Toen ik zag dat er een game uitkwam met de naam LAN Party Aventures, was ik dan ook best wel nieuwsgierig wat deze game te bieden had. Het leek mij een soort simulator waarin er van jou wordt verwacht dat jij de computers opstelt om vervolgens deel te kunnen nemen aan de LAN Party. Dit blijkt precies te zijn wat deze game is.
Pedro is vermist
De game speelt zich af rond het jaar 2000, toen PC's steeds vaker in een LAN werden opgesteld en mensen in een groep met en tegen elkaar gingen gamen. Jij speelt een persoon die zijn school niet heeft afgemaakt, maar erachter komt dat hij een talent heeft voor werken met computers.
Al snel blijkt dat je geld kan verdienen door de LAN Party's op te zetten. Kennelijk kunnen in de wereld van deze game mensen niet zelf een groep computers fatsoenlijk aan elkaar verbinden en netwerkkabels in switches stoppen. Je wordt er kennelijk goed genoeg voor betaald, zodat je kunt stoppen met je opleiding om LAN Party's voor mensen op te zetten. Je zet een groep computers bij elkaar, sluit ze aan en zorgt ervoor dat ze in een netwerk met elkaar kunnen praten. Je begint klein, namelijk in je eigen slaapkamer, maar later zul je steeds grotere ruimtes moeten vullen met steeds meer computers.
Dit gaat allemaal prima, tot je een keer een LAN Party opstelt voor één van je beste vrienden Pedro. De LAN Party is een succes, maar wanneer Pedro vertrekt, ziet niemand jouw kameraad nog terug. Hij lijkt van de aardbodem verdwenen.
Het is dan ook tijd om actie te ondernemen en er lijkt meer dan toeval te spelen, want bij iedere LAN Party kun je weer informatie achterhalen waar Pedro zich bevindt. Eerst organiseer je een nerdfeestje op de school waar Pedro zat, zodat je kunt inbreken op de computers van de leraren en kan bekijken wat ze daar te vertellen hebben en daarna bijvoorbeeld is er een LAN Party in de winkel waar Pedro vaak kwam om games te kopen.
Rommelen met kabels
Het klinkt allemaal heel romantisch voor iemand die ooit eens dit werk heeft gedaan. De goede oude tijd dat je nog echt ouderwetse CRT-monitoren en van die grote PC-kasten moest aansluiten met VGA-kabels, en hoe geweldig en overzichtelijk dat was. Als deze game me één ding leert, is dat nostalgie niet altijd in lijn is met de werkelijkheid. Zo romantisch was het niet. Altijd zat je te rotzooien met de kabels en het werd altijd een bende bij mij.
De game slaagt er heel goed in om weer te geven hoe vervelend dit eigenlijk was. Dit komt omdat je niet goed om kan gaan met kabels. Je kiest bijvoorbeeld een stroomkabel en sluit vervolgens de PC aan op een wandcontactdoos. Vervolgens heb je niet echt de mogelijkheid om te bepalen hoe de kabel bij de wandcontactdoos gaat. Meestal gaat die heel lelijk om alle computers heen en ligt hij enorm in de weg.
Reacties (2)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie