvalt, is dat de game echt team-based is. Je gaat samen voor de overwinning en die mindset zit volledig verweven in het DNA van de game. Iedereen heeft een bepaalde rol die hij of zij moet weten te vervullen. Je hebt een commander, reguliere infantry, een reconteam, een mortierteam en verschillende rollen die zich bezighouden met de voertuigen. Elke rol heeft zijn eigen specialisatie en het is aan jou om die rol goed in te vullen.

Heb je bijvoorbeeld een helikopterrol, dan is het daadwerkelijk jouw doel om air support te bieden aan je teamgenoten en niet om rond te rennen in de jungle met je pistool. Persoonlijk vond ik het best moeilijk om alle rollen goed genoeg in te vullen om daadwerkelijk een meerwaarde voor mijn team te zijn. Juist omdat je zo sterk afhankelijk bent van de coördinatie binnen je team.

Gelukkig is er een tutorial die je de basis uitlegt. Dit alles zorgt er wel voor dat Hell Let Loose: Vietnam een enorm steile leercurve heeft. Je krijgt het spel niet zomaar onder de knie zoals bij een standaard arcade shooter. Dit kan mensen afschrikken, maar ergens is het juist leuk dat de game duidelijk voor één bepaald doelpubliek is gemaakt en niet probeert een alles-in-één-shooter te zijn.

De maps zijn groot en voelen als enorme slagvelden. Daarom hebben beide teams verschillende manieren om zich over de map te verplaatsen. Zowel de Amerikanen als de Vietnamezen kunnen gebruikmaken van boten, maar de helikopters zijn uitsluitend beschikbaar voor de Amerikanen. De Vietnamezen beschikken dan weer over een handig fast-travelsysteem via tunnels, waarmee je je geruisloos door de map kunt verplaatsen.

Jammer genoeg zijn deze tunnelsystemen gewoon fast travel-punten. Verwacht dus geen intense ondergrondse gevechten. Dat vond ik persoonlijk jammer, maar misschien wordt dit in een toekomstige update nog toegevoegd.

Het grootste verschil met de meer arcadey shooters, zoals Battlefield en Call of Duty, is het tempo van de game. Wedstrijden kunnen enorm lang duren, soms zelfs iets te lang. Het kan soms minuten duren voordat je daadwerkelijk een vijand tegenkomt, zeker wanneer je probeert te flanken of minder op de objectives speelt.

Wanneer je dan uiteindelijk uit het niets wordt neergeschoten, kan dat behoorlijk frustrerend zijn. Zeker wanneer je weet dat het vervolgens weer enkele minuten kan duren voordat je opnieuw aan het front staat. Aan de andere kant kan de actie, wanneer ze je uiteindelijk bereikt, enorm bevredigend zijn.

Zoals ik al aanhaalde in mijn inleiding, is de sterkste kant van Hell Let Loose: Vietnam de immersie. De game probeert je niet alleen de Vietnam setting voor te schotelen, maar wil je het gevoel geven dat je er daadwerkelijk middenin zit.

De jungle speelt hierin een cruciale rol. In tegenstelling tot een open slagveld – zoals in de eerste game – weet je vaak niet wat zich enkele meters verderop bevindt. Je hoort geweerschoten, bewegingen en explosies zonder precies te weten waar ze vandaan komen. Een vijand kan zich verschuilen in de begroeiing en plotseling het vuur openen.

Daardoor ontstaat er een voortdurend gevoel van spanning. Dit zorgt voor een bijna horrorachtige sfeer die ik zelden heb ervaren in een militaire shooter. Die immersie wordt verder versterkt door het uitstekende sound design. Als ik je één tip mag meegeven: speel deze game met een koptelefoon.

Visueel is de game mooi, maar niet bijzonder. Ik merkte vooral vanuit de helikopter regelmatig pop-in op, wat de immersie behoorlijk kan breken. Daarnaast zijn er redelijk wat low texture visuals te vinden, wat ook niet altijd even fraai oogt.

De makers hebben duidelijk gekeken naar Apocalypse Now, want bijna iedere map lijkt zich rond zonsondergang af te spelen. Dat zorgt voor een mooie sfeer, maar ik had op dit vlak toch wat meer variatie verwacht.

Een grote tekortkoming is het gebrek aan content. Er zijn gewoon te weinig diverse maps te vinden die hun klauwen in mijn wisten te zetten. Daarnaast mis ik differentiatie tussen de twee teams: meer wapens, meer gadgets, misschien zelfs traps voor de NVA… Dit ontbreekt allemaal. Zie ik mijzelf het spel honderd uur spelen? Ja, maar dan moet er dringend meer content worden voorzien. Gelukkig heeft Team17 al een uitgebreide roadmap uit de doeken gedaan die meer content belooft, maar zelfs dan vind ik het aanbod momenteel wat te mager voor een full release.

Daarnaast heb ik ook te veel bugs en crashes meegemaakt die ervoor zorgden dat mijn speelervaring werd gehinderd. Ik heb meerdere crashes to desktop gehad en gameservers die vastlopen. Daarnaast gebruiken veel minder mensen het microfoonsysteem, deels omdat het maar half werkt. Dit vond ik erg jammer, aangezien de ontwikkelaars toch wat tijd hebben gehad om de game te optimaliseren ten opzichte van de oorspronkelijke release-datum.

Hell Let Loose: Vietnam wist mij vooral te overtuigen met één ding: sfeer. De combinatie van de uitgestrekte jungle, het sterke sound design, de grootschalige gevechten en de constante dreiging zorgt ervoor dat je je daadwerkelijk midden in de Vietnamoorlog waant. Vooral wanneer je met je squad samenwerkt en volledig opgaat in de chaos van het slagveld, komt de game op zijn best tot zijn recht. Tegelijkertijd voelt de game nog niet als een afgewerkt product. De beperkte variatie, het gebrek aan content en de technische problemen laten steken vallen. Daarom zou ik deze game op dit moment liever als een Early Access-titel zien. Hell Let Loose: Vietnam is, net als zijn voorganger, geen game voor mensen die op zoek zijn naar snelle actie en tientallen kills per minuut. Het is een game voor wie bereid is te wachten, samen te werken en zich onder te dompelen in de chaos van de Vietnamoorlog. Kortom: een uitstekende basis, maar eentje die nog wat tijd nodig heeft om tot zijn volle potentieel te komen.