KIBORG: Descent

In Descent daal je af naar de kelder van deze gigantische gevangenis om een meisje genaamd Ashley te vinden. Deze kelder kwam in de main game al wel eens ter sprake vanwege de ''Substance'' die er rondwaart en alles corrumpeert wat ermee in aanraking komt, zelfs robots. En in het midden van deze corruptie vind je jouw doelwit volgens jouw opdrachtgever.

Referentiekader

Laat deze introductie je echter niet voor de gek houden. Net zoals het plot van de originele KIBORG vooral een setpiece was voor de gameplay, is dit doel weinig meer dan een reden om de nieuwe vijanden, omgevingen en tools te introduceren aan de bestaande formule. In de basis is Descent dan ook vooral meer van hetgeen dat we al kennen van de game zelf, maar dan wel voor de doorgewinterde speler.

Wie KIBORG zelf heeft uitgespeeld, zal weten dat er zeven niveaus zijn in het spel. Elk niveau brengt je sterkere tegenstanders en daagt je verder uit, zodat je je niet té overpowered gaat voelen eens je meer en meer permanente upgrades ontgrendelt. Descent gaat er een beetje van uit dat dit echter ook niet meer genoeg is om je uit te dagen, daar het twee extra niveaus eraan toevoegt en dat ook de enige opties zijn die je krijgt. Dus hoewel Descent speelbaar is vanaf het eerste moment dat je de toren overwint, is het wijsheid om er niet te snel in te willen duiken. Je zult namelijk gegarandeerd het loodje gaan leggen, tenzij je het originele spel heer en meester bent.

Te min?

Dus is dat het dan? Is Descent simpelweg meer KIBORG? Nou ja, maar ook nee. Ja in de zin van dat het niets substantieels toevoegt aan wat de game al had. Het is simpelweg meer van hetzelfde. Vaak vind ik dat persoonlijke luie DLC die het geld niet waard is, maar bij een roguelite opent het feitelijk de game weer voor een hoop experimentatie, wat in essentie de core gameplay loop is. Daar kan ik niet negatief over zijn.

Nee, waar ik wel negatief over ben, is hoe de DLC presteert. De balans is soms ver te zoeken en ook technische problemen zijn stukken meer aanwezig dan in KIBORG zelf, welke ook zeker niet feilloos was. Benen die vast kwamen te zitten in de grond, gesloten deuren waar ik doorheen kon wandelen om combat te skippen, een eindeloze loop van twee kamers zonder eind; ik heb ze allen meegemaakt in de uren die ik heb doorgebracht met Descent en die maken een nu al best pittige roguelite dermate frustrerend dat het cijfer flink is aangetast. Dus mocht dat op den duur verbeteren, dan mag er 10% aan de score worden toegevoegd.

Conclusie:

Snak je naar meer KIBORG, dan kun je met Descent prima nog wat uurtjes aan je ervaring plakken. Maar tenzij je het originele spel al helemaal overwonnen hebt, is het niet nodig om deze DLC te overwegen. En wie weet, misschien zijn de technische euvels opgelost eens dat moment is aangebroken.