Op papier is dit waar Home Sweet Homecoming over lijkt te gaan. Shinozaki Ryoutarou groeide op in Japan, maar vanwege het werk van zijn ouders moest hij noodgedwongen emigreren. Sindsdien ging hij van plek naar plek, waar hij telkens niet wist te settelen. Het is immers al lastig zat wanneer je de nieuwe bent, maar wanneer je door heel Azië reist en telkens de taal en gebruiken opnieuw moet leren, ga je jouw weg niet kunnen vinden. Daarom slaagt hij er naar jaren zeuren in om zijn ouders te overtuigen om hem terug te laten verhuizen naar Japan, waar hij intrekt bij de familie van zijn jeugdvrienden.
Weinig van te merken
De opzet die ons spel hiermee voorschotelt, is dat Ryoutarou door de taal- en cultuurbarrières eigenlijk al jaren vrijwel exclusief met mannen omging. Een vriendin heeft hij nog nooit gehad en zelfs praten tegen meisjes was niet echt een dingetje. Daarom zou die naar verluidt moeite hebben om te praten met vrouwen, al merk je daar maar verdomd weinig van. Hij is nerveus wanneer hij tegen aantrekkelijke leden van het andere geslacht praat en wordt soms een beetje verlegen, waardoor hij stottert. Maar wie heeft dat niet gehad voor die enige ervaring met de vrouwtjes had? Dat is geen complex. Dat heet opgroeien.
De rest van de game houdt al net zo min steek op dit gebied. Ryoutarou maakt in no-time vrienden met zeven vrouwen en praat met nog veel meer. Allemaal benoemen ze hoe makkelijk hij is om mee te praten en hoe comfortabel hij hun laat voelen. Goede eigenschappen zeker, maar het staat haaks op hoe het karakter wordt gepresenteerd op storefronts en in de eerste paar minuten van het spel. En zonder dat is dit gewoon een standaard romance visual novel.
Groep 1
Zoals het een romance visual novel betaamd, zijn er karakters om te romancen (what’s in a name!?). Waarom precies weet ik niet, maar Home Sweet Homecoming splitst deze in twee duidelijke groepen. Er zijn vier hoofdheldinnen met iets langere routes en vier erotische scènes, terwijl er ook drie zijn die op alle fronten korter van stof zijn. Laten we daarmee beginnen.
De eerste van de club is Yoshimura Rin. Zij is een derdejaars op jouw universiteit en een klasgenoot van jeugdvriend Tooru, waar je mee samenwoont. Je hebt haar leren kennen op een welkomstfeestje, waardoor jullie in ieder geval bekende van elkaar zijn die met elkaar kunnen spreken. Iets wat ze volgens geruchten op de school maar weinig doet met andere jongens. En daar is een reden voor, al kan ik het geen goede noemen.
Kandidaat nummertje twee is Sayama Erina, de lerares van jouw klas. Ze is jong, eind twintig, en ontzettend aantrekkelijk. Door haar persoonlijkheid en houding is ze echter voor velen moeilijk te benaderen, met als gevolg dat ze nog altijd vrijgezel is. Het gerucht is dat haar dit behoorlijk dwars zit, maar zou ze om van haar single-status af te komen allicht een student overwegen?
De derde van deze groep is degene waar het heel begrijpelijk is dat er geruchten over gaan. Kurasama Yuka is de dochter van een zakenmagnaat en wordt op school gevolgd door een nogal opvallende bodyguard. Zijn opdracht is om mannen bij haar weg te houden, maar blijkbaar maakt die na een paar complimenten aan zijn adres voor jou een uitzondering. Hoe zou een meisje dat letterlijk weg is gehouden van het andere geslacht daarop reageren?
Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie