Making Lovers: First Blush

Jij bent iemand die wacht op die ene vrouw die jouw wereld op zijn kop zet. Een oude vriendin die uit het niets weer opduikt of een vreemdeling die je in een benarde situatie aantreft bijvoorbeeld. Van die situaties die je zou verwachten in romcoms en zwijmelboeken, maar welke zich in werkelijkheid niet zo vaak voordoen. Het gevolg is dat je al jaren chronisch single bent, ondanks dat er zeker interesse is van het andere geslacht. Ook nu, tijdens het Tanabata Festival, ben jij aan het helpen met de muziek, in plaats van dat je het verkent met een meisje aan je arm.

Lokale legende

In buurt van de plek waar dit festival wordt gehouden, kun je een tempel vinden. Hier vind je priesters en shrine maidens, maar het zou ook een plek genaamd de Starry Falls moeten herbergen. Volgens legendes kan deze plek wensen vervullen, maar enkel wanneer twee mensen de wens voor elkaar doen. Dat is bovendien niet alles, maar de Starry Falls zouden zich volgens de verhalen enkel onthullen aan zij die voorbestemd zijn daar te komen. Een uitstekend teken dat iemand je perfecte partner is toch?

Dus hoe kan het dan, dat na een avond waarin je verschillende vrouwen tegen het lijf bent gelopen, dat je met vier van hen eindigt op deze speciale plek? Niet enkel dat, maar jij bent de enige man in deze groep, dus het is niet alsof meerdere stelletjes door de Starry Falls zijn uitgenodigd.

Met die context, ga ik de vier dames voorstellen waar jij een sjans mee hebt op de volgorde dat ik hun routes voltooid heb. Saillant detail; ik heb de volgorde bepaalt aan de hand van de hele korte common route, denkende dat ik ze zou spelen van best to worst aan de hand van mijn smaak. Achteraf blijkt dat de lijst echter exact omgedraaid had moeten worden.

Het viertal

Dit begon met Sonoike Sakurako, jouw kindervriend wiens relatie met jou bijna familiaal is. Er zijn geen geheimen tussen jullie twee en zelfs wanneer je die wel probeert te houden, prikt ze er zo doorheen. Met haar ‘’jij’’-radar spoort ze je hoe dan ook op, maar dit gebruikt ze nooit om je privacy te schenden. Jullie relatie is er een van warmte en respect, maar hoe wijzigt die als liefde in de mix komt? Spoiler alert: niet héél veel.

Hakari Yui ken je een stuk minder lang. Jullie kwamen met elkaar in aanraking doordat je gasten zocht voor het optreden op het festival. Toevallig is de hoofdact een idol waar Yui helemaal fan van is, dus toen ze hoorde dat jij de beste plaatsen van het huis had, was ze niet uit jouw buurt weg te slaan. En ook daarna is ze zo dankbaar dat ze enige afstand tussen jullie volledig negeert.

Shinohara Kouta is heel wat minder intensief. Je leert haar kennen op het festival, waar je je ontfermt over twee zoekgeraakte kinderen. Kouta is hun oudere zus en uit dankbaarheid voor je hulp trakteert ze je op maaltijden. Niet enkel op het festival, maar daarna ook op school, waar jullie in hetzelfde jaar blijken te zitten. Ze valt misschien niet zo op tussen de meer bombastische opties die je hebt, maar wat ze mist in lengte, compenseert ze in persoonlijkheid.

De laatste optie is Yofune Hatsuho, de enige die mij totaal niet aansprak in de common route. Alles is een grap met deze oudere vrouw en pas wanneer jij met snappy comebacks kan komen, is zij gelukkig. Eens je daar aan went en haar kan doorgronden, is dit aandoenlijk, vooral wanneer ze het gebruikt om te verbergen dat ze verlegen is. Dat ga je echter totaal niet merken in de common route, waar ze meer aanvoelt als een gag character. En dit is een game waar humor sowieso al doordrenkt is in het verhaal en waarin de meeste grappen landen.

Omgekeerde wereld

Zoals beschreven, is de uiteindelijke ranking van de character routes tegenovergesteld aan mijn initiële indrukken. Met uitzondering van Sakurako’s route, welke zo pijnlijk generiek is dat ik er weinig over kan zeggen buiten childhood friend, hebben alle dames een unieke twist in hun verhaal. Een focus op familie, een dubbel leven en zelfs een bovennatuurlijke invloed maken die alle drie op hun eigen manier interessant, al wordt er niet zoveel mee gedaan als dat ik graag zou zien. En dat heeft alles te maken met de aard van het spel.

Making Lovers is, ondanks zijn naam en zijn opzet, namelijk geen moege of standaard eroge. De romantiek is weinig meer dan een plot device en eens je hebt gekozen wie jouw partner wordt, duurt het niet lang voor de kleren verdwijnen. Eens die horde genomen is, is elke route de horny route. Je hoort het al: we hebben te maken met een rasechte nukige, ofwel een visual novel wiens focus ligt op seks.

De beste manier om dit te verduidelijken, is met simpele cijfers. De character routes duren per stuk ongeveer vier uur. In die vier uur krijg je zes tot acht seksscènes voorgeschoteld, welke per stuk gemiddeld zo’n kwartier duren. Ongeveer de helft van de in-game tijd wordt dus gevuld met geluiden die ik niet op mijn speakerset kan afspelen. Dat laat relatief weinig ruimte voor character development, dus in die zin is het knap hoeveel ze gedaan krijgen in de tijd die overblijft. Dat gezegd hebbende, had ik graag een heel stuk meer diepgang gezien om deze verhalen naar een hoger niveau te tillen. Vooral die van Hatsuho en Yui hadden daar een hoop baat bij gehad.

De andere helft

De andere helft van de game tijd is dus flink boinken en daar moeten we het natuurlijk ook over hebben. Wanneer je character routes individueel bekijkt, zijn deze scènes behoorlijk gevarieerd. Verschillende locaties en manieren, rollenspellen en outfits en geen rare dingen met bijvoorbeeld voeten of oksels. Top!

Leg je de routes echter naast elkaar, dan houden ze zich minder goed. Veel dingen worden dan herhaald. Iedereen gaat naar het strand en een love hotel bijvoorbeeld. Dit maakt het nogal voorspelbaar wanneer je de routes achter elkaar speelt, al is het niet zó erg dat het als saai ervaren wordt.

Complimenten voor de chef

Iets wat ik ook wil benoemen, is de vertaling. In eerste instantie deed deze mijn wenkbrauwen fronsen gezien de hoeveelheid moderne slang die het gebruikt. Denk aan booba, smol en being based. Eens ik echter de Japanse tekst ging analyseren, zag ik dat sommige karakters spreken in een zeer informele vorm van de Japanse taal, welke semantiek gezien in lijn ligt met hoe de vertaling het benadert. Dus hoewel het geen een op een vertaling is, is men er juist daardoor in geslaagd de geest van de tekst en de feel die het wil overbrengen te vangen. Dat verdient een vermelding, vooral gezien hoe ik me recent nog uitsprak over het tegenovergestelde.

Conclusie:

Making Lovers: First Blush is niet het romantische verhaal dat het pretendeert te zijn en waar ik op had gehoopt. Daarvoor hebben alle vier de dames veel te veel dorst. Ondanks dat slaagt het erin drie boeiende verhalen neer te zetten waarvan ik had gehoopt dat ze voor meer diepgang hadden gezorgd, dan was het allicht een GOTY-kanshebber geweest. Nu is het enkel een prima visual novel.