Hyrule Warriors: Age of Imprisonment

Het probleem met Age of Imprisonment zit niet zozeer in wat het vertelt maar in wat het nalaat te vertellen. In plaats van de fascinerende details uit Tears of the Kingdom verder uit te diepen, introduceert Nintendo nieuwe personages die grotendeels hun eigen ding doen. Het voelt alsof men bang was om bestaande fans te verwennen terwijl diezelfde fans juist hongerden naar meer context over dit cruciale moment in Hyrule's geschiedenis.

Wat de ervaring extra vreemd maakt, is hoe weinig het verleden aanvoelt als een echt verleden. We bevinden ons duizenden jaren voor de gebeurtenissen van Breath of the Wild, maar alles ziet er verdacht herkenbaar uit. Dezelfde tempels, vergelijkbare landschappen en personages die mysterieus spreken over hun eigen verre verleden. Het ondermijnt de tijdsprong en maakt dat de game minder bijzonder aanvoelt dan hij had kunnen zijn. De artstyle is prachtig nagemaakt van de moderne Zelda games en ook het level design volgt trouw het voorbeeld maar juist die trouw werkt hier tegen de setting.

Spectaculaire actie boven uitdaging

Waar Age of Imprisonment wel in slaagt, is het leveren van die typische Hyrule Warriors-ervaring waar fans van houden. Dit is onmiskenbaar de beste game in de serie tot nu toe. De actie is over the top en constant spectaculair. Je speelt met een leuk roster aan personages en tijdens missies kun je switchen tussen verschillende characters, elk met hun eigen moveset en specialiteiten.

Het gevecht zelf is niet ontworpen voor uitdaging maar voor spektakel. Combos zijn eenvoudig en button-mash-friendly, wat sommigen zal teleurstellen maar perfect past bij de power fantasy die de game nastreeft. Je vecht tegen honderden vijanden tegelijk en het blijft vermakelijk omdat je constant nieuwe abilities en combos vrijspeelt. Er zit een bevredigende progressiecurve in die je motiveert om door te spelen.

Linked abilities dynamiek

De grootste toevoeging aan het gevechtssysteem zijn de linked abilities. Characters bouwen samen een meter op en wanneer beide vol zijn, kunnen ze een gezamenlijke special move activeren. Deze flashy combinatie-aanvallen zijn specifiek voor elk duo en het is verrassend leuk om te experimenteren met alle mogelijke combinaties. Het voegt een extra laag toe en moedigt je aan om verschillende team-ups uit te proberen.

Wat ook typisch is voor Hyrule Warriors is dat exploratie geen rol speelt. Hyrule Warriors: Age of Imprisonment is mission-based en daar is niets mis mee. De game weet precies wat het wil zijn: een spektakel zonder de pretenties van een mainline Zelda titel met een open wereld om in te verdwalen.

Technische prestatie

De technische kant verdient bijzondere vermelding. Age of Imprisonment draait hoofdzakelijk aan 60FPS, wat een enorm verschil maakt voor een actiegame van deze aard. De vloeiendheid komt het spektakel ten goede en maakt het gevecht responsiever dan in eerdere delen.

Er is ook een co-op split screen modus, waarin een tweede speler kan meevechten of elders op de map zijn eigen objectieven kan nastreven. Het is een welkome feature, maar helaas deelt de split screen de framerate in tweeën. Dat is jammer want juist de vloeiendheid van 60FPS maakt deze game zo aangenaam om te spelen.

Uren aan content

De hoofdcampagne neemt ongeveer twintig uur in beslag, wat voor een Musou-achtige game behoorlijk stevig is. Completionisten kunnen echter nog eens 25 extra uur content verwachten met "aside"-missies, character unlocks en het perfectioneren van alle abilities. Er valt genoeg te doen als je je volledig wilt onderdompelen in wat de game te bieden heeft.

Conclusie:

Hyrule Warriors: Age of Imprisonment is prima vermakelijk, zolang je geen te hoge verwachtingen hebt over het verhaal en zijn plaats in de Zelda franchise. De game speelt het te veilig met zijn canonische status en mist daardoor de kans om echt iets betekenisvols toe te voegen aan de lore. Wat het wel levert, is de beste Hyrule Warriors tot nu toe met spectaculaire actie, vloeiende 60FPS gameplay en linked abilities die frisse dynamiek brengen. Als je eerdere delen hebt gespeeld, weet je precies waar je aan toe bent maar deze keer is alles mooier en vlotter dan ooit. Uiteindelijk blijft het een niche spin-off die de core gameplay van traditionele Zelda compleet links laat liggen in ruil voor een flashy action heavy ervaring. Voor fans van het Musou-genre in Hyrule's jasje is dat meer dan genoeg, maar verwacht geen verdieping van Tears of the Kingdom's meest intrigerende mysteries.