De Monster Hunter Stories-serie begon ooit als een game exclusief voor de 3DS, hetgeen waarschijnlijk deels de reden is voor diens artstyle. De game was duidelijk gericht op kinderen en was koddig en kleurrijk. MHS2 stapte hier al deels vanaf met een iets meer volwassen uiterlijk, al hield het wel duidelijke invloeden van zijn voorganger. De groeispurt is in het derde deel echter écht voorbij en nu oogt het zoals het een moderne JRPG betaamd: kleurrijk, maar volwassen.
De twisted reflection
Een ander aspect van het spel waar de groei duidelijk merkbaar is, is het verhaal. Monster Hunter Stories 3: Twisted Reflection vertelt over een tweetal koninkrijken die zijn getroffen door een vreemd soort kristal dat lijkt te groeien en monsters vangt, dan wel muteert. Deze gemuteerde monsters zijn vele malen sterker dan gebruikelijk en bovendien ook stukken agressiever, waardoor het lokale ecosysteem onder druk staat. In Azuria heeft men daarom de Rangers de taak gegeven om invasieve soorten uit te roeien en de monsterpopulatie in balans te houden.
Aan de andere kant van de grens heeft Vermeil veel grotere problemen. De kristallen hebben grote delen van het land onleefbaar gemaakt en het volk verkeerd in hongersnood. Nu dreigen ze Azuria binnen te vallen, tenzij die meewerken aan een zelfmoordmissie om de bron van de kristallen te vinden in verboden gebied. Zoals je kon verwachten, mondt dit uit in oorlog.
Bekend terrein
In het midden van dit conflict sta jij: kapitein van de Rangers en tevens de troonopvolger van Azuria. Aan je zijde vecht een speciale Skyscale Rathalos waar je moeder ooit haar leven voor waagde (for it is always a damn Rathalos). Eens de oorlog uitbarst en het onvermijdelijk lijkt dat zowel mensen- als monsterlevens nodeloos verloren gaan, besluiten de Rangers daarom taboe te breken en de grens naar het verboden gebied over te steken. Dit is waar je het leeuwendeel van je tijd door zal brengen, hopende de mysteries van de kristallen te ontrafelen en uiteindelijk ze een halt toe te roepen. Of tenminste het leeuwendeel van de main story.
Wie eerdere Monster Hunter Stories heeft gespeeld of zelfs maar een beetje bekend is met Monster Hunter als een serie, zal weten dat de grind een kernonderdeel van de spelformule is. Gear wordt gemaakt van monsters die aan het scherpe stuk van jouw wapen zijn geëindigd en vaak zal je er meerdere moeten vinden en omleggen om dat te kunnen maken. Dit is de franchise eigen. Stories voegt hier de monsters zelf aan toe, wiens eieren je kunt zoeken en verzamelen in de overworld. Door de monsters uit te broeden en vrij te laten in de juiste gebieden, kun je ze in rang laten stijgen, met als gevolg dat het volgende ei een sterker exemplaar voortbrengt. Elk nieuw gebied begint daardoor met het ontdoen van monsters die jouw progressie hinderen en daarna het farmen en uitbroeden van meerdere exemplaren van hetzelfde monster. Zo kun je uiteindelijk een versie krijgen die de moeite waard is om te trainen of om de skills van over te hevelen naar jouw main team via een mechanic die de Rite of Channeling wordt genoemd.
Dit alles klinkt allicht als een grind en zoals gezegd is dat een beetje de franchise eigen. Twisted Reflection is echter meer toegankelijk dan ik eerder gezien heb. Zo heb je geen specifieke onderdelen van een monster nodig om gear te maken, maar voldoet elk onderdeel, al zijn sommige meer waard dan andere. Je hoeft dus niet een monster tien keer om te leggen in de hoop die rare drop te krijgen. En is een monster sowieso een stuk zwakker dan jouw team? Dan kun je ze met één klap in de overworld uitschakelen.
Reacties (0)
Deel je mening over dit artikel met andere GameQuarter-lezers
Plaats een reactie